NAJZDROWSZE MIEJSCE W INTERNECIE

Transseksualizm – przyczyny i diagnoza. Jak się objawia?

Transseksualizm to pojęcie odnoszące się do osób, które nie czują się dobrze z własną płcią biologiczną, ich tożsamość psychologiczna identyfikuje się z płcią przeciwną. Transseksualista zmierza do przeprowadzenia operacji zmiany płci po to, by mógł połączyć swoją płeć psychologiczną z płcią morfologiczną. Transwestytyzm natomiast oznacza zaburzenie związane z chwilową potrzebą przebierania się i zachowywania jak osoba innej płci.
Transseksualny mężczyzna
Źródło: 123RF
Spis treści

Co to jest transseksualizm?

Transseksualizm to zaburzenie polegające na niezgodności płci biologicznej z płcią psychologiczną. Rozwijając tę ogólną definicję trzeba podkreślić, że osoba transseksualna:

  • źle się czuje we własnym ciele, 
  • nie akceptuje swoich biologicznych organów płciowych, 
  • odrzuca identyfikowanie się z płcią biologiczną, wpisaną do metryki po urodzeniu. 

Transseksualista myśli i czuje jak przedstawiciel odmiennej płci. Pierwsze wzmianki o transwestytach notuje się na XVII wiek, zatem nie jest to zaburzenie czasów współczesnych. Obecnie jednak zaczyna się przywiązywać do niego dużą uwagę, gdyż zapewnienie indywidualnych potrzeb jednostki w wielu państwach jest nadrzędne. 

Psychologowie, psychiatrzy i seksuolodzy nie postrzegają transseksualizmu jako dewiacji seksualnej, czy rodzaju zboczenia, a pochylają się nad tą kwestią jak nad problemem zdrowotnym (a ściślej psychologicznym). 

Jak się objawia transseksualizm?

Osoba transseksualna identyfikuje się płciowo odmiennie od posiadanej płci morfologicznej. Może (najczęściej tak jest ale nie zawsze tak się dzieje) już we wczesnym dzieciństwie odczuwać wyraźny pociąg w kierunku zabaw, ubrań i towarzystwa odmiennej płci.

W okresie dojrzewania często u takiej osoby można zaobserwować chęć „przeistoczenia się” w przedstawiciela drugiej płci. I tak dziewczynki, które psychicznie czują się jak chłopcy:

  • starają się mówić niskim głosem, 
  • poruszają się w „męski” sposób, 
  • mają chłopięce zainteresowania, 
  • noszą ubrania maskujące kobiece walory, itp. 

A chłopcy, którzy tylko biologicznie nimi są, ponieważ psychika dąży do feminizacji:

  • golą owłosienie, 
  • używają damskich kosmetyków, itd.

Transseksualiści nie rzadko starają się wejść w rolę płci psychologicznej w relacjach społecznych i zawodowych, mówiąc o sobie jak o przedstawicielu odmiennej płci (i wymagając stosowania odpowiednich określeń na swój temat od otoczenia), używając imienia przeciwnej płci, ubierając się jak ktoś innej płci. Niestety, bardzo często spotykają się z odrzuceniem, negacją oraz wrogim nastawieniem ze strony środowiska. 

Niemożność pogodzenia tożsamości płciowej ze zorientowaniem psychologicznym, trudności i niepowodzenia w relacjach międzyludzkich, czy brak perspektyw na bycie tym kim się czuje sprawiają, że osoby transseksualne nie rzadko cierpią na depresję, stany lękowe, nerwice, itd., które mogą prowadzić do prób samobójczych, samookaleczeń i innych dramatycznych zdarzeń.

Z czego wynika transseksualizm?

Przyczyny transseksualizmu nie są znane, jednak badacze tego zaburzenia wskazują na związek tej anomalii z czynnikami:

  • genetycznymi, 
  • endokrynologicznymi, 
  • neurorozwojowymi, 
  • środowiskowymi,
  • psychospołecznymi.

Naukowcy twierdzą, że współwystępowanie ww. procesów medyczno-psychologicznych może mieć wpływ na to, że dana osoba będzie transseksualistą. Jednak nadal są to tylko hipotezy, badania nad etiologią tego niedomagania trwają. Być może w niedalekiej przyszłości poznamy powody, które sprawiają, że dany człowiek nie utożsamia się ze swoja biologiczną płcią i pragnie stać się przedstawicielem płci przeciwnej (nie tylko psychologicznie ale także morfologicznie). 

Czy transseksualizm się leczy?

