Tymozyna - działanie, badanie i jego cena. Objawy niedoboru

Tymozyna to jeden z hormonów gruczołu znajdującego się w śródpiersiu – grasicy, która obecna u dzieci, zanika stopniowo w miarę upływu czasu, zwykle w okresie nastoletnim. Czy tymozyna posiada szczególne właściwości? O czym świadczą zaburzenia wydzielania tego hormonu - jego nadmiar i niedobór? Czy dorośli faktycznie nie potrzebują już grasicy?
Wizualizacja tarczycy u mężczyzny
źrodło:123RF

Spis treści

Grasica - co to za narząd?

Grasica to narząd, który przez lata nie zdradzał badaczom ludzkiej fizjologii swojej prawdziwej funkcji. Zlokalizowany w śródpiersiu, tuż za górną częścią mostka niewielki gruczoł obserwowano tylko u dzieci i młodzieży - w sposób tajemniczy narząd ten zanikał w wieku dorosłym. W miarę upływu lat czynny miąższ gruczołu odpowiedzialny za produkcję tymozyny ulega stopniowej inwolucji (to znaczy zanikowi). Przekształca się bowiem w niefunkcjonalną tkankę tłuszczową żółtą. 

Grasica jest źródłem tymozyny (a ściślej jej dwóch podtypów wyszczególnionych na podstawie aktywności biologicznej - tymozyny alfa-1 i tymozyny beta-4). Tymozyna jest jednak produkowana również w wielu innych tkankach i narządach organizmu, a nazwa hormonu wiąże się z faktem, że po raz pierwszy została wyizolowana właśnie z grasicy (z łaciny grasica - thymus). Grasica jest również odpowiedzialna za produkcję innych hormonów, jak tymulina, tymopoetyna, TFX (grasiczy czynnik X) czy grasiczy czynnik humoralny. 

Działanie tymozyny

Główną funkcją tymozyny jest pobudzanie i przyspieszanie dojrzewania limfocytów - niezwykle ważnych komórek układu immunologicznego, których właściwa liczba i prawidłowy rozwój warunkują odporność organizmu na wirusy, bakterie i grzyby, które mogą go zaatakować. Z tego powodu znaczenie tymozyny jest szczególnie istotne w wieku dziecięcym – organizm nabywa wówczas kluczowych cech swojej odporności

Interesujące badania dotyczące tymozyny beta-4 toczą się również w zakresie możliwości jej zastosowania u chorych z łysieniem plackowatym (stymulacja wzrostu włosów), w procesie leczenia ran przewlekłych oraz zespole suchego oka. Pomimo obiecujących wyników substancja ta nie została jeszcze wprowadzona do praktyki klinicznej - konieczne są dalsze bardziej szczegółowe badania połączone z oceną profilu bezpieczeństwa stosowania tymozyny beta-4, jako leku. W internecie można znaleźć oferty zakupu tego hormonu - nie są to jednak preparaty przebadane przez odpowiednie jednostki nadzoru farmaceutycznego i stanowią potencjalne zagrożenie dla zdrowia. Tymozyna beta-4 ze względu na swoje właściwości immunogenne oraz prawdopodobny udział w tworzeniu nowych włókien mięśniowych była też stosowana jako nielegalna substancja dopingująca w sporcie.

Niedobór tymozyny

Do niedoboru tymozyny może dojść w przypadku przedwczesnego zaniku grasicy u dziecka. Na zanikanie tego gruczołu wpływają prawdopodobnie hormony płciowe, dlatego proces ten rozpoczyna się zwykle w okresie dojrzewania. Jeśli w wyniku zaburzeń hormonalnych, dochodzi do przedwczesnego dojrzewania - może to przyspieszyć również zanik grasicy, a co za tym idzie spadek poziomu tymozyny. 

Przyczyną braku lub znacznego niedoboru tymozyny może być wrodzony brak grasicy, jaki ma miejsce w niektórych zespołach genetycznych. 

W potwierdzonych klinicznie schorzeniach związanych z niedoborem hormonów grasicy, jak również wspomagająco w niektórych schorzeniach onkologicznych i hematologicznych podawane są leki zawierające wyciąg z grasicy. Najczęściej stosowanymi preparatami grasicy są: 

  • tymozyna (naturalny peptyd wyizolowany z krwi zwierząt i ludzi), 
  • tymopoetyna (może być izolowana bądź otrzymywana syntetycznie), 
  • czynniki grasicze (tetrahydrofuran – THF, thymostimulinum – TFX, surowiczy czynnik grasiczy – FST).

Badanie tymozyny

Badanie tymozyny jest bardzo rzadko wykorzystywane w praktyce klinicznej, w niektórych sytuacjach oznaczenia te stosowane są do celów naukowych. 

Do rozpoznawania zaburzeń funkcji grasicy stosowane są raczej badania obrazowe, jak tomografia czy rezonans magnetyczny klatki piersiowej, które skutecznie i szybko mogą wskazać na zaburzenia w obrębie grasicy. Najczęściej obserwowaną zmianą w obrębie grasicy są guzy - tak zwane grasiczaki.

Czytaj też:

 

Bibliografia

  • Nishino M., Ashiku S.K., Kocher O.L. i wsp. The thymus: a comprehensive review. RadioGraphics 2006; 26; 335–348
  • Purification and Biological Activity of Thymosin, a Hormone of the Thymus Gland
  • Allan L. Goldstein, Arabinda Guha, Marion M. Zatz,Mark A.Hardy, AbrahamWhite
  • Proceedings of the National Academy of Sciences Jul 1972,69 (7)1800-1803
  • A. B. Skotnicki, J. Blicharski, J. Lisiewicz i wsp.; Wpływ preparatu TFX na parametry hematologiczne i immunologiczne u chorych z leukopeniami; Terapia i Leki, 1987, 4-5, 95- 104
  • J. Gołąb, M. Jakóbisiak, W. Lasek, T. Stokłosa, Immunologia, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012

Oceń artykuł

(liczba ocen 1)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!