Kostniwiak (cementoblastoma) - przyczyny, badania, leczenie

Cementoblastoma to łagodny nowotwór korzeni zębów, który najczęściej występuje u młodych osób. Często nie daje żadnych dolegliwości bólowych i jest wykrywany przypadkowo. Leczony ma bardzo dobre rokowania.

Spis treści

Cementoblastoma, inaczej kostniwiak, to stosunkowo rzadki nowotwór łagodny powstający z tkanek korzeni zębów - cementu. Cementoblastoma występuje najczęściej u osób młodych, poniżej 25. roku życia. Z punktu widzenia budujących go tkanek, wyróżnia się cztery typy:

  • kostniwiak kostniwiejący - najczęstsza postać,
  • kostniwiak łagodny,
  • kostniwiak olbrzmi,
  • okołowierzchołkowa dysplazja cementu.

Rozwija się zwykle w wyrostkach zębodołowych, częściej żuchwy niż szczęki, w okolicy zębów przedtrzonowych i trzonowych. Bardzo rzadko występuje w odcinkach przednich czy w sąsiedztwie zębów mlecznych. Guz rośnie powoli, około 0,5 cm na rok i długo nie daje żadnych objawów, dlatego często jest wykrywany przypadkowo na zdjęciach radiologicznych wykonywanych z innych powodów. Zdarza się też, że ząb w którego okolicy się rozwija, daje dolegliwości bólowe. Kostniwiaki większych rozmiarów mogą powodować rozdęcie kości, przemieszczenia i resorpcje zębów oraz nerwobóle, jeśli naciskają na nerwy.

Cementoblastoma - przyczyny

Wśród czynników sprzyjających powstawaniu kostniwiaków wymienia się:

  • urazy,
  • zaburzenia genetyczne,
  • zaburzenia hormonalne,
  • zaburzenia przemiany wapniowo-fosforanowej.

Cementoblastoma - badania

Kostniwiaki, szczególnie te duże, mają bardzo charakterystyczne obraz radiologiczny. Na typowy obraz radiologiczny kostniwiaka składa się:

  • zagęszczenie struktury kości, w okolicy korzenia zęba, o stosunkowo regularnym okrągłym kształcie,
  • wokół kostniwiaka występuje regularne zaciemnienie, spowodowane resorpcją kości,
  • otaczająca kość jest jakby „rozmyta”.

Zwykle do postawienia rozpoznania wystarczy konwencjonalne zdjęcie radiologiczne (np. pantomograficzne). W niektórych przypadkach może jednak wystąpić konieczność poszerzenia diagnostyki o tomografię komputerową.

Reklama

Cementoblastoma - leczenie

Leczenie cementoblatomy opiera się na zabiegach chirurgicznych. Istnieją trzy drogi w zależności od rozmiarów guza:

  • Bardzo mała zmiana - leczenie endodontyczne zęba, a następnie chirurgiczne usunięcie guza wraz z wierzchołkiem korzenia.
  • Mała zmiana - wyłuszcza się ją wraz z zębem. Bardzo ważne jest dokładne wyłyżeczkowanie zmiany.
  • Duża zmiana - wymaga odcinkowego albo brzeżnego wycięcia kości. Mniejsze ubytki są uzupełniane specjalnie przystosowanymi protezami, większe przeszczepem kości.

Cementoblastoma - rokowanie

Cementoblastoma jest zmianą o bardzo dobrym rokowaniu, jakkolwiek stosunkowo często, bo aż w 37% przypadków, zdarzają się jej wznowy. Tendencja do wznów występuje szczególnie u osób młodych z kostniwiakami dużych rozmiarów. Ryzyko ponownego pojawienia się cementoblastomy zwiększa się również w momencie pozostawienia zęba, przy korzeniu którego rozwinął się guz.

Przeczytaj także:

Bibliografia

  • Różyło K., Różyło-Kalinowska I.,Radiologia stomatologiczna,PZWL,Warszawa 2007
  • Bartkowski S.,Chirurgia szczękowo-twarzowa,Oficyna Wydawnicza AGES,Kraków 1996
  • Kryst L.,Chirurgia szczękowo-twarzowa,PZWL,Warszawa 2004
  • Kaczmarzyk T.,Nowotwory zębopochodne i guzy nowotworopodobne kości szczękowych,Quintessence Polska,Warszawa 2009

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!