Medme poleca
Po co w ogóle cukier w syropie?
Wiele substancji leczniczych ma gorzki, nieprzyjemny smak. Sacharoza, czyli zwykły cukier, skutecznie go maskuje, nadaje syropowi gęstą konsystencję, a w wysokim stężeniu pomaga też chronić preparat przed rozwojem drobnoustrojów.
Słodki smak ma jeszcze jedną, bardzo praktyczną zaletę: dziecko chętniej przyjmuje lek. A to nie jest drobiazg. Maluch, który wypluwa syrop, płacze przy każdej łyżeczce albo zaciska usta, nie dostaje pełnej dawki, a wtedy leczenie może być mniej skuteczne. Czasem to właśnie smak decyduje o tym, czy podanie leku będzie w ogóle możliwe.
Reklama
Czy cukier w syropie szkodzi dziecku?
Przy krótkim leczeniu, np. kilkudniowej infekcji i stosowaniu syropu zgodnie z zaleceniami producenta nie ma powodu, by demonizować cukier. Jego ilość w zalecanych dawkach jest zwykle niewielka w porównaniu z tym, co dziecko przyjmuje na co dzień z sokami, jogurtami czy przekąskami.
Są jednak sytuacje, w których warto zachować ostrożność.
Reklama
Syrop bez cukru, ale z czym zamiast niego?
W farmakoterapii dzieci ważne jest nie tylko dobranie odpowiedniego leku, ale też zadbanie o to, żeby został on rzeczywiście przyjęty. Dzieci preferują słodki smak, dlatego też syrop „bez cukru” nadal musi być słodki. Producent zastępuje więc sacharozę innymi substancjami. Najczęściej są to poliole (np. sorbitol, maltitol, ksylitol, izomalt) albo słodziki intensywne (np. sukraloza, acesulfam K, sacharyna, aspartam). Nie są to substancje „toksyczne” ani „gorsze od cukru”. Słodziki są związkami chemicznymi, które charakteryzują się słodkim smakiem i niższą wartością energetyczną niż cukier. Mają też one swoje własne właściwości, które u większości dzieci nie mają istotnego znaczenia przy okazjonalnym stosowaniu. U części dzieci jednak należy wziąć je pod uwagę przy wyborze odpowiedniego preparatu.
Sorbitol i inne poliole
Poliole nie sprzyjają próchnicy tak jak cukier, dlatego często pojawiają się w syropach dla dzieci. Mają jednak jedną cechę: słabo wchłaniają się w jelitach i „ściągają” do nich wodę. W większych ilościach mogą powodować wzdęcia, bóle brzucha, gazy i luźne stolce, a nawet działać przeczyszczająco.
U dziecka, które waży kilkanaście kilogramów, ten próg osiąga się szybciej niż u dorosłego, zwłaszcza gdy przyjmuje jednocześnie kilka preparatów z sorbitolem albo zjada słodycze czy gumy „bez cukru”. Ostrożność warto zachować też przy biegunce, bo syrop z dużą ilością sorbitolu może ją nasilić.
Aspartam
Aspartam jest źródłem fenyloalaniny, dlatego ma szczególne znaczenie dla dzieci chorych na fenyloketonurię. Ta choroba jest wykrywana w ramach badań przesiewowych noworodków, więc rodzice zwykle wiedzą o niej od pierwszych tygodni życia dziecka. U maluchów z fenyloketonurią należy unikać stosowania leków z aspartamem. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy uważnie przeczytać ulotkę pod kątem składu i/lub skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Inne słodziki
Sukraloza, acesulfam K, sacharyna czy glikozydy stewiolowe są stosowane w bardzo małych ilościach i przy typowym dawkowaniu zwykle nie wymagają dodatkowych ostrzeżeń w ulotce.
Reklama
Jak wybrać syrop dla swojego dziecka?
Nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich. Wybór zależy od konkretnego dziecka i od tego, jak długo lek będzie stosowany:
- zdrowe dziecko, krótka kuracja: oba syropy będą dobrym wyborem. Postaw na ten, który maluch chętnie przyjmie,
- cukrzyca: lepsza będzie wersja bez cukru, ale sprawdź, czym go zastąpiono,
- fenyloketonuria: unikaj preparatów z aspartamem,
- dziedziczna nietolerancja fruktozy: unikaj zarówno sacharozy, jak i sorbitolu, maltitolu czy izomaltu,
- wrażliwy brzuszek, skłonność do biegunek: ostrożnie z syropami zawierającymi sorbitol,
- dłuższe stosowanie lub skłonność do próchnicy: zadbaj o higienę jamy ustnej albo rozważ wersję bez cukru.