Badanie VDRL, czyli badanie w kierunku kiły

Próbka krwi w laboratorium
Źródło: 123RF

Autor

Alicja Dutkiewicz

Kiła to choroba, którą diagnozuje się na podstawie badań laboratoryjnych. Podstawowym testem, który pozwala potwierdzić lub wykluczyć obecność bakterii krętka bladego powodujących rozwój syfilisu, jest badanie VDRL (ang. Venereal Diseases Research Laboratory). Test ten wykonuje się na podstawie pobranej od pacjenta próbki krwi.

Badanie VDRL to inaczej tzw. mikroskopowy test kłaczkowania, który jest w stanie wykryć chorobę około 5-6 tygodnia od momentu zakażenia. Test na kiłę pozwala:

  • zdiagnozować chorobę – zaleca się osobom, które miały bliski kontakt z osobą zakażoną;
  • kontrolować przebieg leczenia kiły – osobom przyjmującym antybiotyki zaleca się monitorowanie obecności bakterii krętka bladego w organizmie;
  • stosować profilaktykę, zwłaszcza w czasie ciąży - kobiety spodziewające się dziecka powinny poddać się badaniu w pierwszym trymestrze oraz na końcu trwania ciąży (ok. 37 tygodnia), test VDRL jest obowiązkowy i refundowany przez NFZ.

Badania VDRL przebiega tak, jak normalne badanie krwi, nic nie odróżnia go od standardowej morfologii, w czasie której pobierana jest próbka krwi z żyły łokciowej. W surowicy wykrywane są przeciwciała, których obecność potwierdza zakażenie krętkiem bladym. Do testu nie trzeba się specjalnie przygotowywać, pacjent nie musi być nawet na czczo. Cena badania jest zależna od laboratorium, w jakim jest wykonywane, jednak zwykle nie przekracza kilkunastu złotych. Wynik, czyli odczyn VDRL będzie znany po upływie nie więcej niż jednego dnia. 

Wyniki badania na odczyn VDRL

Wynik ujemny - pojawia się u osób zdrowych, świadczy on o braku zakażenia wywołanego obecnością bakterii krętka bladego.

Wynik dodatni -  wskazuje na posiadanie choroby zakaźnej, jednak nie jest on jednoznaczną informacją potwierdzającą zachorowanie na syfilis.

Skuteczność testu VDRL jest jednak ograniczona, ponieważ w dużej mierze zależy od etapu rozwoju choroby. O badaniu tym mówi się, że jest testem nieswoistym. Jego pozytywny wynik nie musi oznaczać zakażenia syfilisem. Dodatni odczyn może świadczyć także o takich chorobach jak:

  • borelioza,
  • toczeń rumieniowaty,
  • HIV,
  • niektóre rodzaje zapalenia płuc,
  • malaria.

Nawet u 2% badanych zdarzają się odczyny VDRL pozytywnie fałszywe. W takich sytuacjach zaleca się dodatkowe, specjalistyczne testy. Wynik badania VDRL zawsze należy potwierdzić innym testem, np. FTA (ang. Fluoroscent Treponemal Antibody),  wykorzystywanym do weryfikacji dodatnich lub niejednoznacznych wyników przesiewowych w celu zdiagnozowania kiły!

Przykład: Ujemny wynik testów VDRL i FTA, wykonanych po 5 miesiącach po zdarzeniu stwarzającym ryzyko infekcji, wyklucza kiłę. W tym przypadku test  FTA jest badaniem weryfikującym, a jego ujemny wynik jest gwarancją braku bakterii krętka bladego w organizmie.

Diagnostyka kiły – pozostałe testy

Inne badania stosowane w celu zdiagnozowania kiły to również testy wykonywane z surowicy krwi. Są to testy serologiczne kiły, mi.in.: makroskopowy test kłaczkowania USR, FTA-ABS - test immunofluoroscencji krętków, TPHA - test hemaglutynacji, a także TPI - test Nelsona. Jednak badanie VDRL wyparło stosowane wcześniej odczyn Wassermana oraz odczyn Kolmera. 

Przeczytaj także:

Oceń artykuł

(liczba ocen 16)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA