Pękające pięty - przyczyny i domowe sposoby. Jak leczyć?

Pękające pięty to efekt przesuszenia skóry i przyspieszonego rogowacenia naskórka. Często objaw ten występuje w przebiegu groźnych chorób dermatologicznych, alergicznych czy metabolicznych. Zobacz, od czego pękają pięty. Przeczytaj, jak leczyć tego typu zaburzenie. Poznaj domowe sposoby.
Popękana skóra na piętach
źródło:123RF

Spis treści

Pękające pięty

Pękające pięty stanowią istotny defekt estetyczny, ale też w wielu przypadkach objaw poważnych schorzeń lub zaburzeń, zarówno skórnych, jak też ogólnoustrojowych. Nie zawsze zatem właściwa pielęgnacja okaże się wystarczającym remedium. Jeśli problem ma charakter chroniczny lub nawracający, pomocy należy szukać nie w gabinecie kosmetycznym, lecz w poradni specjalistycznej. 

Interdyscyplinarnie chorobami stóp zajmuje się podolog, w zależności od postawionej diagnozy niezbędne jednak może być podjęcie terapii pod nadzorem dermatologa, endokrynologa, diabetologa lub reumatologa. 

Pamiętaj: wygląd stóp stanowi swego rodzaju barometr ogólnego stanu zdrowia, a obserwowane niedoskonałości często są sygnałem alarmowym, którego nie powinno się lekceważyć.

Przyczyny pękania pięt

Przyczyny pękania pięt są niezwykle zróżnicowane. Wspólny dla większości przypadków jest przyspieszony mechanizm rogowacenia naskórka, odmienne jednak jest podłoże jego występowania. 

Od czego pękają pięty? Wymienić w tym kontekście można takie problemy zdrowotne jak:

  • przesuszenie skóry związane z odwodnieniem organizmu. Efekt zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, ale też zbyt skąpego przyjmowania płynów;
     
  • atopowe zapalenie skóry (AZS)– przewlekła choroba zapalna, w wyniku której u osób predestynowanych do tego genetycznie występują silne reakcje alergiczne, powodujące przyspieszoną proliferację naskórka, jego łuszczenie i pękanie, bolesność oraz bardzo silny świąd;
     
  • łuszczyca, która także jest chorobą zapalną, przewlekłą i ogólnoustrojową. Wśród jej licznych postaci wyróżnia się łuszczycę pospolitą dłoni i stóp. Charakterystyczne dla niej są srebrzyste łuski pokrywające powierzchnię dystalnych części kończyn, a rogowaciejący naskórek tworzy twardą i popękaną skorupę. Schorzenie to rozwija się na podłożu genetycznym, immunologicznym i środowiskowym. Jego leczenie może trwać latami i nie zawsze przynosi zadowalające efekty; 
     
  • cukrzyca typu 2 – groźna choroba metaboliczna, której istotą jest obniżona wrażliwość organizmu na insulinę i będące tego następstwem zwiększone stężenie glukozy we krwi. Choroba dotyka przede wszystkim osoby otyłe, po 40 roku życia. Wśród licznych jej objawów wymienia się także symptomy skórne, w tym pękanie pięt. Związane to jest z różnymi czynnikami, w tym odwodnieniem organizmu, zaburzeniami krążenia, otyłością;
     
  • niedoczynność tarczycy – zaburzenie związane z niedoborem hormonów tego gruczołu, występujące najczęściej na podłożu autoimmunologicznej agresji organizmu wobec własnych komórek. Objawia się na różne sposoby, między innymi poprzez przesuszenie i pękanie naskórka;
     
  • niedobory witamin – w tym A i B5, spowodowane niedostateczną ich podażą lub zaburzeniami wchłaniania; 
     
  • nadwaga, powoduje nadmierny nacisk ciężaru ciała na stopy, czego efektem są zaburzenia nawodnienia, ukrwienia, unerwienia; 
     
  • niewłaściwa pielęgnacja stóp – zbyt częste kąpiele z użyciem środków zawierających silne substancje czyszczące (np. SLS), nadmierne ścieranie pięty pumeksem etc. 

