Bruksizm – zęby w natarciu

Czym jest bruksizm i czy niekontrolowane zgrzytanie zębami szkodzi uzębieniu? Jak leczyć bruksizm?

Spis treści

Bruksizm to tajemniczo brzmiące określenie na schorzenie polegające na nieświadomym zaciskaniu i zgrzytaniu zębami. Dotyczy ono najczęściej dzieci i w miarę dorastania jego częstotliwość w społeczeństwie spada. Jest to problem stomatologiczny, ale i także bardzo często psychologiczny. Zaliczany bywa także do parasomii, a więc zaburzeń snu, gdyż bardzo często jego objawy ujawniają się właśnie podczas snu.

Przyczyny schorzenia

Niestety, nie ma jednoznacznie określonych przyczyn bruksizmu. Uważa się, że dominującą przyczyną zgrzytania zębami i nadmiernego napięcia mięśni żwaczy może być stres i zwiększona na niego podatność oraz różnego rodzaju nerwice. Jako potencjalne źródła bruksizmu wymienia się także wady zgryzu, ubytki w uzębieniu, źle wykonane wypełnienia. W literaturze spotyka się także stwierdzenie, że nawykowe żucie gumy też może być potencjalnym źródłem schorzenia. Pediatrzy objawów przypominających bruksizm czasem dopatrują się u dzieci zainfekowanych owsica,286,0,1.html">owsikiem ludzkim.

Objawy

Klasycznie bruksizm objawia się jako wzmożone napięcie mięśni żwaczy oraz/lub zgrzytanie zębami. Powyższe objawy pojawiają się niezależnie od naszej woli, bardzo często podczas snu, co później relacjonowane jest najczęściej przez partnera lub rodzica.

W wyniku przewlekłego zwiększonego nacisku na zęby może dojść do odsłonięcia szyjek zębowych, wad zgryzu, problemów z żuciem. Często dochodzi do nadmiernego obciążenia stawu skroniowo-żuchwowego i do bólu tej okolicy, co czasem błędnie jest interpretowane jako zapalenie ucha środkowego. Przeciążone zęby stają się nadwrażliwe na ciepło i zimno, szkliwo pęka, starciu mogą ulec korony zębów.

Czytaj także: Własne zęby na całe życie

Dodatkowo podczas snu pojawia się problem „akustyczny” dla partnera śpiącego w tym samym łóżku, co często doprowadza do nieporozumień i kłótni. Bruksizm bywa także powodem bezsenności oraz przewlekłego bólu głowy.

Podczas badania lekarskiego lekarz najczęściej oprócz wad szkliwa i starcia zębów stwierdza bolesność w okolicy przyczepów mięśni żwaczy, przerost mięśni żwaczy, wzmożone napięcie mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego.

Diagnoza

Prawidłowa diagnoza w przypadku bruksizmu bywa trudna do postawienia. Często pierwsze objawy zauważa stomatolog i to on kieruje na dalszą diagnostykę. Podstawą rozpoznania jest dokładny wywiad dotyczący objawów oraz badanie stomatologiczne. Mnogość objawów, jakie mogą towarzyszyć bruksizmowi, często powodują zejście diagnostyki na boczne tory. Bóle głowy towarzyszące bywają interpretowane jako zapalenia zatok, ból w okolicy stawu skroniowo-żuchwowego jako zapalenie ucha środkowego, bóle i wady zębów jako różne schorzenia stomatologiczne. Bardzo często w rozpoznaniu pomaga partner lub rodzic, który relacjonuje odgłosy zgrzytania zębami podczas snu.

Jak dbać o zęby najmłodszych?

Gdy przyczyna schorzenia zostanie rozpoznana, wdraża się leczenie przyczynowe. Bardzo często stosowana jest psychoterapia wraz z lekami uspokajającymi. Stomatolodzy wraz z protetykami dobierają specjalne szyny zakładane przed snem na całą noc. W przypadku nadmiernego napięcia mięśni żwaczy niejednokrotnie wstrzykiwane bywają porcje botoksu, zabiegi takie są skuteczne, ale trzeba je powtarzać co około pół roku. Bardzo ważne jest także nauczenie się odpowiednich metod radzenia sobie ze stresem, gdyż to właśnie on jest jedną z najcięższych przyczyn bruksizmu. Można także próbować ćwiczeń mających na celu rozluźnienie nadmiernie napiętych mięśni, np. parominutowe zamykanie i otwieranie ust, masaż mięśni żwaczy, mięśni karku i szyi, można stosować okłady chłodzące. Unikanie twardych pokarmów, żucia gumy także może przynieść kojący efekt.

Czytaj także: Za rzadko się uśmiechamy

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA