Mój koszyk
Zaloguj się aby dokonać zakupu
Nie masz jeszcze konta ?
Załóż konto i korzystaj z wielu korzyści:
Difenhydramina to lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji o działaniu przeciwalergicznym i wyraźnie uspokajającym. Blokuje receptory H1, łagodząc objawy alergii, takie jak katar, świąd czy pokrzywka, a dzięki wpływowi na ośrodkowy układ nerwowy bywa też stosowana jako doraźny środek nasenny oraz w profilaktyce choroby lokomocyjnej. Dostępna jest głównie bez recepty.
Czy difenhydramina może powodować alergię?
Difenhydramina służy przede wszystkim do leczenia objawów alergii, jednak – jak każda substancja czynna – w rzadkich przypadkach może sama wywołać reakcję nadwrażliwości, np. wysypkę czy obrzęk. Jeśli takie objawy się pojawią, należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
Czy difenhydramina jest bez recepty?
Tak, większość preparatów doustnych i kropli do oczu z difenhydraminą dostępna jest w aptekach bez recepty. Formy przeznaczone do podania dożylnego stosowane są wyłącznie w warunkach szpitalnych.
Czy difenhydramina działa nasennie?
Tak, difenhydramina wykazuje silne działanie uspokajające i nasenne, ponieważ dobrze przenika do mózgu i blokuje tam receptory histaminowe. Z tego powodu jest składnikiem preparatów przeznaczonych do doraźnego wspomagania zasypiania.
Czy difenhydramina uzależnia?
Difenhydramina ma niewielki potencjał uzależniający w rozumieniu klasycznego uzależnienia fizycznego. Przy dłuższym stosowaniu jako środek nasenny organizm szybko wykształca jednak tolerancję na jej działanie usypiające, dlatego nie jest przeznaczona do długotrwałej terapii bezsenności.
Difenhydramina należy do leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji i blokuje receptory H1, uniemożliwiając histaminie wywoływanie typowych objawów alergii, takich jak katar, świąd czy pokrzywka.
W odróżnieniu od nowszych leków przeciwalergicznych, difenhydramina łatwo przenika przez barierę krew-mózg i silnie oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy, co wywołuje wyraźne działanie uspokajające i nasenne. To właśnie ta cecha sprawia, że substancja bywa wykorzystywana nie tylko przy alergii, ale też jako doraźny środek na sen.
Difenhydramina wykazuje również działanie przeciwcholinergiczne, czyli blokuje receptory muskarynowe w organizmie. Odpowiada to za takie efekty, jak suchość w ustach, zmniejszenie wydzielania śluzu w drogach oddechowych czy działanie przeciwwymiotne, dzięki któremu substancja bywa stosowana w profilaktyce choroby lokomocyjnej.
Lek wchłania się szybko z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po około 1–4 godzinach, a jego działanie utrzymuje się przez kilka do kilkunastu godzin, w zależności od zastosowanej postaci.
Difenhydramina wykorzystywana jest w kilku różnych sytuacjach klinicznych, w zależności od postaci preparatu.
Najczęściej sięga się po nią przy objawach alergii – katarze, świądzie skóry, pokrzywce czy podrażnieniu oczu, gdzie stosowana bywa również w postaci kropli do oczu.
Ze względu na silne działanie uspokajające, difenhydramina jest też składnikiem preparatów przeznaczonych do doraźnego, krótkotrwałego wspomagania zasypiania u osób z przejściowymi trudnościami ze snem.
Substancja ta stosowana bywa również profilaktycznie w chorobie lokomocyjnej, łagodząc nudności i wymioty związane z podróżą, a niekiedy wchodzi w skład preparatów złożonych stosowanych wieczorem przy przeziębieniu, gdzie jej działanie uspokajające wspomaga sen mimo dokuczliwych objawów.
Difenhydramina, mimo dostępności bez recepty, ma dość obszerną listę przeciwwskazań, którą warto poznać przed jej zastosowaniem.
Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną, jaskry z wąskim kątem przesączania, znacznego przerostu gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu, niedrożności przewodu pokarmowego oraz podczas leczenia inhibitorami MAO.
Szczególną ostrożność należy zachować w określonych grupach:
Difenhydraminy nie stosuje się zwykle u noworodków i wcześniaków, a u starszych dzieci dolna granica wieku zależy od konkretnego preparatu – warto ją sprawdzić w ulotce.
Sposób stosowania difenhydraminy zależy od wskazania oraz postaci preparatu, dlatego zawsze warto kierować się ulotką konkretnego produktu.
Gdy substancja stosowana jest jako doraźny środek nasenny, tabletkę przyjmuje się zwykle na około 20–30 minut przed planowanym snem, popijając wodą. W przypadku łagodzenia objawów alergii lek stosuje się w ciągu dnia, zgodnie ze wskazaniami na opakowaniu.
Difenhydramina jako środek nasenny przeznaczona jest do krótkotrwałego stosowania – przy dłuższym używaniu jej działanie usypiające słabnie, ponieważ organizm dość szybko wykształca tolerancję. Jeśli problemy ze snem utrzymują się mimo stosowania leku, warto skonsultować się z lekarzem, zamiast wydłużać terapię na własną rękę.
Difenhydramina, ze względu na swój mechanizm działania, może wywoływać szereg działań niepożądanych, o których warto wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania.
Do najczęstszych należą senność, zmęczenie, zawroty głowy, suchość w ustach i nosie, zaburzenia widzenia oraz zaparcia – wynikają one głównie z działania przeciwcholinergicznego substancji.
Rzadziej pojawiają się kołatanie serca, trudności w oddawaniu moczu (zwłaszcza u mężczyzn z przerostem prostaty) czy nadwrażliwość na światło. U dzieci i osób starszych difenhydramina może paradoksalnie wywołać pobudzenie zamiast senności.
Jeśli po zastosowaniu difenhydraminy pojawią się niepokojące objawy, takie jak zaburzenia rytmu serca, silne pobudzenie czy trudności w oddychaniu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Difenhydramina wchodzi w kilka istotnych interakcji, o których warto pamiętać, aby stosować ją bezpiecznie.
Warto również zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu kilku preparatów złożonych zawierających difenhydraminę razem z innymi substancjami, np. paracetamolem czy kodeiną, aby nie przekroczyć zalecanej dawki dobowej żadnego ze składników.
Informacje zawarte w tym materiale mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem. Opis dotyczy substancji czynnej i został przygotowany przez farmaceutę na podstawie dostępnych źródeł medycznych, w szczególności Charakterystyk Produktów Leczniczych oraz ulotek dla pacjenta. Decyzję o zastosowaniu, zmianie dawkowania lub odstawieniu leku należy zawsze podejmować po konsultacji z lekarzem. W razie wątpliwości dotyczących leczenia, dawkowania, działań niepożądanych lub interakcji należy zasięgnąć porady medycznej.