Znajdź lek

NuTRIflex Lipid special

Działanie

Preparat do żywienia pozajelitowego zawierający aminokwasy, węglowodany, elektrolity i kwasy tłuszczowe.

Wskazania

Dostarczenie energii, niezbędnych kwasów tłuszczowych, aminokwasów, elektrolitów i płynów w trakcie żywienia pozajelitowego u pacjentów ze średnio-ciężkim katabolizmem w przypadku, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.

Przeciwwskazania

Zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Zaburzenia metabolizmu tłuszczów. Hiperkaliemia i hipernatremia. Niestabilny metabolizm (np. ciężki zespół pourazowy, nieustabilizowana cukrzyca, śpiączka niewiadomego pochodzenia). Hiperglikemia nie odpowiadająca na dawki insuliny do 6 jednostek insuliny/h. Kwasica. Cholestaza wewnątrzwątrobowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka niewydolność nerek. Stwierdzona niewydolność serca. Nasilenie skaz krwotocznych. Ostre fazy zawału serca i udaru. Ostre stany zakrzepowo-zatorowe, zatorowość tłuszczowa. Nadwrażliwość na białko jaja kurzego lub soi, olej arachidowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ze względu na skład, leku nie należy stosować u noworodków, niemowląt i dzieci w wieku poniżej 2 lat. Ogólne przeciwwskazania do żywienia pozajelitowego: nieustabilizowany stan krążenia z zagrożeniem życia (stany zapaści i wstrząsu), niewystarczająca podaż tlenu dla komórek organizmu, stany przewodnienia, zaburzenia gospodarki elektrolitowej i wodnej, ostry obrzęk płuc, niewyrównana niewydolność krążenia.

Środki ostrożności

Z uwagi na indywidualne zapotrzebowanie dzieci, lek może nie pokryć w całości zapotrzebowania tych pacjentów na energię; w takich przypadkach należy podawać dodatkowo roztwory wodorowęglanów i (lub) emulsje tłuszczowe. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku zwiększonej osmolarności surowicy. Jak w przypadku innych roztworów do infuzji o dużej objętości, lek należy stosować ostrożnie w przypadku pacjentów z zaburzoną czynnością serca lub nerek. Przed rozpoczęciem infuzji należy wyrównać zaburzenia równowagi wodnej, elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej, takie jak przewodnienie, hiperkaliemia, kwasica. Zbyt duża szybkość infuzji może prowadzić do nadmiernego obciążenia płynami, a w konsekwencji do patologicznych stężeń elektrolitów w surowicy, przewodnienia i obrzęku płuc. W trakcie infuzji należy monitorować stężenie triglicerydów w surowicy. W przypadku pacjentów z podejrzeniem zaburzeń metabolizmu tłuszczów należy przed rozpoczęciem infuzji wykluczyć ryzyko wystąpienia lipemii na czczo. W przypadku występowania lipemii na czczo podawanie tłuszczów jest przeciwwskazane. Występowanie hipertriglicerydemii po upływie 12 h od podania emulsji tłuszczowej może również wskazywać na zaburzenia metabolizmu tłuszczów. Lek należy podawać ostrożnie pacjentom z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów, jak niewydolność nerek, cukrzyca, zapalenie trzustki, upośledzona czynność wątroby, niedoczynność tarczycy (w połączeniu z hipertriglicerydemią), posocznica; u tych pacjentów należy dokładnie monitorować stężenie triglicerydów w surowicy. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek oznak lub objawów reakcji anafilaktycznej (takich jak gorączka, dreszcze, wysypka lub duszność) należy natychmiast przerwać infuzję. W zależności od stanu pacjenta, przejściowo może wystąpić hipertriglicerydemia lub podwyższone stężenie glukozy we krwi. W przypadku, gdy w trakcie podawania tłuszczów stężenie triglicerydów w osoczu przekracza wartość 3 mmol/l, zaleca się zmniejszenie szybkości infuzji. Jeśli stężenie triglicerydów w osoczu utrzymuje się na poziomie powyżej 3 mmol/l infuzję należy przerwać aż do normalizacji wartości stężenia. Zmniejszenie dawki lub przerwanie podawania leku jest również zalecane w przypadkach, kiedy w trakcie podawania leku stężenie glukozy we krwi przekracza wartość 14 mmol/l (250 mg/dl). Jak w przypadku innych roztworów zawierających wodorowęglany podawanie leku może wywoływać hiperglikemię; należy monitorować stężenie glukozy we krwi oraz w przypadku wystąpienia hiperglikemii należy zmniejszyć szybkość infuzji lub podać insulinę. W trakcie infuzji dożylnej aminokwasów zwiększa się wydalanie z moczem pierwiastków śladowych, głównie miedzi, a w szczególności cynku; należy mieć to na uwadze w trakcie dawkowania pierwiastków śladowych, szczególnie w przypadkach długotrwałego żywienia pozajelitowego. Z uwagi na ryzyko wystąpienia pseudoaglutynacji leku nie należy podawać jednocześnie z krwią, używając tego samego zestawu do infuzji. Niezbędne jest monitorowanie jonogramu surowicy, równowagi wodnej i kwasowo-zasadowej oraz - w trakcie długotrwałego żywienia pozajelitowego - morfologii krwi, wskaźników krzepnięcia oraz czynności wątroby. Konieczna może być substytucja elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych. Nie należy dodawać do leku innych roztworów.

