Ból łechtaczki - przyczyny nadwrażliwości. Co oznacza?

Ból łechtaczki nie zawsze ma podłoże chorobowe. Często jest konsekwencją niewłaściwego nawilżenia w czasie aktywności seksualnej. Poznaj najczęstsze przyczyny nadwrażliwości tego niezwykle czułego narządu.
kobieta z bólem krocza
Źródło: 123RF

Spis treści

Ból łechtaczki może być powodowany licznymi schorzeniami i zaburzeniami o charakterze neurologicznym, mięśniowym, powięziowym, hormonalnym, czy infekcyjnym. Dojmujące objawy bywają też efektem urazów mechanicznych, niewłaściwej pielęgnacji, a także nieprawidłowego, nieumiejętnego postępowania w sytuacjach intymnych.

Łechtaczka jest narządem bardzo silnie unerwionym i unaczynionym. Dlatego jest tak czuła na bodźce dotykowe, a jej stymulacja często prowadzi do orgazmu. W sytuacji jednak, gdy wrażliwość staje się nadwrażliwością, głównym doznaniem jest przede wszystkim ból o różnych charakterze – kłujący, palący, szczypiący. Może on występować zarówno podczas stymulacji łechtaczki, w czasie zbliżeń seksualnych lub masturbacji, jak też w sposób chroniczny, niezależnie od okoliczności.

Przyczyny bólu łechtaczki

Najczęściej spotykane przyczyny bólu łechtaczki to:

  • infekcja intymna, spowodowana zakażeniem bakteryjnym lub grzybiczym - na przykład zapalenie pęcherza moczowego lub zapalenie sromu;
     
  • klitoromelagia, czyli przerost łechtaczki. Zaburzenie powstałe najczęściej na tle hormonalnym, wrodzone (np. na skutek przerostu nadnerczy już w okresie życia płodowego) lub nabyte (najczęściej u kobiet z tzw. zespołem policystycznych jajników). Wyraźne powiększenie łechtaczki sprawia, iż często wystaje ona poza obręb warg sromowych, stając się tym samym podatną na stałe pobudzenie lub podrażnienie;
     
  • wulwodynia – ból okolic intymnych (srom, krocze, odbyt) o niewyjaśnionym podłożu, bez wyraźnej przyczyny organicznej. Ból powodowany jest wzmożonym napięciem mięśniowo-powięziowym, które może mieć związek m.in. ze sferą przeżyć emocjonalnych. Grupę szczególnego ryzyka stanowią kobiety do 25 roku życia, o wysokiej wrażliwości, narażone na stres, działające zadaniowo i pod presją czasu (typ osobowości A);
     
  • dysperunia – zaburzenie seksualne, którego istotą jest odczuwanie bólu w czasie zbliżenia seksualnego. Także może być warunkowana psychicznie, ale powodują ją też zabiegi operacyjne okolic intymnych, zaburzenia hormonalne, przyjmowanie niektórych leków i wiele innych czynników;
     
  • zmiany hormonalne powodujące zwiększoną tkliwość, wpływające negatywnie na nawilżenie okolic intymnych, a także powodujące utratę elastyczności tkanek, między innymi nabłonka i skóry okolic intymnych. Zjawisko to jest typowe dla okresu okołomenopauzalnego (mniej więcej po 50 roku życia);
     
  • zespół przetrwałego pobudzenia seksualnego – zaburzenie o podłożu naczyniowym lub neurologicznym. W jego przebiegu łechtaczka jest pobudzona w sposób chroniczny, napięcia nie zmniejsza nawet wielokrotne przeżycie orgazmu. Paleta towarzyszących temu doznań jest rozpięta od permanentnego odczuwania przyjemności po nadmierną tkliwość i bolesność;
     
  • stosowanie niewłaściwych kosmetyków i środków do pielęgnacji intymnej, powodujących podrażnienie, czy zaburzających naturalne pH;
     
  • zbliżenia seksualne bez właściwego nawilżenia miejsc intymnych, a także zbyt intensywne, agresywne, nieumiejętne.

Zapalenie łechtaczki

Zapalenie łechtaczki jako jednostka chorobowa nie występuje. Jeśli kobieta odczuwa dolegliwości będące następstwem infekcji, najczęściej przyczyną jest stan zapalny sromu - ostry (symbol N76.2 w klasyfikacji ICE-10) lub przewlekły (N76.3).

Schorzenie to obejmuje ogół zewnętrznych narządów płciowych kobiety, a więc łechtaczkę, wargi sromowe większe i mniejsze oraz przedsionek pochwy. Paleta towarzyszących mu objawów jest szeroka. Zaliczają się do niej: ból, pieczenie, szczypanie, swędzenie, zaczerwienienie, obrzęk, miejscowe podwyższenie temperatury. Ból i swędzenie łechtaczki w przebiegu zapalenia sromu mogą być powodowane zakażeniem bakteryjnym lub grzybiczym, ale często też bezpośredni czynnik sprawczy stanowią:

  • otarcie na skutek niewłaściwego nawilżenia miejsc intymnych w czasie aktu seksualnego, czego przyczyną mogą być m.in. zaburzenia hormonalne lub niewystarczające podniecenie;
  • gorąca kąpiel, kosmetyki do pielęgnacji i kąpieli, zawierające np. silne detergenty;

Jak sobie radzić z nadwrażliwością łechtaczki?

Nadwrażliwość łechtaczki leczy się stosownie do schorzenia lub zaburzenia, które jest jej przyczyną.

Przykładowo u kobiet z przetrwałym pobudzeniem seksualnym zastosowanie znajdują leki antydepresyjne i przeciwlękowe (benzoadiazepina, tramadol, warenikilina, pepaparaty trójcykliczne oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny).

Przerost łechtaczki leczy się środkami sterydowymi (glikokortykosteroidy) oraz hormonalnymi (np. dwuskładnikowe tabletki antykoncepcyjne), a także operacyjnie.

W przypadku wulwodyni zakłada się działanie wielokierunkowe – niezbędna może być fizjoterapia oraz zajęcia z psychologiem lub leczenie psychiatryczne.

Należy pamiętać, że nadwrażliwość łechtaczki w wielu przypadkach nie uniemożliwia aktywności seksualnej. W sytuacji, gdy bezpośrednią przyczyną bólu jest suchość okolic intymnych, idealnym rozwiązaniem są różnego typu żele nawilżające. Można też w czasie zbliżenia przyjmować pozycje, w których nie występuje silne tarcie lub nacisk na łechtaczkę.

Dodatkowo warto pamiętać, że specjalistyczne sklepy erotyczne oferują produkty, które poprawiają i urozmaicają życie seksualne. Można w nich znaleźć zarówno środki farmakologiczne, jak i akcesoria erotyczne. Warto sprawdzić ich asortyment, gdyż dzięki bogatej ofercie każdy może znaleźć coś dla siebie. 

Artykuł zawiera lokowanie produktu 

Bibliografia

  • Joanna Mosiołek, Sławomir Jakima, Ewa Małachowska, Jacek Gierus, Zespół przetrwałego pobudzenia seksualnego. Przypadek 35-letniej pacjentki, Seksuologia Polska 2016; 14 (1).
  • Ewa Baszak-Radomańska, Marek Jantos, Wulwodynia — stan wiedzy na 2017 rok, Seksuologia Polska 2017, 15, 1.
  • Jacek Boroch i inni, Wybrane problemy dermatologiczno-ginekologiczne z uwzględnieniem niektórych aspektów dietetycznych u dziewcząt, Medycyna Rodzinna 4/2018.

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Zamknij