Portal rezerwacyjny umożliwiający dokonywanie rezerwacji produktów w wybranej aptece w całej Polsce.
Przetwarzanie...
x
Wybierz aptekę
Moja apteka
exclamation-circle
x
location-marker Użyj lokalizacji
Wybierz lokalizację

Cetip, 10 mg, tabletki powlekane, 10 sztuk

alergia, katar sienny, pokrzywka, cetyryzyna

Niedostępne

Działanie i właściwości

Substancją czynną leku Cetip jest cetyryzyny dichlorowodorek, który należy do grupy leków zwanych lekami przeciwhistaminowymi.

Wskazanie do stosowania leku Cetip

Lek ten jest stosowany w leczeniu osób z katarem siennym (sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa), występującymi przez cały rok alergiami, np. alergią na kurz lub sierść zwierząt (całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa), a także z obrzękiem, zaczerwienieniem i swędzeniem skóry (pokrzywka).


Lek ten łagodzi też nieprzyjemne objawy i dyskomfort związane z wymienionymi wyżej chorobami, takie jak kichanie, podrażnienie błony śluzowej nosa i katar, zatkany nos, swędzenie, zaczerwienienie i łzawienie oczu, a także wysypki skórne.

Dawkowanie. Ile i jak często przyjmować lek Cetip?

O wielkości dawki i metodzie leczenia decyduje lekarz prowadzący.

Nie należy przyjmować więcej niż jedną tabletkę dziennie.

Jeśli w ciągu kilku dni nie nastąpi poprawa, należy skonsultować się z lekarzem.

Dorośli

  • Dorośli i dzieci w wieku 12 lat i starsi: jedna tabletka raz na dobę.
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek: zazwyczaj stosowana dawka to 5 mg (pół tabletki) raz na dobę.

Dzieci

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

  • Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 5 mg (pół tabletki) dwa razy na dobę (pół tabletki rano i pół tabletki wieczorem) lub 10 mg (jedna tabletka) raz na dobę zgodnie z zaleceniami lekarza.
  • Dzieci o masie ciała poniżej 30 kg: 5 mg (pół tabletki) raz na dobę.

Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Sposób podania i czas trwania leczenia

Tabletki należy połykać, popijając szklanką wody. 

Jak długo przyjmować lek Cetip?

O długości stosowania leku Cetip decyduje lekarz.

Zażycie zbyt dużej dawki leku lub jej pominięcie

W razie przypadkowego przyjęcia zbyt dużej liczby tabletek leku Cetip należy natychmiast powiadomić o tym lekarza lub skontaktować się z pogotowiem ratunkowym lub izbą przyjęć najbliższego szpitala, nawet jeśli u pacjenta nie występują żadne objawy. Może wystąpić senność lub zawroty głowy, w związku z tym pacjent nie powinien prowadzić pojazdów. Należy zabrać ze sobą ten lek w oryginalnym opakowaniu, aby lekarz mógł łatwo ustalić, co to jest za lek.

Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę, powinien ją zażyć jak tylko sobie o tym przypomni, przy czym przed przyjęciem kolejnej tabletki powinien on odczekać co najmniej 24 godziny. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przeciwwskazania. Kto nie powinien przyjmować leku?

Nie należy przyjmować leku Cetip w następujących przypadkach:

  • jeśli pacjent ma uczulenie na cetyryzynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
  • jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek,
  • jeśli u pacjenta występuje nietolerancja niektórych cukrów (dziedziczna nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy (typu Lapp) lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy),
  • jeśli pacjent ma problemy z zatrzymaniem moczu.

Działania niepożądane i skutki uboczne

Podobnie jak inne leki, Cetip może wywoływać działania niepożądane, które nie występują u wszystkich pacjentów.

Jeśli pacjent zauważy jakiekolwiek objawy reakcji alergicznej, powinien przerwać przyjmowanie leku Cetip i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Do objawów reakcji alergicznej należą: trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, szyi, języka i gardła. Lekarz oceni stopień nasilenia tych objawów i podejmie decyzję dotyczącą dalszego koniecznego postępowania.

W okresie po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano wymienione niżej działania niepożądane. Częstość ich występowania zdefiniowano następująco:

  • często (występują u mniej niż u 1 na 10 pacjentów, ale więcej niż u 1 na 100 pacjentów),
  • niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów, ale więcej niż u 1 na 1 000 pacjentów),
  • rzadko (występują u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów, ale więcej niż u 1 na 10 000 pacjentów),
  • bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów).

Częste działania niepożądane:

  • Zmęczenie.
  • Suchość w jamie ustnej.
  • Mdłości (nudności).
  • Biegunka (tylko u dzieci).
  • Zawroty głowy.
  • Ból głowy.
  • Senność.
  • Zapalenie gardła.
  • Obrzęk i podrażnienie błony śluzowej nosa (zapalenie błony śluzowej nosa).
  • Zmęczenie i uczucie senności.
  • Ból w obrębie jamy brzusznej.
  • Objawy przeziębienia (tylko u dzieci).

Niezbyt częste działania niepożądane:

  • Skrajne zmęczenie i osłabienie (astenia).
  • Uczucie osłabienia lub ogólne złe samopoczucie.
  • Nietypowe odczucia na skórze (parestezje).
  • Pobudzenie psychoruchowe.
  • Swędzenie (świąd).
  • Wysypka.
  • Biegunka.

