Genofobia – czym objawia się lęk przed seksem? Leczenie

Lęk przed seksem
Źródło: 123RF

Autor

Olga Tomaszewska

Genofobia, czyli paniczny lęk przed seksem oraz każdą inną intymną sytuacją dotyka często osób, które przeżyły dramatyczne wydarzenia w dzieciństwie, czy w młodości, mające związek z naruszeniem nietykalności cielesnej. Jednak nie tylko traumatyczne doświadczenia seksualne mogą być powodem niemożności podjęcia współżycia seksualnego. Ogromny stres jaki wywołuje u takich osób nieraz sama myśl o seksie z drugim człowiekiem może mieć związek z problemami medycznymi. Na szczęście nawet taką przypadłość można leczyć.

Spis treści

 

Co to jest genofobia? 

Genofobia jest określana jako lęk przed seksem. Nie jest to jednak zwykła obawa, czy niewielki stres przed sytuacją łóżkową, który towarzyszy wielu osobom, zwłaszcza na początku związku. 

Chodzi tutaj o paniczny strach, którego osoba cierpiąca na genofobię nie potrafi ujarzmić. Lęk jest tak wielki, że paraliżuje chorego do tego stopnia, że boi się on nawet wchodzić w bliższe relacje z partnerami. 

Wykluczony staje się nie tylko sam stosunek płciowy. Osoba chorująca na genofobię unika nawet przytulenia, czy pocałunków, ponieważ już one sprawiają, że wpada w panikę.

Jak się objawia genofobia?

Lęk przed stosunkiem objawia się:

Wymienione oznaki kojarzą się z ewidentnymi sygnałami informującymi o trwaniu w olbrzymim stresie. Osoby, którym doskwiera genofobia mogą odczuwać podobne symptomy zarówno wtedy gdy dochodzi do dwuznacznej sytuacji z innym człowiekiem, jak i wtedy gdy jedynie przywołują w myślach akt miłosny.

Przyczyny genofobii 

Lęk przed seksem u mężczyzn oraz genofobia u kobiet mogą mieć podobne przyczyny. Najważniejszą z nich jest głęboki uraz powstały w związku z przykrymi, a nawet traumatycznymi doświadczeniami seksualnymi w dzieciństwie. Mowa tutaj o gwałcie, czy wykorzystaniu seksualnym przez osobę dorosłą, starszą lub silniejszą (np. przez członka rodziny, czy zaprzyjaźnioną z domem osobą). 

Takie zdarzenie potrafi przekreślić szanse na normalne relacje oraz chciany i udany seks na wiele lat, a nawet do końca życia. Nawet czuły, delikatny partner może kojarzyć się osobie borykającej się z genofobią z przemocą i cierpieniem, których doznał podczas przymusowego „uprawiania miłości”.

Inna przyczyna genofobii może mieć związek z problemami natury medycznej, takimi jak:

  • ból podczas stosunku (ten problem zwykle pojawia się u kobiet i może mieć podłoże ginekologiczne), 
  • przedwczesny wytrysk (którego mężczyźni bardzo się wstydzą), 
  • obniżone libido (które może mieć związek z zaburzeniem gospodarki hormonalnej w organizmie), 
  • nietrzymanie moczu, 
  • zaburzenia erekcji, itd. 

Mówi się także o nadmiernym zainteresowaniu pornografią w okresie dojrzewania, która może znieczulić na chęć pozostawania w „normalnych” relacjach i zrodzić obawę, że nie uda się wypaść na świetnego kochanka/świetną kochankę, których „podziwia” się na ekranie komputera, czy telewizora w rozbieranych produkcjach.

Leczenie genofobii

Ważne jest właściwe zdiagnozowanie schorzenia. Leczenietej przypadłości powinno się odbywać w gabinecie seksuologa, a być może także psychologa i psychiatry. Oprócz terapii mogą zostać wprowadzone odpowiednie leki obniżające stres, a jednocześnie nie powodujące spadku libido.

Pacjenci z genofobią nierzadko popadają w stany depresyjne. Ma to związek z dającą się we znaki samotnością i świadomością własnego położenia. W takich przypadkach nieodzowna będzie pomoc psychiatry, psychoterapeuty, czy psychologa.

Jeśli przyczyną genofobii u pań jest strach przed bólem fizycznym odczuwanym podczas stosunku, warto udać się do ginekologa, by znaleźć powód takiego stanu rzeczy i go wyleczyć. 

Mężczyźni w kwestiach związanych z np. nietrzymaniem moczu (mogą oni odczuwać lęk przez niekontrolowanym popuszczeniem uryny w trakcie uprawiania seksu) powinni zgłosić się przede wszystkim do urologa. 

Genofobia – co po wyleczeniu?

Osoby chore na genofobię mogą się z niej skutecznie wyleczyć. Jednak trzeba zdawać sobie sprawę z utrudnień, które mogą się pojawić w trakcie budowania „pełnowymiarowych” związków.

Jeśli do tej pory (przed podjęciem skutecznego leczenia) osoby z genofobią radziły sobie z likwidacją napięcia seksualnego masturbując się, nie będzie im łatwo wejść w zwyczajną relację seksualną. Ponieważ pomimo tego, iż osoby te nie były zdolne do odbycia stosunku płciowego z drugą osobą, ochota na seks ze sobą (bez skrępowania, bólu, wstydu, czy lęku) i tak występowała. 

Nie jest to krótka droga, jednak warto podjąć próbę powrotu do „normalności”. Dobry specjalista od problemów związanych z seksem, a także inni terapeuci powinni pomóc chorym z takimi przypadłościami.

Czytaj również:

 

Oceń artykuł

(liczba ocen 12)

Pytanie: Czym kierujesz się przy wyborze leku na ból gardła?

  Szybkim działaniem przeciwbólowym / przeciwzapalnym

  Ulubioną formą leku (spray, syrop, tabletki)

  Rekomendacją lekarza lub farmaceuty

  Ceną produktu

  Marką, którą znam

Patronem sondy jest UNIBEN

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA