Borelioza IgG - norma badania (wysokie, ujemne IgG)

Badanie boreliozy IgG wykrywa przeciwciała przeciwko krętkowi Borrelia burgdorferi. Jeśli stwierdzi się ich obecność, to mamy do czynienia z zakażeniem tą bakterią, do którego doszło w przeszłości, czyli z tak zwaną starą boreliozą. Boreliozę IgG zleca się u osób, które wiedzą, że zostały ukąszone przez kleszcza lub mają objawy typowe dla zakażenia bakterią borrelia burgdorferi. Może to być zapalenie stawów i mięśni, a nawet zapalenie opon mózgowych

Borelioza IgG

Borelioza to choroba przenoszona przez samice dorosłego kleszcza, bo tylko one nas atakują. Te niewielkie pasożyty coraz liczniej zamieszkują lasy, ale też parki miejskie, czy przydomowe trawniki, stanowiąc coraz większe zagrożenie dla ludzi oraz zwierząt.

Borelioza IgG to coraz częściej wykonywane badanie laboratoryjne. Z roku na rok wzrasta bowiem liczba osób, które zetknęły się z kleszczami, czyli zostały ukąszone lub mają objawy mogące wskazywać na kontakt z tymi pajęczakami.

Badanie na obecność przeciwciał boreliozy IgG to jedno z kryteriów diagnostycznych, stosowane przy wykrywaniu chorób odkleszczowych. Organizm ludzki wytwarza te przeciwciała wówczas, gdy dojdzie do kontaktu z bakterią.

Borelioza IgG antygen p 41

Boreliozę można wykryć wykonując badanie serologiczne, na przykład test Western-Blot. Polega on na wyszukaniu w surowicy przeciwciał przy użyciu fragmentów (prążków) krętka boreliozy. Prążki te mają oznaczenia takie jak p41, Vise, OspC.

Wynik boreliozy IgG antygenu p 41 dodatni jest potwierdzeniem obecności przeciwciał anty-Borrelia burgdorferi, a więc świadczy o infekcji.

Borelioza IgG a IgM

Wytwarzane przez zakażony organizm przeciwciała zalicza się do dwóch klas. Przeciwciała IgM pojawiają się około 3 tygodnie od ukąszenia. Ich obecność świadczy o świeżym zakażeniu. Po około 3-4 miesiącach przeciwciała IgM zanikają.

Duża ilość przeciwciał IgG jest wykrywalna później, około 6-8 tygodni od zarażenia. Ich wysoki poziom utrzymuje się przez lata. Zatem wysoki wynik boreliozy IgG świadczy o starym zakażeniu.

Borelioza IgG wysokie

Gdy wynik przeciwciał boreliozy IgG jest wysoki, świadczy to o ukąszeniu przez kleszcza kilka miesięcy lub lat temu, a nawet przed kilkunastoma laty. Osoby, które nie miały kontaktu z tą bakterią wywołującą boreliozę, nie mają w krwi przeciwciał IgG czy IgM. Jeśli stwierdzono wysokie IgG konieczna jest wizyta u lekarza i podjęcie leczenia.

Czytaj również: Arteriografia - mózgu, nerkowa, tętnic kończyn dolnych

Borelioza IgG norma

Norma dla badania na obecność przeciwciał zależna jest od metody, jaką posłużyło się laboratorium do ich wykrycia. Jeśli jesteśmy „świeżo” po ukąszeniu, a wynik znajduje się w normie wskazanej przez placówkę analityczną, badanie należy powtórzyć po około 2 miesiącach.

Na początku choroby organizm wytwarza niewielką ilość przeciwciał i może być ona trudna do dostrzeżenia, zwłaszcza, że testy je wykrywające nie są doskonałym narzędziem do wykrywania boreliozy. Dlatego też lekarz przy stawianiu diagnozy pod uwagę bierze też dolegliwości, na jakie skarży się pacjent.

Borelioza IgG wynik dodatni

Przy IgG dodatnim konieczne będzie podjęcie leczenia, które może zależeć od fazy choroby. Wyróżniane są dwie fazy boreliozy:

  • wczesna,
  • późna.

W fazie wczesnej, czyli pierwszych trzech tygodniach od ukąszenia, pojawia się rumień wędrujący wielkości od kilku do nawet kilkunastu centymetrów. W jego miejscu skóra jest ciepła, lekko wypukła i boli przy dotyku. Charakterystyczny dla tej zmiany skórnej jest jaśniejszy środek.

Rumień pojawia się jednak u co trzeciego zarażonego. Ponadto chory ma objawy grypopodobne. Jeśli w tym stadium nie otrzyma antybiotyku, przejdzie w drugą fazę i zaczną pojawiać się kolejne problemy zdrowotne, w tym zapalenie stawów, zaburzenia neurologiczne.

Borelioza IgG wynik dodatni a zapalenie opon mózgowych

Odkleszczowe zapalenia opon mózgowych to bardzo częsta konsekwencja ukąszenia przez pajęczaka. Nie jest one wywoływane bezpośrednio przez kleszcza, lecz drobnoustroje, którymi sam jest zainfekowany.

Objawy zapalenia opon mózgowych to:

  • gorączka,
  • dreszcze,
  • bóle: głowy, mięśni, stawów i brzucha,
  • katar,
  • infekcja gardła,
  • wymioty,
  • nudności.

U większości chorych po około tygodniu od ich pojawienia się dolegliwości te samoistnie znikają. Jedynie u około 30 procent pacjentów choroba będzie miała dalszy rozwój i zaatakuje układ nerwowy oraz krążeniowo-sercowy. Może dojść do porażenia mięśni czy zaburzenia czucia. Leczenie chorego prowadzone jest wówczas w warunkach szpitalnych i może polega m.in. na podaniu leków przeciwzapalnych, przeciwobrzękowych i uśmierzających ból. 

Zobacz też: Biopsja gruboigłowa - jak wygląda? Powikłania, wyniki