Znajdź lek

Alugen 10 mg

Spis treści

Działanie

Selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych zlokalizowanych w gruczole krokowym, pęcherzu moczowym i cewce moczowej. Lek powoduje rozkurcz mięśni gładkich i poprawia moczu. U pacjentów z łagodnym przerostem gruczołu krokowego alfuzosyna powoduje: istotne zwiększenie maksymalnego przepływu cewkowego, istotne zmniejszenie napięcia mięśnia wypieracza i zwiększenie objętości moczu powodującej uczucie silnego parcia na mocz oraz  istotne zmniejszenie objętości zalegającego moczu. Lek może wywierać umiarkowane działanie hipotensyjne. Średnie maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po ok. 6,69 h po podaniu pojedynczej dawki po posiłku. Wiązanie z białkami osocza wynosi ok. 90%. Wykazano preferencyjną dystrybucję leku w gruczole krokowym w porównaniu z osoczem. Średni T0,5 w osoczu wynosi ok. 8 h. Alfuzosyna jest  intensywnie metabolizowana w wątrobie (kilka szlaków), a metabolity wydalane są drogą nerkową i prawdopodobnie również z żółcią. Żaden z metabolitów nie jest czynny farmakologicznie.

Wskazania

Leczenie umiarkowanych do ciężkich objawów czynnościowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na alfuzosynę, inne chinazoliny (np. terazosynę, doksazosynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego krwi. Niewydolność wątroby. Stosowanie skojarzone z innymi blokerami receptorów adrenergicznych α1.

Środki ostrożności

Preparatu nie należy stosować u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min.) - brak danych. Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów leczonych lekami hipotensyjnymi - należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze, szczególnie na początku leczenia. U niektórych pacjentów w ciągu kilku godzin po podaniu leku może dojść do hipotonii ortostatycznej, z objawami lub bez - w takich przypadkach pacjent powinien leżeć do chwili całkowitego ustąpienia objawów. Należy ostrzec pacjentów o możliwości wystąpienia takiego niepożądanego działania leku. Należy zachować ostrożność stosując alfuzosynę u pacjentów, którzy reagowali hipotonią na podanie innych blokerów receptorów adrenergicznych α1. U pacjentów z nadwrażliwością na inne blokery receptorów adrenergicznych α1 leczenie należy rozpoczynać od mniejszych dawek. Należy zachować ostrożność stosując alfuzosynę u pacjentów z ostrą niewydolnością serca. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca należy kontynuować jej leczenie, pamiętając o tym, że jednoczesne stosowanie azotanów i alfuzosyny może zwiększać ryzyko hipotonii. Jeśli wystąpi lub nasili się dławica piersiowa, należy przerwać stosowanie alfuzosyny. Ze względu na ryzyko wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas zabiegu operacyjnego usunięcia zaćmy, należy poinformować okulistę przed planowanym zabiegiem chirurgicznym o stosowaniu blokerów receptorów adrenergicznych α1, ponieważ IFIS może prowadzić do powikłań w przebiegu operacji. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z takimi rzadkimi zaburzeniami wrodzonymi, jak: nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Nie dotyczy - preparat przeznaczony dla mężczyzn.

Działania niepożądane

Często: zmęczenie i (lub) oszołomienie, ból i zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne (głównie przy rozpoczynaniu leczenia zbyt dużą dawką lub jeśli wznawia się leczenie po krótkiej przerwie), ból brzucha, nudności, dyspepsja, biegunka, suchość w jamie ustnej, osłabienie, złe samopoczucie. Niezbyt często: senność, zaburzenia widzenia, tachykardia, omdlenie (szczególnie na początku leczenia), kołatanie serca, nieżyt błony śluzowej nosa, zakażenia układu oddechowego, wymioty, wysypka (pokrzywka, osutka), świąd, nietrzymanie moczu, obrzęki, uderzenia gorąca, ból w klatce piersiowej. Bardzo rzadko: wystąpienie lub nasilenie dławicy piersiowej, hepatotoksyczność, obrzęk naczynioruchowy, priapizm (pojedyncze przypadki).

Interakcje

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie preparatu z lekami α1-adrenolitycznymi. Skojarzenia wymagające ostrożności: silne inhibitory CYP3A4 (np.: ketokonazol, itrakonazol lub rytonawir) - zwiększenie stężenia alfuzosyny we krwi; leki hipotensyjne; azotany. Jednoczesne stosowanie leku z lekami hipotensyjnymi lub azotanami zwiększa ryzyko hipotonii - należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze, szczególnie na początku leczenia. Podanie leków do znieczulenia ogólnego pacjentom przyjmującym alfuzosynę może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia krwi. Zaleca się odstawienie leku na 24 h przed zabiegiem chirurgicznym. W badaniach z udziałem zdrowych ochotników nie obserwowano żadnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych pomiędzy alfuzosyną a następującymi substancjami czynnymi: warfaryną, digoksyną czy hydrochlorotiazydem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 tabl. raz na dobę. Pierwszą dawkę należy przyjąć tuż przed położeniem się spać. Tabl. należy przyjmować bezpośrednio po posiłku, codziennie o tej samej porze. U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 rż.) nie ma potrzeby zmniejszania dawki. Można rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej u pacjentów, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. U pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek jeśli mniejsza dawka jest niewystarczająca, dawkę można zwiększyć do 1 tabl. 10 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby można zastosować lek o natychmiastowym uwalnianiu, który zawiera mniejszą dawkę alfuzosyny. Tabl. połykać w całości i popijać odpowiednią ilością płynu. Tabletek nie należy kruszyć ani żuć. Niewłaściwy sposób przyjęcia leku może być przyczyną zmienionego uwalniania i wchłaniania substancji czynnej, co wiąże się z ryzykiem wczesnych działań niepożądanych. Alfuzosyna nie jest wskazana do stosowania u dzieci i młodzieży.Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności alfuzosyny u dzieci w wieku od 2 do 16lat.

Uwagi

Preparat może powodować wystąpienie zawrotów głowy, oszołomienia i osłabienia (zwłaszcza na początku leczenia) - należy wziąć to pod uwagę przy kierowaniu pojazdami i obsługiwaniu maszyn.

Pharmindex