Temblak dla dziecka - kiedy stosować?

Założenie opatrunku gipsowego u dziecka, niezależnie od stopnia złamania kończyny górnej, zawsze wymaga dodatkowego zastosowania temblaka, który zapewnia prawidłowe zrastanie się kości. Temblak dla dziecka nie różni się niczym od wersji dla dorosłych, oczywiście poza rozmiarem.

Z badań ortopedów dziecięcych wynika, że mali pacjenci częściej łamią sobie górne niż dolne kończyny. Do poważnych urazów wymagających usztywnienia ręki i zastosowania temblaka dla dzieci dochodzi zazwyczaj u osób w wieku 11-14 lat, częściej u chłopców niż u dziewczynek. Co ciekawe dzieci częściej łamią sobie ręce wiosną, a nogi w czasie letnich wakacji. Na szczęście złamania kości u dzieci goją się trzy razy szybciej niż u osób dorosłych (trwają średnio 3-4 tygodnie, maksymalnie w 6 tygodni).

Niezależnie jednak od miejsca i stopnia skomplikowania złamania kości (najczęściej to złamanie nadkłykciowego kości ramiennej) zastosowanie gipsowego opatrunku i temblaka u dzieci jest koniecznością. Główna rolą temblaka jest bowiem podtrzymywanie złamanej kończyny w taki sposób, że łokieć cały czas znajdował się powyżej nadgarstka. Dzięki temu odciążony jest kręgosłup, a dłoń nie jest narażona na puchnięcie.

Temblak inne zastosowania

Temblak stosuje się również w innych urazach niewymagających zastosowania gipsu, w tym m.in.:

  • przy zwichnięciach stawów łokciowego, ramiennego, barkowego
  • przy podwichnięciu głowy kości ramiennej
  • przy podwichnięciu stawu barkowego
  • przy niedowładach
  • przy porażeniach
  • przy bólu w obrębie obręczy barkowej
  • przy stanach zapalnych tkanek miękkich ręki (działa wtedy stabilizująco i ograniczająco ruchomość ręki) wynikających z urazów

Temblak na bark wykorzystywany jest też często jako unieruchomienie po operacjach. Temblak na rękę stosuje się także po zdjęciu gipsu, w trakcie rehabilitacji złamanej ręki. Przeciwwskazaniem do jego używania są otwarte złamania ręki lub bardzo skomplikowane zwichnięcia. Temblak nie jest wskazany także w sytuacji, gdy pacjent jest poparzony i ma spore uszkodzenia skóry.

Temblak dla dzieci rodzaje

W sklepach ze sprzętem ortopedyczny można kupić temblaki dla dziecka już w wieku 2-6 lat. To najmniejsza wersja dla pacjentów, których długość przedramienia jest krótsza niż 23 cm.  Temblaki mogą być zbudowane z różnych materiałów (siatka, włóknina polipropylenowa, oddychający materiał o strukturze plastra miodu), wiele modeli od wewnętrznej strony wyłożono miękkim materiałem frotte, który ma zapewnić komfort pacjentowi. Niektóre temblaki są usztywnione, inne miękkie. Podstawowy temblak składa się z naramiennika   zakładanego na jedno ramię, ale bywają też wersje dwuczęściowe oraz dwuramienne, które przybierają formę kamizelki ortopedycznej.

Jak zrobić temblak?

W trakcie udzielania pierwszej pomocy trzeba samodzielnie zrobić temblak. Wykorzystuje się w takim przypadku dowolne ubranie, które będziemy mieli pod ręką lub chustę, która często znajduje się w apteczce podróżnej.  Gdy nie mamy chusty, wystarczy koszulka lub marynarka i agrafka. O dołu chwytamy kawałek ubrania i wywijamy do góry przypinając kawałek do reszty materiału ubrania. Powstały w ten sposób temblak przekładamy przez głowę poszkodowanego, a rękę umieszczamy w jego szerokiej, dolnej części.

Gdy mamy chustę, trzeba ją złożyć po przekątnej w trójkąt i wywinąć do góry jeden z jej rogów. Trzeba zwrócić uwagę czy temblak nie jest związany zbyt luźno, a ręka nie opada.

Temblak dla dziecka zrobiony w nagłych sytuacjach, pozwoli zmniejszyć ból i uspokoić małego pacjenta w drodze do szpitala. Pamiętajmy jednak, że gdy poszkodowane dziecko położymy w samochodzie, to między klatką piersiową, a ręką na temblaku trzeba umieścić poduszkę, koc lub miękki sweter. Gdy unieruchamiamy rękę dziecka z krwawiącą raną, trzeba ją tak ułożyć, żeby dłoń znajdowała się powyżej poziomu klatki piersiowej.