Postępowanie lecznicze w przypadku transseksualizmu obejmuje kilka wieloletnich etapów, obejmujących hormonoterapię, tzw. test życia i w końcu operację zmiany płci

Zostaje powołany zespół lekarski, składający się z przedstawicieli wielu specjalizacji, który zmierza do oceny czy dana osoba rzeczywiście jest transseksualna i czy przeprowadzenie u niej operacji zmiany płci (która jest nieodwracalna) przyniesie oczekiwany przez pacjenta skutek.

Leczenie rozpoczyna się od podawania hormonów, mających za zadanie niwelowanie cech morfologicznych. Mężczyznom czującym się kobietami przepisuje się hormony żeńskie, a kobietom odczuwającym u siebie męskie cechy zaleca się przyjmowanie hormonów męskich. 

Kolejną częścią procedury jest przeprowadzenie testu życia, polegającego na co najmniej rocznej obserwacji pacjenta, który ma totalnie wejść w rolę osoby przeciwnej płci w kontaktach z innymi ludźmi, w pracy, szkole, czy w domu. Jeśli transseksualista przejdzie pozytywnie to badanie, można skierować go na pierwszą z wielu operacji zmierzających do zmiany płci. Trzeba od razu podkreślić, że nie są to tanie zabiegi. Często też bywają obkupione pooperacyjnym bólem fizycznym. Dla transseksualisty jednak to spełnienie największego marzenia – stanie się sobą.

Transwestytyzm a transseksualizm

Transwestytyzm a transseksualizm to dwa odmienne pojęcia, niekiedy mylone ze sobą.

Transwestytyzm polega na chęci zewnętrznego (powierzchownego) upodobnienia się do płci przeciwnej poprzez charakterystyczny strój, czy zachowanie się. Transwestyta emocjonalny wchodzi w rolę przedstawiciela odmiennej płci okazjonalnie,po to by zaspokoić swoje pragnienia emocjonalne i psychiczne. Po takim epizodzie wraca to swojej roli biologicznej.

Natomiast transwestyta fetyszystyczny przebiera się pod wpływem podniecenia seksualnego i dla uzyskania zaspokojenia erotycznego. Po osiągnieciu orgazmu, zdejmuje strój przynależący do innej płci.

Transseksualista identyfikuje się z przeciwną płcią cały czas,nieprzerwanie, a zakładanie ubrań dedykowanych innej płci nie jest chwilową zachcianką, a chęcią pokazania i podstemplowania swojego wewnętrznego „ja”. 

Czytaj również:

Olga Tomaszewska
Artykuł napisany przez
Olga Tomaszewska
Dyplom dziennikarza zdobyła w 2009 roku, a od 2005 r. nieprzerwanie pisze i redaguje. Pracowała dla „Mojego Miasta Pabianice”, jako dziennikarz, redaktor, zastępca redaktora naczelnego i PR-owiec, współpracowała z „Nowym Życiem Pabianic" i licznymi portalami o tematyce zdrowotnej, tworząc dla tych podmiotów artykuły. Jej konikiem jest tworzenie treści z zakresu profilaktyki zdrowia, szeroko pojętej psychologii oraz pediatrii. Jeśli nie pisze, wygina się na macie ćwicząc hatha jogę jako nauczyciel i dozgonny uczeń.
Pokaż więcej
Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Więcej z kategorii Seks
Przeczytaj artykuł
Ćwiczenia na przedwczesny wytrysk (opóźnienie ejakulacji)
Wytrysk
Przeczytaj artykuł
Ciąża bez wytrysku - czy zapłodnienie w ten sposób jest możliwe?
Ciąża bez wytrysku
Przeczytaj artykuł
Jak doprowadzić się do orgazmu - czy to możliwe bez dotykania?
masturbacja
Podobne artykuły
Ćwiczenia na przedwczesny wytrysk (opóźnienie ejakulacji)
Ciąża bez wytrysku - czy zapłodnienie w ten sposób jest możliwe?
Jak doprowadzić się do orgazmu - czy to możliwe bez dotykania?
Jak podniecić mężczyznę - słowami, dotykiem, na odległość
Promiskuityzm – co to jest i na czym polega? Przyczyny

Reklama

Może to Cię zainteresuje
Jak wyciągnąć drzazgę? Spod paznokcia, skóry i z palca
Analiza składu ciała - waga i normy. Na czym polega BIA?
Zapaść serca - objawy i przyczyny. Jak wygląda leczenie?
Spanie nago - czy jest zdrowe? W pojedynkę i z partnerem

Reklama