Rzadkie działania niepożądane:

  • Przyspieszona akcja serca (częstoskurcz).
  • Obrzęk.
  • Reakcje alergiczne, czasami ciężkie (bardzo rzadko).
  • Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (należy skontaktować się z lekarzem).
  • Zwiększenie masy ciała.
  • Drgawki.
  • Zaburzenia ruchowe.
  • Agresja.
  • Dezorientacja.
  • Depresja.
  • Widzenie nieistniejących obrazów lub słyszenie nieistniejących głosów (omamy).
  • Zaburzenia snu (bezsenność).
  • Ból brzucha.
  • Obrzęk, zaczerwienienie i swędzenie skóry (pokrzywka).
  • Bezsenność.

Bardzo rzadkie działania niepożądane:

  • Mała liczba płytek krwi (małopłytkowość).
  • Zaburzenia ostrości widzenia (zaburzenia akomodacji).
  • Niewyraźne widzenie, trudności w skupieniu wzroku.
  • Niekontrolowane ruchy gałek ocznych (rotacja gałek ocznych).
  • Nagłe, nietypowe i powtarzające się ruchy mięśni (tiki).
  • Zaburzenia oddawania moczu.
  • Obrzęk.
  • Wysypka polekowa.
  • Nietypowe krwawienie lub zasinienie.
  • Zaburzenia smaku.
  • Drżenie, tiki.
  • Mimowolne ruchy kończyn i (lub) szarpane ruchy kończyn.
  • Omdlenia.
  • Powracająca wysypka.
  • Moczenie nocne i (lub) trudności w oddawaniu moczu.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania:

  • Zwiększenie apetytu.
  • Zawroty głowy.
  • Zatrzymanie moczu.

Zgłaszano również przypadki utraty i (lub) zaburzeń pamięci.
W bardzo rzadkich przypadkach występowały myśli samobójcze. Jeśli pacjent zaobserwuje takie działanie niepożądane, powinien przerwać przyjmowanie tabletek a następnie skonsultować się z lekarzem.

Stosowanie leku Cetip z jedzeniem i piciem

Lek można przyjmować niezależnie od posiłku.

Pokarm nie wpływa w sposób zauważalny na wchłanianie cetyryzyny.

Lek Cetip a alkohol

Jak w przypadku wszystkich leków przeciwhistaminowych, podczas stosowania tego leku należy unikać spożywania nadmiernych ilości alkoholu.

Lek Cetip a prowadzenie pojazdów

Cetip zawiera cetyryzyny dichlorowodorek.
Ten lek może powodować senność; jeśli objaw ten wystąpi u pacjenta, nie powinien on prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych narzędzi i maszyn.
Jeśli pacjent jest szczególnie wrażliwy na działanie tego leku, może się okazać, że jednoczesne spożywanie alkoholu lub innych środków wpływających hamująco na układ nerwowy może dodatkowo wpływać na uwagę i zdolność reagowania.

Ciąża i karmienie piersią

W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
NIE NALEŻY przyjmować tego leku w okresie karmienia piersią.
Przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek leku należy zwrócić się po poradę do lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w tym o preparatach ziołowych i suplementach diety dostępnych w aptekach, supermarketach lub sklepach ze zdrową żywnością, gdyż preparaty te mogą wchodzić w interakcje z lekiem Cetip.

Przykłady leków, które mogą wpływać na cetyryzynę:

  • leki hamujące czynność ośrodkowego układu nerwowego (leki przeciwdepresyjne, leki przeciwlękowe i leki nasenne),
  • rytonawir (lek stosowany w zakażeniu HIV).

Co zawiera lek? Skład

Substancją czynną leku jest cetyryzyny dichlorowodorek.

Jedna tabletka powlekana zawiera 10 mg cetyryzyny dichlorowodorku.

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, kukurydziana, talk, magnezu stearynian; otoczka: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), talk i makrogol 6000.

Ważne informacje i ostrzeżenia przed użyciem

Przed rozpoczęciem stosowania leku Cetip należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

  • Jeśli pacjent choruje na padaczkę lub narażony jest na ryzyko wystąpienia drgawek, powinien zwrócić się po poradę do lekarza.
  • Jeśli pacjent ma problemy z nerkami.
  • Jeśli u pacjenta występują czynniki ryzyka zatrzymania moczu (np. uszkodzony rdzeń kręgowy, rozrost gruczołu krokowego), ponieważ cetyryzyna może zwiększać ryzyko zatrzymania moczu.

Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Nie odnotowano żadnych interakcji, które mogłyby dawać jakiekolwiek zauważalne efekty, między alkoholem (w stężeniu we krwi wynoszącym 0,5 promila, co odpowiada stężeniu występującemu po wypiciu kieliszka wina) a cetyryzyną stosowaną w zalecanych dawkach. Jednak podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwhistaminowych zaleca się unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu.


Należy dbać o higienę jamy ustnej, gdyż istnieje zwiększone prawdopodobieństwo rozwoju zakażeń zębów lub dziąseł podczas długotrwałego stosowania tego leku.


Pacjenci, u których zaplanowano testy alergiczne, powinni przerwać stosowanie tego leku na trzy dni przed testem.

Jak przechowywać lek Cetip?

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.


Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.


Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania.


Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.