Fibrynogen - normy. Podwyższony w ciąży - co oznacza?

fibrynogen

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

Fibrynogen to bardzo istotne dla organizmu białko, gdyż odpowiedzialne jest za proces krzepnięcia krwi. Stężenie fibrynogenu w ciąży może być podwyższone, nie będąc objawem choroby. Podobnie jest w przypadku osób otyłych, osób starszych oraz u palaczy papierosów. Do oznaczenia jego poziomu pobierana jest krew z żyły z okolicy zgięcia łokcia, z której oznacza się jednocześnie także stężenie innych wskaźników krzepnięcia.

Fibrynogen określany jest białkiem ostrej fazy lub pierwszym czynnikiem krzepnięcia krwi. Narządem odpowiedzialnym za jego produkcję jest wątroba.

Fibrynogen – norma

Dla fibrynogenu norma zależna jest od aparatu i odczynnika, z jakiego korzysta laboratorium, ale zazwyczaj jest to od 200 do 500 mg/ml (2 do 5 g/l). Przy interpretacji wyniku należy brać pod uwagę nie tylko określoną przez laboratorium normę, ale także poziom innych parametrów oraz stan zdrowia pacjenta, a także jakie medykamenty przyjmuje.

Fibrynogen w ciąży

Podwyższone wyniki fibrynogenu nierzadko obserwowane są podczas ciąży oraz krwawienia miesiączkowego. Jest to normalny objaw, który najczęściej nie jest wynikiem żadnej choroby. Fibrynogen po 36 tygodniu ciąży może osiągnąć poziom nawet 700 mg/ml.

W celu wykluczenia choroby związanej z krzepnięciem krwi u kobiety ciężarnej zleca się inne badania, między innymi:

  • czas Pt,
  • wskaźnik Quicka,
  • INR,
  • czas koalinowo-kefalinowy (APTT),
  • d-dimery.

Wyższe wartości fibrynogenu, jako normalny objaw, dotyczą także osób starszych oraz palących papierosy i cukrzyków. Podwyższony fibrynogen występuje też u kobiet, które stosują doustną antykoncepcje czy estrogeny.

Fibrynogen podwyższony

Podwyższony fibrynogen może być oznaką ostrego stanu zapalnego, a po urazach i operacjach jest znakiem ostrzegawczym przed zwiększonym ryzykiem zakrzepicy. Choroba zaburza ukrwienie narządu, a nawet uniemożliwia odpływ krwi z narządów do serca. Konsekwencją niedostatecznego ukrwienia mogą być stany bezpośrednio zagrażające życiu pacjenta, na przykład ostry zespół wieńcowy (OZW), udar niedokrwienny czy ostre niedokrwienie kończyn dolnych.

Fibrynogen powyżej normy występuje również przy nowotworach, w tym między innymi ziarnicy złośliwej, raku oskrzeli oraz białaczce. Fibrynogen wysoki występuje również przy zawale mięśnia sercowego, w zespole nerczycowym i kolagenozach (zmiany w tkance łącznej).

Fibrynogen poniżej normy

Zbyt niską wartość pierwszego czynnika krzepnięcia stwierdza się przy posocznicy, schorzeniach wątroby (w tym marskość wątroby), a także hemolizie i u chorych po zabiegach operacyjnych. Fibrynogen poniżej normy obserwowany jest też u pacjentów z zespołem rozsianego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego oraz u osób niedożywionych.

Zobacz też: Retikulocyty - norma, podwyższone i niskie, badanie

Badanie - fibrynogen

Badanie poziomu fibrynogenu zleca lekarz, a najczęściej jest ono wykonywane wraz z innymi wskaźnikami, między innymi czasem protrombinowym (norma 13-17 sekund), wskaźnikiem Quicka (norma 70-100 proc.), INR (norma 0,9-1,3), czasem koalino-kefalinowym czyli APTT (norma 26-30 sekund), co pozwala ocenić ogólną zdolność do krzepnięcia krwi.

Aby oznaczać badania krzepnięcia krwi, w tym fibrynogen, pobierana jest krew łokciowa. Zaleca się, aby na pobranie pacjent stawił się na czczo. Wynik badania odebrać można następnego dnia.

Fibrynogen - kiedy zbadać jego poziom?

Stężenie pierwszego czynnika krzepnięcia krwi zleca się najczęściej u pacjentów:

  • z przedłużającymi się krwawieniami,
  • z tendencją do długo utrzymujących się sińców,
  • ze schorzeniami wątroby,
  • z podejrzeniem posocznicy,
  • z podejrzeniem stanu zapalnego,
  • z podejrzeniem choroby nowotworowej,
  • ze skazą krwotoczną (wrodzoną lub nabytą).

Fibrynogen - co to jest?

Fibrynogen to białko, dzięki któremu możliwe jest zapobiegnięcie utraty krwi. Po rozpuszczeniu w osoczu, pod wpływem trombiny fibrynogen tworzy skrzep fibrynowy. Jedną z bardziej znanych chorób krzepliwości krwi jest hemofilia. To bardzo niebezpieczne, genetyczne, a więc wrodzone upośledzenie procesu krzepnięcia, które grozi nawet śmiercią poprzez wykrwawienie się.

W większości przypadków hemofilia dotyka mężczyzn, bardzo rzadko kobiet. Wśród objawów hemofilii znajdują się:

  • podatność na siniaki,
  • samoistne krwawienia z nosa i błony śluzowej jamy ustnej,
  • krwawienia do stawów i mięśni,
  • krwiomocz.

Czytaj też: Erytrocyty w moczu.

Temat miesiąca: Skuteczne sposoby na ból gardła