Domowe sposoby na popękane pięty

Domowe sposoby na popękane pięty sprawdzą się w sytuacji, gdy problem związany jest z odwodnieniem organizmu lub wynika z błędów w pielęgnacji. 

Co na pękające pięty? Aby poprawić kondycję i estetykę stóp, należy:

  • usuwać nadmiar zrogowaciałego i złuszczonego naskórka. Używać do tego celu można specjalnych tarek lub pumeksu. Warto też wykonywać peelingi. W domowych warunkach przygotować je można z takich składników, jak oliwa z oliwek, cukier, miód, kawa, sok z cytryny, olejek eteryczny, skruszone drobinki pumeksu;
     
  • moczyć stopy w wannie lub misce w wodzie z dodatkiem oliwy, płatków mydlanych, płatków owsianych, miodu, soli bocheńskiej lub pochodzącej z Morza Martwego;
     
  • używać delikatnych, naturalnych środków myjących, unikać mydeł i płynów silnie pieniących się, które wysuszają skórę;
     
  • pić przynajmniej 2 litry wody dziennie, w dawkach po około 200 ml w regularnych odstępach;
     
  • stosować kremy na pękające pięty, o działaniu nawilżającym, łagodzącym podrażnienia i złuszczającym zrogowaciały naskórek, zawierające takie składniki, jak: mocznik, aloes, wyciąg z zielonego ogórka, alantoina, witaminy A i E.

Zabiegi na pękające pięty

Zaawansowany peeling mechaniczny wykonać można także w gabinecie kosmetologicznym lub podologicznym. Profesjonalne zabiegi na pękające pięty polegają na ścieraniu zrogowaciałego naskórka za pomocą specjalnych frezarek pedologicznych. Uprzednio nogi są moczone w specjalnej płukance, na przykład z dodatkiem soli. 

Natomiast po zakończeniu frezowania, w pięty wciera się różnego typu substancje nawilżające. Zamiast frezowania, wykonuje się też pedicure kwasowy (ang. callus peel), wykorzystujący działanie kwasów mlekowego i cytrynowego. Uwaga – zabieg ten nie jest wskazany w przypadku osób cierpiących na takie schorzenia, jak łuszczyca oraz grzybica.

Jak wyleczyć pękające pięty w przypadku poważnych chorób?

W przypadku, gdy pękające pięty stanowią efekt poważnych schorzeń, zabiegi kosmetyczne są jedynie działaniem objawowym i estetyzującym, oprócz tego niezbędne natomiast jest leczenie przyczynowe chorób pierwotnych. 

W związku z ogromnym ich zróżnicowaniem, bogata jest też paleta dostępnych środków. Przykładowo, łuszczycę stóp leczy się za pomocą takich substancji, jak cygnolina, pochodne witamin A i D, glikokortykosteroidy oraz inhibitory kalcyneuryny. Są one stosowane miejscowo, zaś wobec braku ich skuteczności,  sięga się po leki ogólnoustrojowe, takie jak metotreksat lub cyklosporyna A. 

W przypadku cukrzycy, zastosowanie znajdują leki inkretynowe lub flozyny, a także specyfiki starszej generacji: metformina lub sulfonylomocznik. Z kolei chorzy na AZS przyjmować muszą leki przeciwhistaminowe oraz immunomodulujące, a także, podobnie jak w przebiegu łuszczycy - glikokortykosteroidy oraz inhibitory kalcyneuryny.

Czytaj:

Bibliografia

  • Krystyna Romańska-Gocka, Farmakoterapia łuszczycy, Farm Pol, 2009, 65(9)
  • L. Czupryniak, K Strojek, Diabetologia 2016 - ViaMedica, Gdańsk
  • Magdalena Millan, Jarosław Mias, Atopowe zapalenie skóry – patomechanizm, diagnostyka, postępowanie lecznicze, profilaktyka, Nowa Pediatr 2017; 21(4

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!