Znajdź lek

Estracomb TTS

Działanie

Preparat złożony, zawierający naturalny hormon żeński - estradiol oraz gestagenną pochodną 19-nortestosteronu - octan noretysteronu, w postaci plastrów do stosowania przezskórnego. Uzupełnia niedobór estrogenów, zmniejszając dolegliwości związane z okresem menopauzy, wpływa korzystnie na profil lipidowy, poza tym estrogeny zapobiegają pomenopauzalnej utracie masy kostnej. Zawartość progestagenu zapobiega zależnej od estrogenu proliferacji błony śluzowej macicy. Podawanie przezskórne, w porównaniu z drogą doustną, pozwala na stosowanie wielokrotnie mniejszych dawek (lek nie jest metabolizowany podczas "pierwszego przejścia" przez wątrobę). Stężenie estradiolu we krwi w stanie równowagi dynamicznej jest osiągane w ciągu 8 h po zastosowaniu plastra i utrzymuje się przez 4 dni. Po usunięciu plastra stężenie wraca do wartości wyjściowych w ciągu 24 h. Octan noretysteronu uwalniany z plastra jest w znacznym stopniu hydrolizowany podczas dyfuzji przez skórę do czynnego metabolitu - noretysteronu. Stężenie noretysteronu osiąga stan stacjonarny w ciągu 2 dni i wraca do wartości wyjściowych 2 dni po odklejeniu plastra.

Wskazania

Leczenie objawów niedoboru estrogenów występujących w następstwie menopauzy naturalnej lub wywołanej chirurgicznie u kobiet z zachowaną macicą. Profilaktyka osteoporozy u kobiet po menopauzie, u których istnieje zwiększone ryzyko złamań, a które nie mogą przyjmować innych leków stosowanych w profilaktyce osteoporozy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Rak piersi oraz nowotwory estrogenozależne (rozpoznane, podejrzewane lub w wywiadzie). Nieprawidłowe, o nieznanej etiologii krwawienia z dróg rodnych. Nieleczona hiperplazja endometrium. Ostra lub przebyta choroba wątroby, do czasu aż wyniki testów czynnościowych wątroby nie powrócą do normy. Porfiria. Przebyta idiopatyczna lub czynna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna). Czynna lub niedawno przebyta choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic (np. dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego). Ciąża lub podejrzenie ciąży. Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentek z: mięśniakami macicy lub endometriozą, zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi w wywiadzie lub czynnikami ryzyka wystąpienia zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (np. dodatni wywiad osobisty lub rodzinny, znaczna otyłość - wskaźnik masy ciała powyżej 30 kg/m2, toczeń rumieniowaty układowy, wiek, żylaki; długotrwałe unieruchomienie, rozległe urazy lub zabiegi chirurgiczne - zaleca się odstawienie preparatu przynajmniej 4-6 tyg. przed planowaną operacją i ponowne zastosowanie dopiero po powrocie pacjentki do pełnej sprawności ruchowej), czynnikami ryzyka rozwoju nowotworów estrogenozależnych (np. rak piersi u krewnych pierwszego stopnia), nadciśnieniem tętniczym, chorobami wątroby (np. gruczolak wątroby), cukrzycą z lub bez powikłań naczyniowych, kamicą żółciową, migreną lub (silnymi) bólami głowy, toczniem rumieniowatym układowym, hiperplazją endometrium w wywiadzie, padaczką, astmą oskrzelową, otosklerozą, zaburzeniami czynności serca lub nerek, hipertriglicerydemią. Leczenie należy natychmiast przerwać, jeżeli wystąpi: żółtaczka lub zaburzenia czynności wątroby, znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, ból głowy o typie migrenowym, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę. Doświadczenie w leczeniu kobiet powyżej 65 rż. jest ograniczone.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: przejściowy rumień, podrażnienie ze świądem lub bez w miejscu naklejenia plastra, wzmożone napięcie i bolesność piersi, plamienia. Często: ból głowy, nudności, bolesne skurcze jelit, wzdęcia, zmiana intensywności i długości krwawienia miesiączkowego, bolesne miesiączkowanie, zespół napięcia przedmiesiączkowego, hiperplazja endometrium. Niezbyt często: rak piersi. Rzadko: zawroty głowy, obrzęk, zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, bóle kończyn dolnych. Bardzo rzadko: choroby zakrzepowo-zatorowe, zaostrzenie zmian żylakowatych, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, odbiegające od normy wyniki testów czynnościowych wątroby, żółtaczka cholestatyczna, kontaktowe zapalenie skóry, przemijające pozapalne zmiany barwnikowe, uogólniony świąd skóry i wysypka, odczyny rzekomoanafilaktyczne. Ponadto podczas stosowania HTZ mogą wystąpić: nowotwory estrogenozależne łagodne i złośliwe (np. rak endometrium, rak jajników, rak piersi), zawał serca, udar mózgu, choroby pęcherzyka żółciowego, ostuda, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, plamica naczyniowa, otępienie. Choroby zakrzepowo-zatorowe żył (zakrzepica żył głębokich i zator tętnicy płucnej) występują częściej u kobiet stosujących HTZ w porównaniu z kobietami, które nie przyjmowały takiego leczenia. U kobiet z zachowaną macicą ryzyko wystąpienia hiperplazji i raka endometrium wzrasta wraz z czasem podawania estrogenów, dodanie progestagenu do leczenia zmniejsza to ryzyko. Ryzyko wystąpienia raka piersi wzrasta wraz długością okresu stosowania HTZ. Stosowanie skojarzonej terapii estrogenowo-progestagenowej wiąże się z wyższym ryzykiem wystąpienia raka piersi niż stosowanie samych estrogenów.

Interakcje

Leki indukujące metabolizm wątrobowy m.in.: fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, meprobamat, fenylbutazon, ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz, preparaty zawierające wyciąg z dziurawca zwyczajnego - Hypericum perforatum mogą przyspieszać metabolizm hormonów zawartych w preparacie. Rytonawir i nelfinawir, zastosowane w połączeniu z hormonami steroidowymi przyspieszają ich metabolizm.

Dawkowanie

Zewnętrznie. Po usunięciu folii ochronnej, plaster nakleja się na czystą, suchą, zdrową i nieuszkodzoną skórę tułowia (nie stosować na piersi). Plastry należy zmieniać co 3-4 dni. Kolejne plastry należy naklejać w różne miejsca. Przez pierwsze 2 tyg. stosuje się plastry Estraderm TTS (plastry pojedyncze), przez następne 2 tyg. - Estragest TTS (plastry podwójne). Kolejny cykl leczenia rozpoczyna się natychmiast po odklejeniu ostatniego plastra Estragest TTS, niezależnie od wystąpienia krwawienia miesiączkowego.

Uwagi

Przed rozpoczęciem HTZ lub przed ponownym podjęciem takiej terapii, należy przeprowadzić dokładne badanie podmiotowe i przedmiotowe ogólne oraz badanie ginekologiczne. Częstotliwość badań kontrolnych należy dostosować indywidualnie do danej pacjentki. Należy okresowo badać piersi i/lub wykonywać mammografię.

Pharmindex