Objawy chlamydii u mężczyzn

Dokumentacja pacjenta ze zdiagnozowaną chorobą przenoszoną drogą płciową
Źródło: 123RF

Autor

Alicja Dutkiewicz

Chlamydia jest zaliczana do jednej z najczęstszych infekcji przenoszonych drogą płciową. Bakterie chlamydia trachomatis dostają się do organizmu człowieka przez bliski kontakt fizyczny z osobą zakażoną. Aż 50% zarażonych mężczyzn przechodzi chlamydię bezobjawowo, a jej diagnoza i leczenie są niezwykle istotne, by nie dopuścić do wystąpienia powikłań.

Objawy zakażenia chlamydią zwykle pojawiają się w ciągu trzech tygodni od momentu zakażenia. Najczęściej zgłaszanymi dolegliwościami, odczuwanymi przez mężczyzn, są:

  • przejrzysty lub mlecznobiały (czasem ropny) wyciek z cewki moczowej,
  • zaczerwieniona i ciepła skóra w okolicy krocza,
  • ból (pieczenie) przy oddawaniu moczu,
  • promieniujący ból w obrębie krocza,
  • obrzęk jąder,
  • bóle stawów,
  • gorączka.

Powyższe objawy zwykle wskazują na konkretne choroby, spowodowane przez bakterie chlamydia trachomatis. Odbywanie przez mężczyzn stosunku płciowego z osobą zakażoną bez prezerwatywy, najczęściej prowadzi do zapalenia: cewki moczowej, najądrzy lub gruczołu krokowego. W przypadku stosunków homoseksualnych może wystąpić zapalenie odbytu (po seksie analnym) lub gardła (po seksie oralnym).

Ignorowanie objawów, brak diagnozy i leczenia chlamydii prowadzi do zmian pozapalnych, które mogą skutkować problemami z płodnością. Powikłania po zakażeniu bakteriami chlamydii mogą dotyczyć nie tylko miejsc intymnych. Pojawić się może także zapalenie: płuc, opon mózgowo-rdzeniowych, a nawet mózgu. Dlatego nie wolno ignorować nawet najmniejszych nieprawidłowości i symptomów, które mogłyby wskazywać na tę chorobę weneryczną.

Czytaj też: Choroby weneryczne u mężczyzn - rodzaje i objawy

Diagnoza chlamydia trachomatis u mężczyzn

Zdiagnozowanie chlamydiozy nie jest trudne. Problem tkwi w często bezobjawowym przebiegu. Nosiciel bakterii lub osoba zakażona może nie zdawać sobie sprawy z obecności bakterii w organizmie. Dlatego, jeśli ze względu na ryzykowne zachowania seksualne, zaistniała możliwość zakażenia bakteriami chlamydia trachomatis, zaleca się wykonanie badań, które wykluczą bądź potwierdzą ich obecność w organizmie. Brak symptomów choroby nie oznacza, że do zakażenia nie doszło. Co gorsza, nie wiedząc o chlamydii i nie podejmując leczenia, może dojść do zarażenia kolejnych osób.

Najpopularniejszą metodą diagnostyczną chlamydii u mężczyzn jest pobranie wymazu z cewki moczowej i założenie hodowli komórkowej, w celu stwierdzenia obecności bakterii.

PRZEBIEG BADANIA: wymaz z cewki moczowej pobierany jest nie wcześniej niż po 4 godzinach bez oddawania moczu. Zaleca się jednak wykonanie badanie rano, po całonocnym wstrzymaniu moczu. Zakażenie stwierdza się, gdy w badanej próbce pojawią się więcej niż 4 leukocyty wielojądrzaste. W takim przypadku wykluczyć należy także rzeżączkę oraz rzęsistkowicę.

Czytaj więcej: Rzęsistek pochwowy

Pozostałe metody diagnostyczne:

  • sondy genetyczne,
  • testy immunoenzymatyczne,
  • próbki moczu,
  • testy PCR.

Chlamydia leczenie

Leczenie chlamydii przebiega tak samo zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, opiera się w głównej mierze na antybiotykoterapii. W większości przypadków jest skuteczne, nie powoduje także skutków ubocznych. Ważne jest, by leczenie zostało wdrożone u wszystkich partnerów seksualnych osoby zakażonej. Chlamydioza nie jest chorobą, którą można przebyć tylko raz w życiu. Dlatego tak istotna jest profilaktyka, czyli zachowanie ostrożności w kontaktach seksualnych.

Przeczytaj także:

Oceń artykuł

(liczba ocen 19)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA