Amlodypina: działanie substancji i preparaty. Skutki uboczne

Amlodypina jest jednym z najczęściej stosowanych leków na nadciśnienie u pacjentów w starszym wieku. Zobacz, jak działają preparaty z amlodypiną, jak należy dawkować lek i jakie są jego możliwe niepożądane skutki uboczne.
Mężczyzna zażywa tabletkę z amlodypiną
źrodło:123RF

Spis treści

Co to jest amlodypina?

Amlodypinajest związkiem chemicznym, pochodną dihydropirydyny, stanowiącym substancję czynną leków na nadciśnienie tętnicze, a także stosowanych w przypadku dławicy piersiowej (przewlekłej, stabilnej oraz naczyniowo-skurczowej Prinzmetala). Z biochemicznego punktu widzenia amlodypina jest tak zwanym antagonistą kanału wapniowego. Działa na obwodowe naczynia krwionośne, zmniejszając napięcie ich mięśni, a tym samym obniżając ciśnienie krwi. Zalecana jest w szczególności w leczeniu hipertensji u osób w podeszłym wieku. Od lat dziewięćdziesiątych XX wieku amlodypina stosowana jest powszechnie. Obecnie znajduje się w składzie kilkunastu dostępnych na polskim rynku aptecznym leków, sprzedawanych pod różnymi nazwami handlowymi (jeśli więc jeden z nich jest akurat niedostępny, kupić możemy któryś z jego zamienników).Amlodypina stanowi też składnik preparatów złożonych, stanowiących kompilację z innymi substancjami czynnymi, o znacznie szerszym działaniu terapeutycznym.

Działania amlodypiny

Mechanizm działania amlodypiny polega na blokowaniu tak zwanych kanałów wapniowych w błonach komórek. W ten sposób lek ten hamuje napływ jonów wapnia do mięśni gładkich ścian naczyń krwionośnych oraz mięśnia sercowego. Efektem tego jest:

  • zmniejszenie napięcia mięśni
  • rozszerzenie naczyń krwionośnych
  • obniżenie ciśnienia tętniczego.

Co istotne, działanie amlodypiny nie jest gwałtowne, nie powoduje ona nagłego spadku ciśnienia i nie wpływa istotnie na siłę skurczu serca. Efekt terapeutyczny jest więc wyważony i rozłożony w czasie. 

Leki z amlodypiną stosowane są u osób starszych w związku z charakterystycznym dla wieku podeszłego patomechanizmem powstawania nadciśnienia, polegającym na zwiększeniu sztywności dużych naczyń oraz oporu obwodowego, czego mediatorem jest między innymi wapń.

Reklama

Jak przyjmować amlodypinę – rano czy wieczorem?

Amlodypina dostępna jest w tabletkach zawierających zazwyczaj 5 lub 10 miligramów substancji czynnej. Sposób dawkowania ustala lekarz w zależności od wartości, które przyjmuje hipertensja u pacjenta. Za dawkę standardową przyjmuje się 5 mg, natomiast w stanach cięższych lub wobec braku efektów leczenia, można ją zwiększyć do 10 mg. W przypadku dzieci i młodzieży, terapię rozpoczyna się od dawki 2,5 mg. Leku nie powinny zażywać dzieci przed ukończeniem szóstego roku życia. O jakiej porze dnia przyjmuje się amlodypinę – rano czy wieczorem? Z uwagi na jej stosunkowo wolne działanie, zaleca się by środek ten był przyjmowany wieczorem, ewentualnie bardzo wcześnie rano, na długo przed rozpoczęciem normalnej aktywności życiowej. 

Skutki uboczne amlodypiny

Tak jak wszystkie tego typu leki, stosowanie amlodypiny wiąże się z ryzykiem wystąpienia określonych działań niepożądanych. Do typowych i stosunkowo często pojawiających się skutków ubocznych amlodypiny należą:

  • Bóle i zawroty głowy
  • Senność, uczucie znużenia i zmęczenia
  • Kołatanie serca
  • Zaczerwienienie twarzy
  • Nudności, wymioty
  • Obrzęk w okolicach kostek

Rzadziej spotykane działania niepożądane amlodypiny to między innymi zaburzenia depresyjne i lękowe, szumy uszne, bezsenność, bóle w klatce piersiowej, mrowienie lub drętwienie kończyn, drżenia, omdlenia, zaburzenia smaku, pogorszenie widzenia, biegunka, zaparcia, łysienie i wiele innych. Dodatkowo lekarz powinien poinformować pacjenta o interakcjach z innymi lekami. Szczególną ostrożność, jeśli chodzi o stosowanie amlodypiny, zaleca się u pacjentów cierpiących na takie schorzenia i zaburzenia, jak:

Zdarza się też, że amlodypina wpływa negatywnie na płodność.

Reklama

Preparaty z amlodypiną

Na rynku aptecznym dostępne są różne preparaty z amlodypiną, nie tylko monoskładnikowe, ale też złożone, będące kombinacją z jednym lub dwoma innymi substancjami czynnymi. Wyróżnić wśród nich można dwie zasadnicze grupy. Amlodypina może być skojarzona z innym związkiem chemicznym, także obniżającym ciśnienie, którego efekt działania jest zbliżony, jednak sposób oddziaływania zgoła odmienny. Mówimy w takim przypadku o korzyściach płynących z synergicznego współdziałania dwóch leków. Przypadek drugi, to skojarzenie w jednym preparacie amlodypiny z substancjami stosowanymi w leczeniu innych schorzeń, powiązanych z hipertensją, takich jak miażdżyca. Tego typu preparaty nie tylko obniżają ciśnienie tętnicze, ale też na przykład oddziałują na gospodarkę lipidową, normalizując poziom cholesterolu. Łącznie możliwych kombinacji amlodypiny z innymi substancjami jest kilkanaście, w tym:

  • amlodypina + telmisartan
  • amlodypina + rozuwastatyna
  • amlodypina + atorwastatyna
  • amlodypina + peryndopryl
  • amlodypina + atorwastatyna + peryndopryl
  • amlodypina + walsartan
  • amlodypina + hydrochlorotiazyd + walsartan
  • amlodypina + indapamid
  • amlodypina + indapamid + peryndopryl
  • amlodypina + lizynopryl
  • amlodypina + olmesartan medoksomilu
  • amlodypina + bisoprolol
  • amlodypina + ramipryl
  • amlodypina + losartan
  • amlodypina + kandesartan

Czytaj też:

 

Bibliografia

  • Tomasz Grodzicki, Nowe możliwości terapii skojarzonej nadciśnienia tętniczego u osób starszych — telmisartan i amlodypina, Gerontologia Polska, tom 19, nr 3–4
  • Amlodypina, Medycyna Praktyczna, Baza Leków, https://www.mp.pl

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!