Inhalacje na zatoki, katar i kaszel. Jak zrobić?

Inhalacje w domu
Źródło:123RF
Inhalacje stosuje się od setek lat w celu złagodzenia objawów infekcji dróg oddechowych. Zabieg można przeprowadzić z użyciem specjalnego nebulizatora, inhalatora lub zwykłej miski z gorącą wodą i olejkiem eterycznym. Jak inhalować się w przypadku choroby zatok, a jak wykonuje się inhalacje na katar i kaszel?

Inhalacje – czym są i kiedy warto je wykonać? 

Inhalacja to zabieg polegający na wprowadzeniu różnego rodzaju substancji leczniczych – leków wziewnych, aerozoli, mieszanek ziołowych, wprost do układu oddechowego. Inhalacje pozwalają uniknąć niepożądanych reakcji ogólnoustrojowych, jakie zdarzają się w przypadku podawania leków doustnie. Ponadto inhalując się, szybciej osiąga się efekt terapeutyczny.  

Inhalacje na katar

W przypadku zwykłego przeziębienia nie trzeba sięgać po specjalistyczny inhalator siateczkowy czy ultradźwiękowy. Wystarczy zrobić sobie w domu tradycyjną inhalację parową z użyciem ziół lub olejku eterycznego, która pomoże udrożnić zatkany nos. 

Do domowej inhalacji potrzebna będzie miska, ręcznik, suszone zioła – najlepiej rumianek lub szałwia, ewentualnie olejek eteryczny – eukaliptusowy, rozmarynowy czy miętowy. Aby przeprowadzić inhalacje na katar, wystarczy wsypać zioła do miski i zalać je wrzątkiem, a następnie przykryć głowę ręcznikiem i nachylić się nad miską. Zamiast ziół można wlać do gorącej wody 10-15 kropel olejku. Inhalujemy się kilkanaście minut, wdychając parę wodną nosem i wydychając ustami.

Inhalacje na kaszel

Inhalacje na kaszel, będący objawy przeziębienia lub grypy, można przeprowadzić w ten sam sposób co te na katar. Zamiast olejku eukaliptusowego można użyć tymiankowego lub olejku z drzewa herbacianego. Natomiast na uporczywy kaszel towarzyszący poważniejszym chorobom górnych lub dolnych dróg oddechowych zaleca się inhalacje lekami wziewnymi, które rozrzedzają wydzielinę zalegającą w drogach oddechowych oraz wykazują działanie przeciwzapalne. W formie wziewnej niekiedy podaje się antybiotyki oraz mukolityki. 

Powszechnie do inhalacji wykorzystuje się także sól hipertoniczną, która nawilża drogi oddechowe i pomaga oczyścić je ze śluzu. Leki wziewne stosuje się w takich chorobach, jak:

  • astma, 
  • rozedma płuc, 
  • przewlekle zapalenie oskrzeli, 
  • POChP, 
  • mukowiscydoza, 
  • zespół nieruchomych rzęsek,
  • zakażenie grzybiczne dróg oddechowych. 

Inhalator lub nebulizator powinien być dobrany indywidualnie do pacjenta i jego choroby.  

Inhalacje na zatoki

Inhalacje pomogą także złagodzić objawy zapalenia zatok. Inhalacje na zatoki można przeprowadzić inhalatorem, nebulizatorem lub z użyciem miski z gorącą wodą. Do przygotowania domowej inhalacji na zatoki, warto wykorzystać sól lub olejki eteryczne o działaniu przeciwbakteryjnym, a mianowicie olejek:

  • sosnowy, 
  • z mięty pieprzowej, 
  • eukaliptusowy,
  • kamforowy. 

Oprócz inhalacji można także przeprowadzić irygację (płukanie) zatok. 

Inhalacje z soli fizjologicznej 

Inhalacja solą fizjologiczną może być przeprowadzona samodzielnie w domu. Ważne są odpowiednie proporcje oraz temperatura wody. Do inhalacji będziemy potrzebować 0,5 litra wody o temperaturze 37 stopni Celsjusza oraz 5 gramów soli (łyżeczkę). Należy pamiętać, że zbyt duża ilość soli może podrażnić błonę śluzową.Sól fizjologiczna do inhalacji umieszczana jest w nebulizatorze, czyli urządzeniu, które zamienia roztwór soli fizjologicznej w aerozol. 

Inhalacje - historia

Inhalacje stosowano już w starożytnych Indiach. Wdychano dym z palących się ziół. Szczególnie upodobano sobie bieluń, który wykazywał właściwości cholinergiczne. W starożytnym Egipcie inhalowano się dymem z lulka czarnego, a w Ameryce Południowej palono fajki zawierające tytoń lub inne zioła. Pierwsze tzw. parówki zaczęto stosować w starożytnej Grecji. Hipokrates stworzył pierwszy inhalator, który wyglądem przypominał garnek z podziurkowaną pokrywą. W XVIII wieku inhalacje stały się popularnym sposobem leczenia gruźlicy. Do XIX wieku inhalowano się dymem oraz parą. Później zaczęto konstruować pierwsze atomizery, który wykorzystywano do leczenia chorób górnych dróg oddechowych, astmy i gruźlicy. W XX wieku produkowano już skomplikowane inhalatory pneumatyczne. W latach 60. XX wieku skonstruowano inhalator ultradźwiękowy, a trzydzieści lat później - siateczkowy. Współcześnie inhalacje stosuje się w infekcjach górnych i dolnych dróg oddechowych oraz astmie, rozedmie płuc, mukowiscydozie i POChP

Czytaj też:

 

Bibliografia

  • Małecka B., Barczykowska E., Lewicka M., Aerozoloterapia w praktyce zawodowej pielęgniarki pediatrycznej, Journal of Education, Health and Sport 2016; 6(8):67-84.
  • Karolewicz B., Pluta J., Haznar D., Nebulizacja jako metoda podawania leków, Katedra i Zakład Technologii Postaci Leku Akademii Medycznej we Wrocławiu.

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA