Dulcobis, 5 mg, tabletki dojelitowe, 20 sztuk

Działanie i właściwości

Dulcobis to miejscowo działający lek przeczyszczający powodujący pobudzenie wypróżnienia i rozmiękczenie stolca.
Dulcobis działa poprzez stymulację perystaltyki jelit i wspomaganie gromadzenia się wody w okrężnicy (jelicie grubym), przyspieszając pasaż treści jelitowej.

Jako lek przeczyszczający działający na jelito grube, Dulcobis pobudza naturalny proces wypróżnienia w dolnym odcinku przewodu pokarmowego. Tym samym Dulcobis nie wpływa na zmianę trawienia lub wchłaniania kalorii i składników odżywczych w jelicie cienkim.

Wskazanie do stosowania leku Dulcobis

Lek Dulcobis stosuje się:

• w krótkotrwałym, objawowym leczeniu zaparć,
• w celu przygotowania do badań diagnostycznych, przed operacjami i po operacjach oraz w stanach wymagających ułatwienia wypróżnienia.

Dawkowanie. Ile i jak często przyjmować lek Dulcobis?

O wielkości dawki i metodzie leczenia decyduje lekarz prowadzący.

Dorośli

Dorośli (w wieku 18 lat i powyżej):

• 1-2 tabletki dojelitowe (5-10 mg) doustnie, raz na dobę, przed snem.
• Zaleca się rozpoczęcie leczenia od najmniejszej dawki.
• Dawkę można dostosować do najwyższej zalecanej dawki w celu uzyskania regularnych wypróżnień.
• Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej.

Przygotowanie do badań diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych:

Podczas przygotowania do badań lub przed zabiegami operacyjnymi lek Dulcobis powinien być stosowany pod nadzorem personelu medycznego.

Dorośli (w wieku 18 lat i powyżej):
w celu całkowitego opróżnienia jelit osoby dorosłe powinny, zgodnie z zaleceniami lekarza przyjąć 2- 4 tabletki dojelitowe (10-20 mg) doustnie, wieczorem w dniu poprzedzającym badanie, a następnie rano w dniu badania przyjąć środek przeczyszczający o natychmiastowym działaniu (np. w postaci czopka).

Dzieci

Dzieci i młodzież w wieku powyżej 10 lat:

• 1-2 tabletki dojelitowe (5-10 mg) doustnie, raz na dobę, przed snem.
• Zaleca się rozpoczęcie leczenia od najmniejszej dawki.
• Dawkę można dostosować do najwyższej zalecanej dawki w celu uzyskania regularnych wypróżnień.
• Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej.

Dzieci w wieku od 4 do 10 lat:

• 1 tabletka dojelitowa (5 mg) doustnie, raz na dobę, przed snem.
• Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej.
• Dzieci w wieku 10 lat i młodsze z przewlekłymi lub uporczywymi zaparciami powinny być leczone wyłącznie pod opieką lekarza.

Przygotowanie do badań diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych:

Dzieci w wieku powyżej 4 lat:
jedna tabletka dojelitowa (5 mg) wieczorem, a następnego dnia rano zalecane jest podanie innego, natychmiast działającego środka przeczyszczającego (np. w postaci czopka).

Sposób podania i czas trwania leczenia

• Tabletki dojelitowe należy przyjmować doustnie, wieczorem, aby rano doszło do wypróżnienia.
• Tabletki należy połykać w całości, popijając dużą ilością wody.
• Nie należy przyjmować tabletek dojelitowych równocześnie z produktami zmniejszającymi wydzielanie kwasu żołądkowego, takich jak mleko, leki zobojętniające sok żołądkowy lub inhibitory pompy protonowej, ponieważ może to spowodować zbyt szybkie rozpuszczenie powłoki ochronnej.
• Tabletek nie wolno rozgryzać.

Jak długo przyjmować lek Dulcobis?

Lek Dulcobis powinien być przyjmowany jedynie, gdy jest to konieczne. Jego stosowanie bez konsultacji z lekarzem, należy przerwać po ustąpieniu dolegliwości, ale nie później niż po 5 dniach.

Zażycie zbyt dużej dawki leku lub jej pominięcie

W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki leku Dulcobis należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty.
Najczęstszymi objawami przedawkowania są: skurczowy ból brzucha, wymioty, śluzowe i biegunkowe stolce oraz utrata płynów, potasu i innych elektrolitów.

Długotrwałe stosowanie dużych dawek leku Dulcobis może powodować przewlekłą biegunkę, ból brzucha, różne stany chorobowe wywołane zwiększonym wydzielaniem hormonu, który kontroluje stężenie sodu i potasu we krwi (hiperaldosteronizm wtórny), zbyt niskie stężenie potasu we krwi oraz kamienie nerkowe.

Wskutek przewlekłego nadużywania środków przeczyszczających może wystąpić uszkodzenie kanalików nerkowych (jedna z postaci uszkodzenia nerek), zasadowica metaboliczna (stan występujący, gdy w organizmie znajduje się więcej zasad niż kwasów) oraz osłabienie mięśni.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki leku Dulcobis.
W przypadku pominięcia dawki leku należy ją przyjąć, gdy tylko pacjent sobie o tym przypomni.

Przeciwwskazania. Kto nie powinien przyjmować leku?

Nie należy stosować leku Dulcobis w następujących przypadkach:

• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na bisakodyl lub którykolwiek z pozostałych składników leku Dulcobis,
• jeśli u pacjenta doszło do utraty ruchomości mięśni jelit (zaburzenie zwane „niedrożnością porażenną jelit”),
• jeśli u pacjenta występuje zatkanie jelita (niedrożność mechaniczna),
• jeśli u pacjenta występują ostre stany chorobowe w jamie brzusznej, w tym zapalenie wyrostka robaczkowego lub ostre zapalne choroby jelit,
• jeśli pacjent jest odwodniony,
• jeśli u pacjenta występuje prawdopodobieństwo zaburzenia równowagi elektrolitowej z powodu odwodnienia lub z innych przyczyn,
• jeśli pacjent odczuwa silny ból brzucha połączony z nudnościami i wymiotami – może to wskazywać na poważniejsze schorzenia,
• jeśli u pacjenta występuje dziedziczna nietolerancja niektórych cukrów,
• u dzieci poniżej 4 lat.

Działania niepożądane i skutki uboczne

Podobnie jak inne leki, Dulcobis może wywoływać działania niepożądane, które nie występują u wszystkich pacjentów.

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych, w tym pokrzywki, obrzęku twarzy, warg, języka i/lub gardła, który może powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Dulcobis i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub Oddziałem Ratunkowym najbliższego szpitala.
Podczas stosowania leku Dulcobis obserwowano następujące działania niepożądane:

Często (występują częściej niż u 1 na 100 pacjentów, ale rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

• Skurcze w obrębie jamy brzusznej.
• Ból brzucha.
• Biegunka.
• Nudności.

Niezbyt często (występują częściej niż u 1 na 1000 pacjentów, ale rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

• Uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej.
• Wymioty.
• Krew w kale.
• Uczucie dyskomfortu w okolicach odbytu.
• Zawroty głowy.

Rzadko (występują częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów, ale rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):

• Reakcja alergiczna (nadwrażliwość), która może wywołać wysypkę skórną.
• Szybko postępujące, zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne.
• Obrzęk naczynioruchowy.
• Zasłabnięcie (omdlenie).
• Utrata płynów (odwodnienie).
• Zapalenie jelit (zapalenie okrężnicy) w tym niedokrwienne zapalenie jelita grubego.

U pacjentów stosujących lek Dulcobis obserwowano zawroty głowy i/lub omdlenia. Objawy te mogą być związane z zaparciem (wysiłek przy oddawaniu stolca, ból brzucha) a niekoniecznie ze stosowaniem leku Dulcobis.

Stosowanie leku Dulcobis z jedzeniem i piciem

Tabletki Dulcobis mają specjalną otoczkę i aby zapobiec jej przedwczesnemu rozpuszczaniu, nie należy przyjmować leku z produktami spożywczymi zmniejszającymi kwasowość w górnym odcinku przewodu pokarmowego, takimi jak mleko.

Lek Dulcobis a alkohol

Brak informacji o jednoczesnym stosowaniu leku Dulcobis z alkoholem.

Lek Dulcobis a prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku Dulcobis na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
U niektórych osób ze względu na skurcze w obrębie jamy brzusznej związane z zaparciami mogą wystąpić zawroty głowy i (lub) omdlenia podczas przyjmowania tego leku. W takim wypadku należy poczekać, aż to uczucie ustąpi, zanim pacjent zacznie prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży, lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania leku u kobiet w ciąży.
Leku Dulcobis nie stosować w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna że jest to bezwzględnie konieczne.

W badaniach wykazano, że w mleku zdrowych matek karmiących piersią nie wykrywa się ani głównego składnika leku, ani jego metabolitów.
Lek można więc stosować w okresie karmienia piersią.
Lek należy jednak stosować tylko wtedy, gdy jest to konieczne, pod nadzorem lekarza, po dokonaniu przez lekarza oceny spodziewanych korzyści dla pacjentki w stosunku do możliwego ryzyka dla niemowlęcia.

Stosowanie z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu:

• leków zwiększających wydalanie moczu (moczopędnych),
• leków stosowanych w leczeniu stanów zapalnych (glikokortykosteroidów),
• leków stosowanych w leczeniu chorób serca (glikozydów nasercowych, takich jak digoksyna),
• innych leków przeczyszczających.

Tabletki Dulcobis mają specjalną otoczkę i aby zapobiec jej przedwczesnemu rozpuszczaniu, nie należy przyjmować leku wraz z produktami leczniczymi zmniejszającymi kwasowość w górnym odcinku przewodu pokarmowego, takimi jak środki zobojętniające kwas żołądkowy lub inhibitory pompy protonowej.

Co zawiera lek? Skład

Substancją czynną leku jest bisakodyl.

Jedna tabletka dojelitowa zawiera 5 miligramów bisakodylu.

Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, skrobia kukurydziana rozpuszczalna, glicerol 85%, magnezu stearynian, otoczka: magnezu stearynian, sacharoza, talk, guma arabska, tytanu dwutlenek (E171), kwasu metakrylowego i metylu metakrylanu kopolimer (1:1), kwasu metakrylowego i metylu metakrylanu kopolimer (1:2), olej rycynowy, makrogol 6000, żelaza tlenek żółty (E172), wosk biały, wosk Carnauba, szelak.

Ważne informacje i ostrzeżenia przed użyciem

Lek Dulcobis nie może być stosowany przez okres dłuższy niż 5 dni bez konsultacji z lekarzem. Leki przeczyszczające, w tym Dulcobis, nie wpływają na utratę masy ciała.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dulcobis należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

• Jeśli pacjent odczuwa konieczność stosowania środków przeczyszczających codziennie lub przez dłuższy okres, powinien skontaktować się z lekarzem w celu zbadania przyczyny zaparcia, ponieważ zbyt długie i nadmierne ich stosowanie może prowadzić do zaburzenia równowagi płynów i elektrolitów oraz do obniżenia stężenia potasu we krwi (hipokaliemia).
• Jeśli u pacjenta wystąpi zwiększone pragnienie lub zmniejszenie produkcji moczu, co może być objawem odwodnienia i może wystąpić między innymi u osób w podeszłym wieku lub pacjentów z chorobami nerek, pacjent powinien zaprzestać stosowania leku Dulcobis i skontaktować się z lekarzem.
• Jeśli u pacjenta występuje zaburzona gospodarka płynami lub doszło do utraty płynów jelitowych (np. niewydolność nerek lub pacjenci w podeszłym wieku), lek należy odstawić i można wznowić jego stosowanie wyłącznie pod nadzorem lekarza, ze względu na zwiększone ryzyko odwodnienia.
• Jeśli pacjent zauważy obecność krwi w kale.
• Jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy i (lub) omdlenia. Objawy te mogą być związane z zaparciem (wysiłek przy oddawaniu stolca, ból brzucha), a niekoniecznie z samym przyjmowaniem leku Dulcobis.

Jak przechowywać lek Dulcobis?

Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: Termin ważności/EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.