Tachykardia zatokowa – leczenie, objawy, przyczyny i skutki

Tachykardia zatokowa to naturalne przyspieszenie akcji serca. Ta przypadłość nazywana jest także częstoskurczem serca. Mięsień sercowy wykonuje wtedy ponad 100 uderzeń na minutę. Szybsze bicie serca może być spowodowane chorobą i anomaliami w układzie krążenia, bez żadnej konkretnej przyczyny zewnętrznej. Ten stan nazywany jest także tachykardią patologiczną. Natomiast tachykardia zatokowa to stan przyspieszonej akcji serca, spowodowany konkretnymi przyczynami, bez objawów choroby.
Lekarz trzyma stetoskop na modelu serca
źrodło:123RF

Spis treści

Tachykardiaktóra jest chorobą serca to klasyczne zaburzenie jego rytmu. Medycyna wyróżnia 3 rodzaje tego schorzenia.Tachykardia nadkomorowa charakteryzuje się nierównomiernym drżeniem mięśni przedsionków, których przyczyną jest przede wszystkim wewnętrzny automatyzm komórek mięśnia sercowego. W tym przypadku rytm serca osiąga nawet do 600 uderzeń na minutę. 

Tachykardia komorowa to stan niedokrwienia mięśnia sercowego, a impuls do skurczu powstaje już w komorach serca. Rytm serca jest w zasadzie regularnie, ale potrafi osiągnąć do 250 uderzeń na minutę. Natomiast tachykardia zatokowa nie stanowi raczej zagrożenia dla zdrowia człowieka.

Co to jest tachykardia zatokowa?

Tachykardia serca jest niebezpieczna, gdy pojawia się bez zewnętrznej przyczyny. Natomiast tachykardia zatokowa to odpowiedź organizmu na duży stres czy wysiłek fizyczny. Bicie serca wynosi wtedy ponad 100 uderzeń na minutę. Ten rodzaj częstoskurczu nazywany jest także tachykardią fizjologiczną. Uczucie kołatania serca czy przyspieszonego bicia serca pojawia się po nadmiernym wysiłku fizycznym, takim jak ciężka praca czy intensywny trening. Bardzo często tachykardia zatokowa jest skutkiem silnych emocji czy dużego stresu. Uczucie szybszej pracy serca pojawia się zaraz po takich doświadczeniach, a po upływie krótkiego czasu, kiedy ustaną przyczyny, uczucie „walenia” serca ustępuje. 

Bardzo często tachykardia zatokowa jest normalną i prawidłową reakcją organizmu na stres, wysiłek czy stan zapalny. W takich sytuacjach organizm potrzebuje więcej tlenu i substancji odżywczych, aby szybciej zregenerować się po wysiłku czy trudnej sytuacji. Stan wzmożonego bicia serca jest reakcja organizmu na bodziec fizjologiczny (na przykład stres) czy silny bodziec chorobowy (na przykład na niedoczynność tarczycy). Tachykardia zatokowa szerzej dotyka kobiety.

Przyczyny tachykardii zatokowej

Tachykardia zatokowa może mieć różne przyczyny, ale główne to stres i nadmierny wysiłek fizyczny. Te przyczyny określane są mianem fizjologicznych. Oznacza to, iż stanowią one prawidłową reakcję organizmu i serca na różne bodźce zewnętrzne. Wysiłek fizyczny i stres zawsze wymagają dodatkowej pracy organizmu, w tym także szybszego tempa pracy serca - i jest to całkowicie naturalny stan. Dlatego też po intensywnym biegu czy ciężkiej pracy fizycznej serce bije szybciej, a jego kołatanie jest dość mocno odczuwane. 

Druga grupę przyczyn tachykardii zatokowej serca stanowią różnego rodzaju używki. Przyspieszone bicie serca pojawia się po spożyciu alkoholu, zażywaniu narkotyków czy intensywnym paleniu papierosów. Także mocna herbata czy mocna kawa mogą być także przyczynami tej naturalnej arytmii serca. Bardzo często niektóre leki wywołują efekt uboczny w postaci tachykardii zatokowej. 

