Co to jest tachykardia serca i czy jest groźna? Rodzaje

Tachykardia to choroba serca, przyspieszająca jego normalny rytm. Nazywana także częstoskurczem, nieleczona może powodować nawet stan zagrażający życiu. O tym schorzeniu można mówić wtedy, gdy serce bije więcej niż 100 uderzeń na minutę. Czy tachykardia jest groźna? Odpowiedź na to pytanie zależy od stopnia zaawansowania choroby i przyczyn ją wywołujących.
Kardiolog trzyma w dłoniach model serca
źrodło:123RF

Spis treści

Serce to podstawowy element układu krążenia. Jego prawidłowe działanie decyduje o zdrowiu i kondycji każdego organizmu. Mięsień ten wytwarza rytmiczne impulsy, które odpowiadają za skurcze. Problem powstaje, gdy tych impulsów jest za dużo. Serce zaczyna chaotycznie pracować i jest za mało wydajne. To przecież pompa, tłocząca krew do całego organizmu. Jego praca zatem powinna być niezawodna. Serce to element układu bodźcowo-przewodzącego, a jego komórki potrafią samodzielnie wytwarzać rytmiczne impulsy. Problem pojawia się wtedy, gdy te impulsy przestają być miarowe. 

Tachykardia

Co to jest tachykardiaTo nierytmiczne bicie serca, które wynosi ponad 100 uderzeń na minutę. Nie zawsze jest oznaką choroby serca. Gdy pojawia się w trakcie silnego wysiłku fizycznego lub dużych emocji nie stwarza zagrożenia. Jest to wtedy naturalna reakcja organizmu na dodatkowe bodźce. Ale poważny problem pojawia się, gdy takie anomalie powstają bez wyraźnej przyczyny, w stanie spoczynku i spokoju. Serce dotknięte tachykardią pracuje chaotycznie, a tym samym mało wydajnie. Może to wywołać wiele negatywnych dla zdrowia skutków, łącznie ze śmiercią. 

Przyczyny takiego stanu mogą być bardzo różne. Generalnie częstoskurcze są spowodowane niewłaściwym przesyłaniem impulsów elektrycznych z węzła zatokowego w inne miejsca w sercu, a wysyłany sygnał jest niewłaściwy i zaburzony. Obniża się wydajność pracy serca, a komory nie wypełniają się równomiernie krwią. Prawidłowa wartość tętna do około 70 uderzeń na minutę. Zwiększona i przyspieszona praca serca może doprowadzić nawet do zatrzymania krążenia. 

Co powoduje tachykardię serca? Oto główne przyczyny:

  • nieprawidłowe przesyłanie impulsów z węzła zatokowego serca,
  • nadczynność tarczycy,
  • odwodnienie,
  • posocznica,
  • nagła utrata krwi,
  • niedocukrzenie, 
  • udar cieplny,
  • niewydolność oddechowa,
  • przewlekłestany lękowe i stres,
  • nadmierne przyjmowanie używek (papierosy, narkotyki, alkohol,
  • odpowiedź organizmu na wysoką gorączkę. 

Objawy tachykardii

Wiele osób, które doświadczają tachykardii, uskarża się na mocno przyspieszone bicie serca. To dość niemiłe uczucie silnego kołatania w klatce piersiowej. Jeśli taki stan utrzymuje się dłużej niż 5 minut i towarzyszą mu jeszcze dodatkowe nasilające się objawy to jest to już pierwszy sygnał do kontaktu z kardiologiem. Tachykardii, zwanej częstoskurczem, towarzyszy wiele dodatkowych objawów. 

Przede wszystkim należą do nich:

  • rozrywający ból w klatce piersiowej,
  • krótki i szybki oddech,
  • poczucie utraty sił,
  •  napadowy kaszel,
  • zaburzenie widzenia, a w szczególności mroczki przed oczami,
  • omdlenia,
  • uczucie lękui niepokoju,
  • zawroty głowy.

Często objawy tachykardii serca mylone są z innymi dolegliwościami. Ale jeśli kołataniu serca i wyczuwalnej przyspieszonej pracy tego organu towarzyszą jeszcze inne objawy, kontakt z lekarzem jest konieczny. Częstoskurcz, który utrzymuje się przez dłuższy czas, nieleczony, może doprowadzić do udaru mózgu, spadku ciśnienia tętniczego czy nawet  zapaści. Warto zatem poznać rodzaje tachykardii serca, aby je rozróżniać i w porę „wyłapywać” objawy.

Reklama

Tachykardia zatokowa

Tachykardia zatokowa to jeden z rodzajów tego typu schorzenia. Z reguły nie stanowi zagrożenia dla chorego. Jest to stan, w którym bicie serca jest przyspieszone i wynosi ponad 100 uderzeń na minutę. Ten rodzaj częstoskurczu jest odpowiedzią organizmu na duży stres czy nadmierny wysiłek fizyczny. Tachykardia serca jest niebezpieczna, gdy pojawia się bez przyczyny. Natomiast tachykardia zatokowa jest naturalną reakcją organizmu na zwiększone zapotrzebowanie na tlen i inne substancje odżywcze, których organizm domaga się w sytuacjach znacznego wysiłku.

