Dyskalkulia - przyczyny, objawy. Co to jest dyskalkulia?

Trudności z liczeniem
Źródło: 123RF

Autor

Ewa Więckiewicz

Ocena użytkowników

(liczba ocen 0)

Dyskalkulia to jedno z zaburzeń związanych z trudnościami w uczeniu się. Termin „dyskalkulia” pochodzi z języka łacińskiego i w dosłownym tłumaczeniu oznacza trudności w liczeniu.

Spis treści

 

Dyskalkulia (często nazywana również dysleksją matematyczną) to oparte biologicznie zaburzenie rozwojowe, objawiające się trudnością w nauce matematyki i arytmetyki. Trudność nauczania dotyczy zdolności interpretowania działań arytmetycznych i symboli numerycznych. 

Problemy pojawiają się więc w obrębie pozornie prostych zadań, takich jak:

  • dodawanie,
  • odejmowanie,
  • mnożenie,
  • dzielenie.

Co to jest dyskalkulia?

Nie wszystkie trudności w liczeniu nazywane są dyskalkulią. Termin ten odnosi się w stosunku do osoby (dziecka), wykazującego wiek matematyczny wyraźnie niższy od wieku jego rozwoju umysłowego. 

Dzieci z dyskalkulią:

  • mają trudności z wykonywaniem matematycznych zadań, 
  • mylą cyfry i znaki, 
  • nie potrafią rozpracować abstrakcyjnych idei. 

Należy pamiętać, że trudności dotyczące zagadnień matematycznych u dziecka nie są związane z jego rozwojem intelektualnym. Zwykle przebiega on prawidłowo. Częstość występowania dyskalkulii w środowisku szkolnym wynosi obecnie około 3 do 6%, z podobnym rozkładem pomiędzy chłopcami i dziewczętami.

Warto wyróżnić tutaj termin pseudodyskalkulia – to zaburzenie występuje, gdy dziecko nie wykazuje swoich potencjalnych zdolności matematycznych wskutek:

  • zaburzeń emocjonalnych, 
  • choroby fizycznej, 
  • zmęczenia,
  • braków w wiedzy. 

Na rozwój dyskalkulii nie mają wpływu czynnik,i takie jak na przykład poziom motywacji, czy warunki do nauki.

Przyczyny dyskalkulii

Przyczyny dyskalkulii mają swoje podłoże w genetyce – oznacza to, że nieprawidłowości w tej części mózgu, która odpowiada za zdolności matematyczne, są wrodzone. Rozwój procesów psychicznych w obszarze pracy na liczbach przebiega wolniej, co skutkuje istotnymi różnicami pomiędzy faktycznymi zdolnościami matematycznymi dziecka, a tymi, które są odpowiednie dla jego wieku. 

Typy dyskalkulii

Wyróżnia się sześć rodzajów dyskalkulii:

  • dyskalkulia werbalna (słowna)- oznacza zaburzenie zdolności nazywania zależności i pojęć matematycznych,
  • dyskalkulia wykonawcza (proktognostyczna) – jest to zaburzenie objawiające się na przykład trudnościami w uszeregowaniu obiektów według kolejności rosnącej lub malejącej, problemy ze wskazaniem obiektu większego, mniejszego lub tej samej wielkości,
  • dyskalkulia leksykalna – oznacza nieumiejętność odczytywania znaków i symboli matematycznych, w tym także nazywania cyfr i numerów. W praktyce oznacza to, że popełnia się błędy w odczytywaniu numerów telefonu, autobusów, a także popełnia się błędy podczas liczenia na kalkulatorze,
  • dyskalkulia graficzna – to brak zdolności zapisywania symboli matematycznych, a czasem także cyfr,
  • dyskalkulia operacyjna – przejawia się niezdolnością do wykonywania działań i operacji matematycznych,
  • dyskalkulia pojęciowo-poznawcza – oznacza zaburzenie rozumienia pojęć i zależności matematycznych.

Objawy dyskalkulii

Najbardziej typowe objawy dyskalkulii to:

  • zakłócenia wyobraźni przestrzennej,
  • mylenie figur geometrycznych, 
  • trudności z określaniem położenia przedmiotów względem siebie,
  • problemy z rysowaniem figur geometrycznych,
  • trudności w porównywaniu położenia, wielkości, odległości figur geometrycznych,
  • mylenie podobnie wyglądających liczb i symboli,
  • błędne odczytywanie liczb (na przykład od tyłu),
  • niedokańczanie działań matematycznych, 
  • trudności w uczeniu się tabliczki mnożenia, 
  • trudności z uszeregowaniem liczb ze względu na ich wartość.

Jak ją diagnozować?

Diagnozę tego schorzenia przeprowadza się zwykle poprzez test na dyskalkulię. Lekarz neurolog, bądź neuropsycholog zleca pacjentowi wykonanie prostego zadania matematycznego. Jeśli badany ma trudności z jego rozwiązaniem, a do tego można u niego wykluczyć inne zaburzenia (neurologiczne, psychiczne, wady wzroku i słuchu), wówczas mówi się o podejrzeniu dyskalkulii.

Jak leczyć dyskalkulię?

Dziecko cierpiące na dyskalkulię kierowane jest na zajęcia korekcyjno-wyrównawcze. Zaleca się także pracę z dzieckiem w domu – wspólne rozwiązywanie zadań matematycznych ze szkoły, a także zachęcanie dziecka do wykonywania działań matematycznych w czasie codziennych sytuacji.

Ćwiczenia na dyskalkulię 

Codzienne obowiązki to dobry pretekst, by wykonać z dzieckiem kilka prostych ćwiczeń i zabaw, które mogą pomóc w zwalczaniu dyskalkulii:

  • wspólne gotowanie– poproś dziecko, aby zgodnie z przepisem przygotowało odpowiednie ilości składników na daną potrawę, 
  • zakupy– poproś dziecko, aby zgodnie z listą zakupów, włożyło do koszyka odpowiednie ilości produktów,
  • liczenie przedmiotów– poproś dziecko, aby policzyło wszystkie czerwone samochody na parkingu pod blokiem, 
  • dzielenie– poproś dziecko, aby podzieliło ciasto po równo na wszystkich domowników.

Czytaj również:

 

 

Pytanie: Jaką formę leku na ból gardła najchętniej wybierasz?

  Spray (aerozol)

  Tabletki do ssania

  Płyn do płukania

  Syrop

  Lizaki