Ciąża i laktacja

U pacjentek w ciąży stosować jedynie po uważnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Nie zaleca się karmienia piersią w trakcie żywienia pozajelitowego.

Działania niepożądane

Niezbyt często: nudności, wymioty, utrata apetytu. Rzadko: reakcje alergiczne (np. reakcje anafilaktyczne, wykwity skórne); spadek lub wzrost ciśnienia krwi, nagłe zaczerwienienie; zaburzenia oddychania, zsinienie skóry; ból głowy, podwyższona temperatura ciała, nadmierne pocenie się, uczucie zimna, dreszcze, ból pleców, kości oraz okolicy lędźwiowej. Bardzo rzadko: zespół przeciążenia tłuszczami (z następującymi objawami: powiększenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki, powiększenie śledziony, nacieki tłuszczowe narządów wewnętrznych, patologiczne parametry czynności wątroby, niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, skłonność do krwawień i krwotoków, zaburzenia lub obniżenie wartości wskaźników krzepnięcia krwi, gorączka, hiperlipidemia, ból głowy, ból żołądka, zmęczenie). W przypadku wystąpienia w/w działań niepożądanych należy przerwać infuzję, lub jeśli jest to właściwe, kontynuować po zmniejszeniu dawki.

Interakcje

Niektóre leki, jak insulina, mogą oddziaływać na układ lipazy organizmu (ograniczone znaczenie kliniczne). Heparyna podawana w dawkach klinicznych powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej do układu krążenia - może to początkowo powodować wzrost lipolizy osoczowej, a następnie przejściowe obniżenie klirensu triglicerydów. Olej sojowy zawiera witaminę K1 - może to mieć wpływ na działanie pochodnych kumaryny, co należy ściśle monitorować u pacjentów leczonych takimi preparatami.

Dawkowanie

Dożylnie. Dawkowanie indywidualne, w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Dorośli: maksymalna dawka wynosi 35 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 2 g aminokwasów/kg mc./dobę, 5,04 g glukozy/kg mc./dobę, 1,4 tłuszczów/kg mc./dobę. Dzieci 3-5. rż.: 25 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 1,43 g aminokwasów/kg mc./dobę, 3,6 g glukozy/kg mc./dobę, 1 g tłuszczów/kg mc./dobę; 6-14. rż.: 17,5 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 1 g aminokwasów/kg mc./dobę, 2,52 g glukozy/kg mc./dobę, 0,7 g tłuszczów/kg mc./dobę. U dzieci konieczne może okazać się rozpoczynanie podawania leku począwszy od połowy zaplanowanej dawki, następnie stopniowo zwiększając dawkę.
Lek podaje się w infuzji ciągłej do żył centralnych, z maksymalną szybkością infuzji 1,7 ml/kg mc./h. Stopniowe zwiększanie szybkości infuzji przez pierwsze 30 min aż do osiągnięcia zaplanowanej szybkości zapobiega ewentualnym powikłaniom.

Uwagi

Z uwagi na to, że tłuszcz może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. bilirubina, dehydrogenaza mleczanowa, wysycenie tlenem), próbki krwi do badań należy pobierać przed podaniem tłuszczów lub po ich całkowitym usunięciu z układu krążenia.

Pharmindex