Tachykardia zatokowa może pojawiać się jako efekt uboczny:

  • picia alkoholu, 
  • mocnej kawy, 
  • palenia papierosów,
  • zażywania narkotyków. 

Niekiedy szybkie bicie serca towarzyszy innym stanom chorobowym. Nadal w tych przypadkach jest spowodowane jakąś konkretną przyczyną, a zatem nie stanowi zagrożenia. Niekiedy ta dolegliwość przybiera postać tak zwanej tachykardii zatokowej patologicznej, której przyczyną jest nieprawidłowa praca węzła zatokowo-przedsionkowego. Lekarz jest w stanie, po przeprowadzeniu specjalistycznych badań i wykluczeniu innych przyczyn, rozpoznać tachykardię serca zatokową, powstałą na skutek wadliwego funkcjonowania samego węzła.

Tachykardia nadkomorowa

Tachykardia nadkomorowa to ten rodzaj częstoskurczu, w którym przedsionki są głównymi generatorami impulsów do pracy serca. W tym przypadku nie występuje pełny skurcz mięśnia sercowego, a tylko nierównomierne drżenie mięśni przedsionków. Przyczyną takiego zaburzenia jest zjawisko wewnętrznego automatyzmu komórek mięśnia sercowego. Serce traci możliwości prawidłowego i równomiernego pompowania krwi. Pracując za szybko, skraca czas rozkurczu czyli napełniania komór krwią z przedsionków. Rytm serca wzrasta w tych przypadkach nawet do 600 uderzeń na minutę. Tachykardia nadkomorowa może mieć charakter stały lub napadowy.

Medycyna rozróżnia dwie formy tego rodzaju tachykardii:

  • trzepotanie przedsionków - ten stan charakteryzuje częstotliwość do 300 uderzeń na minutę. Ale rytm skurczów przedsionków i komór jest w miarę uporządkowany,
  • migotanie przedsionków - ten rodzaj tachykardii charakteryzuje bardzo szybkie i chaotyczne przesyłanie impulsów z przedsionków. To również powoduje przyspieszoną pracę komór serca. Częstotliwość uderzeń to 350-600 uderzeń na minutę. 

Tachykardia nadkomorowa jest z reguły leczona farmakologicznie. Bardzo często podawane są leki, zwalniające pracę serca. Ich zadaniem jest blokowanie kanałów wapniowych, łagodząc nadpobudliwość komórek oraz hamowanie impulsów z przedsionków do komór serca. Czasami stosowane są metody, które wykorzystują impulsy elektryczne, na przykład kardiowersja elektryczna.

Reklama

Tachykardia komorowa

Tachykardia komorowa charakteryzuje się powstawaniem impulsu do skurczu już w komorach serca.  

Pierwsza postać tego rodzaju choroby serca to częstoskurcz komorowy. Rytm serca jest w miarę regularny, ale dość przyspieszony, do 250 uderzeń na minutę. Mięsień sercowy nie jest dostatecznie ukrwiony, a brak leczenia potęguje dalsze niedokrwienie, które może przekształcić się w migotanie komór. 

Druga postać tachykardii komorowej to migotanie komór. Jest to najgroźniejsza postać częstoskurczu. Praca komór serca jest bardzo niejednolita, nawet do 600 uderzeń na minutę. Dochodzi do sytuacji drżenia komór, które w żaden sposób się nie kurczą. Taki stan uniemożliwia pompowanie krwi i często powoduje zatrzymanie krążenia. Namacalnym skutkiem jest zanik tętna. Przy gwałtownym rozwoju migotania komór chorzy szybko tracą przytomność, a po pewnym czasie przestają oddychać. Jeśli nie rozpocznie się szybkiej reanimacji, dochodzi do zgonu. 

Tachykardia to poważna choroba, która wywołuje zaburzenia pracy serca, ale w porę podjęte leczenie przynosi pozytywne rezultaty. 

Czytaj też:

Bibliografia

  • II Katedra Kardiologii CM UMK „Zaburzenia rytmu i przewodzenia”, 2014 r.,
  • D. Kozłowski, K. Łucki „Elektrokardiografia w schematach – zaburzenia rytmu serca (częstoskurcze) i zespoły preekscytacji”, Klinika Kardiologii i Elektroterapii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, 2009 r.,
  • D. Kozłowski „Pułapki EKG w codziennej praktyce lekarza rodzinnego”, II Klinika Kardiologii i Elektroterapii Serca Uniwersytetu Medycznego w Gdańsku,
  • A. Hasiec, W. Wasiak, E. Szufladowicz i inni „Zaburzenia rytmu serca w chorobach układu oddechowego”, Klinika Zaburzeń Rytmu Serca Instytutu Kardiologii w Warszawie, 2010 r.

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

Pytanie: Jakie środki higieniczne na nietrzymanie moczu wybierasz najczęściej:

  Wkładki anatomiczne

  Majtki chłonne

  Pieluchomajtki

  Podkłady na łóżko

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!