Życie bez smaku i zapachu


 
Starszy niż rok

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

Nie docenia się węchu, dopóki sprawnie działa. Jest on obok smaku zmysłem, który informuje o chemicznych właściwościach otaczającego świata. Ci, którzy doświadczyli przykrej dolegliwości osłabienia lub nawet jego zaniku twierdzą, że życie zmienia się nieporównywalnie.

Porównują to do filmu, który oglądają, ale nie mogą w nim uczestniczyć w pełni. Może to być także objaw poważnych chorób. Bez węchu wrażenia smakowe są bardzo słabe. Znamy uczucie „nijakości” pokarmu czy napoju podczas przeziębienia. Dlatego pacjenci zgłaszając utratę węchu, skarżą się także na brak zdolności do wyczuwania smaku. Nie tylko obniża to drastycznie jakość życia, ale też wpływa na zdolność reagowania na zepsute jedzenie, toksyczne substancje czy składniki działające alergicznie. Zmienia się sposób odżywiania – niektórzy jedzą mniej, bo im nic nie smakuje, inni wręcz odwrotnie, rekompensując sobie brak smaku. Zaburzenia zapachowo – smakowe spowodowane mogą być przez toksyczne składniki leków, szczególnie tych stosowanych podczas chemioterapii.

Czy to aby nie poważna choroba?
Naukowcy potwierdzają, że podczas depresji czy schizofrenii zmniejsza się obszar mózgu odpowiedzialny za odczuwanie zapachów, jak informuje New Scientist. Badacze z uniwersytetu w Dreźnie wykazali, że pacjenci cierpiący na te przypadłości mają o 15% mniejszą opuszkę węchową niż zdrowi ludzie. Jest to cenne odkrycie, które może wspomóc proces diagnostyki i leczenia.
Słaby węch może być sygnałem rozpoczynającej się choroby Parkinsona czy Alzheimera. Gorsze wyczuwanie zapachów może się pojawić na kilka lat przed drżeniem rąk oraz większymi kłopotami z pamięcią. Nie warto jednak wpadać w panikę, a zasięgnąć konsultacji lekarskiej.

Nos na smak i pożądanie
Za doznawanie przyjemności ze spożywanego jedzenia odpowiada nie tylko smak, ale też węch. Ślina napływa jeszcze przed kontaktem z pokarmem, jedynie za sprawą zapachu.
Także przy wyborze partnera receptory węchu odgrywają niepoślednią rolę. Pożądanie wywołuje nie tylko wygląd i charakter, ale równie skutecznie zapach. Jest to informacja o zdrowiu i puli genetycznej partnera. Jeśli odpowiada nam jego wygląd, ale przeszkadza zapach – nie jest to błahostka, którą można lekceważyć. Może to świadczyć o niedopasowaniu genetycznym.

Zaburzenia węchu znajdują swoje 3 kategorie ilościowe:
- hiperomia: nadwrażliwość węchowa
- hiposmia: osłabienie węchu
- anosmia: utrata węchu na grupy zapachów, występuje u 2-3 % populacji

Oprócz ilościowego, znany jest też podział jakościowy zaburzeń węchu:
- parosmia: odczuwanie nieprawdziwych zapachów,
- kakosmia: nieprzyjemne wrażenia węchowe,
- pseudoosmia: złudzenia węchowe,
- fantosmia: halucynacje węchowe,
- agnosmia: utrata zdolności rozpoznawania znajomych zapachów