Kolejna grupą przyczyn, sprzyjających częstoskurczowi zatokowemu są choroby. Przyspieszone bicie serca może pojawić się na skutek następujących chorób:

Reklama

Objawy tachykardii zatokowej

Objawytachykardii zatokowej należą do najłagodniej „przechodzonych” przez pacjentów i w miarę szybko ustępują, wraz z ustaniem przyczyn częstoskurczu. Chorzy uskarżają się przede wszystkim na nierówne bicie serca, określając je jako niemiarowe. Ciężka praca lub silne zmęczenie fizyczne często wywołują uczucie „kołatania” w klatce piersiowej. Niektórzy określają, iż serce „wali jak młot”. To nic innego, jak przyspieszona praca serca, z nadmierną liczbą uderzeń. 

Niekiedy tachykardii zatokowej towarzyszą dodatkowe objawy:

  • kłopoty z oddychaniem (ze złapaniem powietrza),
  • napadowy kaszel,
  • lekki ból w klatce piersiowej,
  • sporadyczne zawroty głowy,
  • lekki niepokój,
  • zimne poty,
  • chwilowe słabsze widzenie.

Jeśli takie objawy szybko mijają i wraca dobre samopoczucie to znak, iż tachykardia nie była groźna. Taki właśnie charakter ma częstoskurcz zatokowy. Ale czasem objawy nie ustępują, utrzymując się dłużej niż 5-10 minut. I taki stan może oznaczać inny rodzaj schorzenia – tachykardię komorową lub nadkomorową. W takich przypadkach konieczna jest już interwencja lekarza kardiologa i szczegółowa diagnostyka. 

Reklama

Leczenie tachykardii zatokowej 

Tachykardia zatokowa nie wymaga leczenia. Jeśli pojawia się na krótko jako następstwo naturalnych przyczyn, jak stres czy wysiłek, traktowana jest jako prawidłowa reakcja serca. Trzeba jednak wspomagać organizm w minimalizowaniu objawów tej tachykardii. 

Lekarze przede wszystkim zalecają umiarkowany wysiłek fizyczny, dostosowany do indywidualnych możliwości. Warto przemyśleć każdą aktywność fizyczną i nie doprowadzać do stanów dużego wyczerpania organizmu. Dobrze jest też zminimalizować stres w życiu codziennym i unikać sytuacji lękowych. Warto ograniczać używki  - alkohol, papierosy, kawę czy narkotyki. Wszystkie te produkty niekorzystnie wpływają na cały organizm, a przede wszystkim na pracę serca. 

Jeżeli tachykardia zatokowa powtarza się systematycznie i przynosi coraz szersze objawy, warto taki stan skontaktować z lekarzem kardiologiem. Być może jest konieczna terapia farmakologiczna. Kardiolodzy, po szczegółowych badaniach, zalecają do stosowania leki typu „blokery”. Do takich należą beta-blokery, blokery kanałów wapniowych i leki przeciwarytmiczne.  

Czytaj też:

Bibliografia

  • II Katedra Kardiologii CM UMK „Zaburzenia rytmu i przewodzenia”, 2014 r.,
  • D. Kozłowski, K. Łucki „Elektrokardiografia w schematach – zaburzenia rytmu serca (częstoskurcze) i zespoły preekscytacji”, Klinika Kardiologii i Elektroterapii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, 2009 r.,
  • D. Kozłowski „Pułapki EKG w codziennej praktyce lekarza rodzinnego”, II Klinika Kardiologii i Elektroterapii Serca Uniwersytetu Medycznego w Gdańsku,
  • A. Hasiec, W. Wasiak, E. Szufladowicz i inni „Zaburzenia rytmu serca w chorobach układu oddechowego”, Klinika Zaburzeń Rytmu Serca Instytutu Kardiologii w Warszawie, 2010 r.

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!