Porady

Biopsja piersi, czyli biopsja mammotoniczna

2017-01-07

Wokół biopsji piersi urosło wiele mitów, dlatego skierowanie na biopsję cienkoigłową, gruboigłową lub biopsję mammotoniczną budzi tak wiele obaw wśród pacjentek. Tymczasem to zabiegi prawie bezbolesne, trwające od kilku do 20 minut i dające ogromną szansę na uratowanie życia kobiety.

W ciągu ostatnich dwóch dekad liczba Polek z rakiem piersi wzrosłą dwukrotnie. To najczęstszy nowotwór złośliwy diagnozowany u kobiet, głównie w wieku 50-65 lat. Szacuje się, że co roku na całym świecie nieprawidłowe namnażania się komórek w piersiach rozpoznawane jest u 1,5 miliona pań na całym świecie, a około 400 tysięcy umiera z powodu raka piersi.  Jednak dzięki coraz popularniejszym badaniom mammograficznym i ultrasonograficznym, udaje się ratować życie coraz większej liczbie kobiet.

Lekarze przypominają, że im wcześniej rak zostanie zdiagnozowany, tym szanse na wyleczenie są większe. I dodają, że guz wykryty podczas badania obrazowego lub palpatacyjnego nie musi oznacza złośliwych zmian nowotworowych. Po to, żeby wykluczyć najgorszy scenariusz lub go potwierdzić i rozpocząć odpowiednie leczenie, wykonuje się biopsję piersi. Dopiero wynik badania mikroskopowego jest podstawą do rozpoznania raka piersi. W Polsce obecnie wykonuje się biopsję aspiracyjną cienkoigłowa, biopsję gruboigłową oraz biopsję mammotoniczną. Czym się różnią?

Biopsja cienkoigłowa piersi

Biopsja cienkoigłowa piersi jest mniej dokładnym badaniem niż biopsja gruboigłowa, ale też mniej inwazyjnym. Biopsję wykonuje się bez znieczulenia. Długą, ale cieniutką igłą punkcyjną o średnicy 0,4-0,6 mm pobiera się materiał komórkowy. Igłę wprowadza się w głąb piersi pod kontrolą USG i cały zabieg trwa zaledwie kilka minut. Materiał komórkowy pobrany z piersi umieszcza się na szkiełku laboratoryjnym, utrwala specjalnym barwiącym preparatem i bada pod mikroskopem. W miejscu ukłucia może pojawić się jedynie mały siniak. Wynik biopsji powinien dotrzeć do pacjentki w ciągu 10 dni.

Wskazaniami do biopsji cienkoigłowej piersi są: wyciek płynu z torbieli, podejrzenie zmiany niezłośliwej w badaniach obrazowych, wznowa miejscowa raka, diagnostyka guzów, pobranie materiału do oznaczenia stanu receptorów hormonalnych(ER, PgR) w raku piersi. 

Biopsja gruboigłowa

Biopsja gruboigłowa jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym, bo igła punkcyjna ma średnicę 2,1 mm. Za jej pomocą pobiera się materiał komórkowy do badania mikroskopowego. Zanim wprowadzi się igłę do piersi, lekarz wykonuje niewielkie nacięcie na skórze. Całe badanie odbywa się pod kontrolą USG. Jeśli materiał został pobrany z odpowiedniego miejsca wynik daje stuprocentowe rozpoznanie.  W opisie znajdzie się nie tylko ew. rozpoznanie guza, ale także stopień złośliwości, ilość markerów proliferacji, zawartości receptorów hormonalnych (ER, PgR).

Najczęstszym powikłaniem przy biopsji gruboigłowej jest krwiak piersi, bardzo rzadko dochodzi do stanu zapalnego. Krwiak leczony zachowawczo powinien się wchłonąć w ciągu miesiąca.

Biopsja mammotoniczna

Biopsja mammotoniczna to jedna z najnowocześniejszych metod pobierania wycinków z piersi. Podczas zabiegu wykorzystuje się specjalne urządzenie próżniowe i igłę o średnicy ok. 4,5 mm z mechanizmem rotacyjnym. Przewaga tego rodzaju biopsji polega na tym, że oprócz pobrania materiału do badania można wyłuskać podejrzaną zmianę w całości (pod warunkiem, że guzek jest łagodny i nie przekracza 20 mm).

Biopsyjna igła mammotoniczna jest tak zbudowana, że można w trakcie jednego nakłucia pobrać wycinek i odprowadzić go na zewnątrz go do pojemnika, po czym obrócić igłę i pobrać materiał z innego miejsca wokół igły. A im więcej materiału trafi do badania, tym szansa na prawidłową diagnozę jest większa.

Biopsję mammotoniczną wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, a przed wprowadzeniem igły trzeba zrobić nacięcie na skórze. Badanie wykonuje się pod kontrolą USG lub stereotaksji. W tym drugim przypadku pacjentka leży na brzuchu na stole biopsyjnym, który ma specjalny otwór na pierś.

Po badaniu przed dobę trzeba nosić opatrunek uciskowy w miejscu wkłucia, ciasny biustonosz, przez trzy dni nie myć badanej piersi, a przez tydzień unikać nagrzewania i wysiłku fizycznego.

W związku z tym, że podczas tego zabiegu stosuje się najgrubszą igłę, istnieje większe ryzyko wystąpienia krwiaka po biopsji mammotonicznej. Choć w ciągu czterech tygodni powinien się on wchłonąć, to przed kilka miesięcy pacjentka może w miejscu badania wyczuwać niewielkie zgrubienie. Rzadko zdarza się stan zapalny piersi po biopsji mammotonicznej, jednak jeśli pacjentka gorączkuje i ma spuchniętą i czerwoną pierś, konieczna jest wizyta u lekarza.

Wbrew wielu obiegowym opiniom, nie stwierdzono jeszcze ani jednego przypadku, żeby po przeprowadzonej biopsji rozsiała się choroba nowotworowa. 

Czytaj też:

Zobacz także


Dołącz do nas