Miażdżyca aorty - rozpoznanie i leczenie, jak dobrać dietę?

Miażdżyca aorty jest przewlekłym schorzeniem, które jest związane z powstaniem zmian zwyrodnieniowych w ścianach naczyń. Główną przyczyną miażdżycy jest hipercholesterolemia. Chorobę trudno na początku rozpoznać, bo proces miażdżycowy przebiega bezboleśnie, dlatego wielu pacjentów dostrzega niepokojące objawy dopiero, gdy tętnice są już poważnie zwężone.

Miażdżyca jest niezwykle groźną chorobą dla serca i całego układu krwionośnego. Zmiany utrudniające swobodny transport krwi mogą się pojawić w różnych naczyniach: tętnicach wieńcowych, naczyniach krwionośnych nóg, tętnicach nerkowych, naczyniach mózgu. Coraz częściej i u coraz młodszych pacjentów dochodzi też do miażdżycy aorty.

Miażdżyca jest podstępną chorobą. Procesy miażdżycowe na początku choroby przebiegają bezboleśnie, dlatego pacjenci, którzy zgłaszają się do lekarzy bardzo często są już w zaawansowanym stadium choroby, kiedy w naczyniach doszło do nieodwracalnych zmian. Dlatego tak ważne jest regularne wykonywanie profilaktycznych badań krwi zwanych lipidogramem. Regularnie powinno się również mierzyć ciśnienie krwi.

Aorta miażdżycowa - objawy

Podwyższony poziom cholesterolu i trójglicerydów powinien być dla pacjenta sygnałem ostrzegawczym. Gdy choroba jest bardziej zaawansowana, a przepływ krwi utrudniony pacjent może zaobserwować u siebie także:

  • szybsze męczenie się nawet przy niewielkim wysiłku fizycznym
  • ból w klatce piersiowej
  • trudności z koncentracją
  • trudności z zapamiętywaniem

Podejrzenie zmian miażdżycowych trzeba koniecznie zgłosić lekarzowi. Do diagnozowania choroby wykorzystuje się badanie USG lub USG Doppler, które pozwalają zobaczyć pogrubienie ścian naczyń i ocenić zaburzenia przepływu krwi przez naczynia. Przy ocenie tętnic wieńcowych konieczna może okazać się tomografia komputerowa lub koronografia.

Zmiany miażdżycowe aorty przyczyny

Nadmierne stężenie złego cholesterolu sprawia, że na ścianach tętnic tworzą się tzw. blaszki miażdżycowe, które je zwężają i usztywniają. Do zmian miażdżycowych najczęściej dochodzi w wyniku czynników środowiskowych, czyli wszystkiego co składa się na niezdrowy tryb współczesnego życia: stres, dieta, brak ruchu, nałogi. Ale na powstanie zmian miażdżycowych mogą mieć wpływ także inne czynniki, w tym:

  • genetyczne (kiedy w rodzinie występuje choroba niedokrwienna serca)
  • nadmiar fibrynogenu
  • przerost lewej komory serca
  • białkomocz
  • komórkowa insulinooporność
  • upośledzona tolerancja glukozy
  • hipercholesterolemia
  • hipertriglicerydemia
  • otyłość
  • nadciśnienie tętnicze
  • cukrzyca
  • choroba alkoholowa

Miażdżyca aorty brzusznej

Coraz więcej pacjentów zgłasza się do lekarzy z objawami miażdżycy aorty brzusznej. Ten rodzaj schorzenia dotyka głównie osoby starsze między 50. a 70. rokiem życia, a także młodszych pacjentów, którzy mają problemy z wysokim cholesterolem z powodu prowadzenia niezdrowego stylu życia (dieta bogata w tłuszcze zwierzęce, brak ruchu, nadużywanie alkoholu i palenie papierosów).

Po czym poznać, że u chorego występuje miażdżyca aorty brzusznej? Chorzy najczęściej zgłaszają się do lekarzy z objawami takimi jak:

  • ból brzucha, który nie znika po zastosowaniu środków przeciwbólowych
  • uczucie duszności
  • nudności i wymioty
  • biegunka
  • wzdęcia
  • utrata apetytu
  • ogólne złe samopoczucie
  • ból promieniujący w kierunku nóg
  • niewydolność nerek

Objawów tych nie wolno lekceważyć, gdyż może się okazać, że wskazują nie tylko na samą miażdżycę aorty brzusznej, ale na jeszcze groźniejszego tętniaka aorty, który przy pęknięciu stanowi zagrożenie życia dla pacjenta.

Miażdżyca aorty brzusznej leczenie

W leczeniu miażdżycy aorty brzusznej stosuje się przede wszystkim leki rozszerzające naczynia tętnicze. Pacjent musi także zrezygnować z palenia papierosów i ograniczyć spożywanie alkoholu. Do tego trzeba włączyć regularną, ale niezbyt intensywna aktywność fizyczną. Pacjent powinien także do minimum ograniczyć stresujące sytuacje. Bardzo ważnym elementem terapii jest też ułożenie odpowiedniej diety dla pacjenta, która pozwoli na ograniczenie spożycia tłustych potraw i regularne spożywanie mniejszych objętościowo posiłków (najlepiej 5 razy dziennie).

Miażdżyca aorty brzusznej dieta

Podstawowym zadaniem diety pacjenta z miażdżycą aorty jest obniżenie cholesterolu. Można to osiągnąć ograniczając spożycie tłuszczów i zastąpienie tych niezdrowych pochodzenia zwierzęcego, zdrowymi roślinnymi. Przyjmuje się, że w zdrowej diecie tłuszcze powinny pokrywać maksymalnie 30 proc. dobowego zapotrzebowania energetycznego.

Oto kilka żelaznych zasad diety przy miażdżycy aorty:

  • ograniczamy spożycie masła, słoniny, smalcu, tłustego mięsa, żółtych serów
  • rezygnujemy z masła kakaowego, oleju kokosowego i palmowego, bo zawierają niezdrowe nasycone kwasy tłuszczowe, które zwiększające stężenie cholesterolu we krwi
  • wybieramy olej kukurydzianym słonecznikowy, sojowy, margarynę, które zawierają wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-6 obniżające stężenie cholesterolu całkowitego i złego cholesterolu
  • wybieramy olej rzepakowy, lniany, olej z ryb morskich, orzeszków ziemnych i włoskich, bo zawierają zdrowe wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3
  • wybieramy oliwę z oliwek, awokado, które są źródłem jednonienasyconych kwasów tłuszczowych obniżających stężenie cholesterolu
  • tłuste mięso zastępujemy drobiem bez skórki i rybami
  • smażenie zastępujemy gotowaniem na parze, duszeniem, pieczeniem w folii
  • ograniczamy cukry proste, czyli słodycze, napoje słodzone, produkty z białej mąki
  • wprowadzamy większą ilość produktów bogatych w błonnik (węglowodany powinny stanowić 60 procent wartości energetycznej
  • białko (12 proc. wartości energetycznej) powinno być dostarczane wraz z chudymi produktami mlecznymi, wędlinami, rybami
  • warto sięgać po produkty bogate we flawonoidy, które mają właściwości antymiażdżycowe (grejpfrut, cebula, karczochy, czerwone winogrona, czarna i zielona herbata, pomidory, kakao i czekolada, głóg)

Warto pamiętać, że zmiany w sposobie odżywiania powinno się wprowadzić na całe życie, a nie tylko na czas leczenia. Najlepiej, kiedy staną się one podstawą profilaktyki, która uchroni nas przed rozwinięciem się miażdżycy, zgodnie z zasadą – lepiej zapobiegać niż leczyć.