Gruszka do nosa - dla niemowlaka i dzieci. Jak używać?

Pomarańczowa gruszka do nosa
Źródło:123RF
Gruszka do nosa pomaga udrożnić nozdrza dziecka, które nie potrafi samodzielnie poradzić sobie z problemem zalegającej wydzieliny. Ale uwaga: nieumiejętnie stosowana może stanowić zagrożenie, narażając maleństwo na uraz mechaniczny lub wtórne zainfekowanie bakteriami i wirusami.

Czym jest gruszka do nosa?

Gruszka jest uniwersalnym narzędziem pielęgniarskim, powszechnie używanym też w warunkach domowych. Gruszka do nosa służy do odciągania zalegającej w nozdrzach wydzieliny; ten sam przedmiot może być wykorzystywany także w zupełnie innym celu, na przykład do przepłukania woskowiny w uszach, do wykonania lewatywy a także – do podania leków w formie płynnej. 

Gruszka do nosa kształtem przypomina owoc gruszy (stąd jak łatwo się domyślić, nazwa), ma około 10 centymetrów długości i jest wykonana z kauczuku lub jego pochodnych (dawniej do produkcji używano gumy). Kosztuje dosłownie kilka złotych. W jaki sposób należy jej używać i dlaczego jest istotna w pielęgnacji niemowląt i małych dzieci?

Gruszka do nosa dla niemowlaka

U niemowląt i dzieci w wieku przedszkolno-szkolnym nieżyt nosa (czyli po prostu katar), o podłożu infekcyjnym lub alergicznym, jest schorzeniem powszechnym. 

Do typowych jego objawów należą:

  • wyciek wodnistej wydzieliny z nosa,
  • zaleganie wydzieliny, uczucie zapchanego nosa,
  • obrzęk błon śluzowych nosa,
  • kichanie.

O ile starsze dzieci mogą opróżnić nos samodzielnie lub z niewielką asystą rodziców, o tyle maluchy do ukończenia 1-2 roku życia nie mają wykształconego odruchu dmuchania. Jeśli dodać do tego, że niemowlęta oddychają wyłącznie przez nos, okaże się, że najmniejszy nawet katar jest dla nich nie lada utrapieniem, a wręcz czynnikiem powodującym ryzyko uduszenia się. W takiej sytuacji niezwykle pomocnym narzędziem okazuje się gruszka do nosa. Dla niemowlaka może ona stanowić jeden z podstawowych elementów wyprawki, zwłaszcza jeśli rodziców nie stać na aspirator.

Jak używać gruszki do nosa?

Jak powinno się używać gruszki do nosa? Jej obsługa jest wybitnie intuicyjna. W budowie gruszki wyróżniamy przestrzenny „balonik” i zwężająca się w stronę wylotu końcówkę. 

  • W pierwszej kolejności ściskamy gruszkę ręką, wypychając z niej w ten sposób powietrze.
  • Końcówkę ostrożnie umieszczamy w jednej z dziurek nosa dziecka, uważając by nie włożyć jej zbyt głęboko.
  • Drugą dziurkę delikatnie zatykamy palcem, uciskając nos od zewnątrz (z boku). 
  • Zwalniamy ucisk gruszki - działanie prostych sił fizycznych spowoduje zassanie wydzieliny do jej wewnątrz.
  • Wyjmujemy gruszkę z nosa, odblokowujemy drugą dziurkę, wydzielinę z niej wyciskamy do ubikacji lub butelki.
  • Czynność powtarzamy w tej samej oraz sąsiedniej dziurce aż do uzyskania względnej drożności. 

Czy gruszka do nosa dla dzieci może być niebezpieczna?

Choć przed laty nie wyobrażano sobie pielęgnacji dziecka bez gruszki, dziś coraz częściej oprócz jej zalet, rozprawia się też o wadach. A te są niezaprzeczalne. Najistotniejsze zastrzeżenia dotyczą kwestii bezpieczeństwa oraz higieny użytkowania. 

Nieumiejętne stosowanie gruszki do nosa dla dzieci może doprowadzić do podrażnienia błon śluzowych nosa, albo wręcz ich uszkodzenia, jeśli narzędzie zostanie umieszczone zbyt głęboko. Przede wszystkim jednak gruszka bywa siedliskiem drobnoustrojów, a jej zbyt długie używanie, zamiast pomagać, przynosi rezultat odwrotny. Faktem bowiem jest, że nawet dokładna dezynfekcja jej nie pozwala na dokładne jej wyczyszczenie i odkażenie wewnątrz. Z tego powodu zaleca się, by narzędzi tego typu używać jednorazowo lub co najwyżej kilka razy. 

Elektroniczna gruszka do nosa

Ze względu na poniższe ograniczenia natury higienicznej, a także niewielką moc ssania, tradycyjne kauczukowe lub gumowe narzędzia do odsysania kataru z każdym rokiem tracą na popularności. Zastępowane są przez aspiratory, nazywane niekiedy elektronicznymi gruszkami do nosa, choć nazwa ta nie do końca jest precyzyjna. 

Wyróżniamy 3 podstawowe typy aspiratorów:

  • ustny – w jego budowie znajdują się dwie rurki, z których jedną należy ulokować w nozdrzach dziecka, a drugą w ustach rodzica. Opiekun zasysa wydzielinę z nosa malucha siłą własnych płuc. Oczywiście nie musi jej połykać, trafia ona do specjalnego zbiorniczka z filtrem,
  • elektryczny – działa na podobnej zasadzie, z tą różnicą, że ssanie generowane jest przez niewielki silniczek zasilany bakteryjnie,
  • podłączany do odkurzacza – w tym przypadku moc ssania wytwarzana jest przez urządzenie na co dzień przeznaczone do sprzątania mieszkania. Nie ma przy tym obaw, że dziecku stanie się krzywda, sprzęt wyposażony jest bowiem w specjalne reduktory regulujące moc ssania.

Czytaj też: 

Bibliografia

  • Mariola Śliwińska-Kowalska, Leczenie alergicznego i infekcyjnego nieżytu nosa i zatok przynosowych w świetle konsensusów międzynarodowych, Otorynolaryngologia 2016, 15(4)
  • Rafał Fornal, Ryszard Kurzawa, Łukasz Błażowski, Iwona Sak, Nieżyt nosa – najważniejsze fenotypy i endotypy oraz zasady leczenia, Alergia Astma Immunologia 2015, 20 (4)

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA