Refleksoterapia - co to jest? Punkty stóp, twarzy i dłoni

Refleksoterapia jest jedną z metod stosowanych przez medycynę niekonwencjonalną, bazujących na przekonaniu o zdolności organizmu do samoleczenia. Idea refleksologii zakłada istnienie połączeń energetycznych między określonymi punktami na stopach, dłoniach lub twarzy, a narządami wewnętrznymi. Dlatego właściwy masaż tych obszarów przynosić ma terapeutyczne korzyści.
Masaż stóp
źródło:123RF

Spis treści

Co to jest refleksoterapia?

Refleksoterapia to szczególna odmiana masażu leczniczego, którego istotą jest stymulacja narządów i systemów ludzkiego organizmu poprzez ucisk odpowiednich punktów znajdujących się na stopach, a także na dłoniach i twarzy. Metoda ta wprost wywodzi się z praktyk medycyny Dalekiego Wschodu oraz starożytnego Egiptu, bazujących na założeniach jedności ciała i ducha, a także połączenia organów wewnętrznych z receptorami znajdującymi się między innymi w dystalnej części kończyn. Zabiegi refleksoterapii mają na celu:

  • pozyskanie informacji o stanie zdrowia pacjenta na podstawie sygnałów wysyłanych przez jego ciało;
  • przywrócenie równowagi organizmu, zaburzonej przez czynniki chorobowe, stres i inne tego typu determinanty;
  • zainicjowanie mechanizmów autoregeneracji organizmu, prowadzących do wyleczenia danego schorzenia lub zaburzenia.

Refleksoterapia bazuje na przeświadczeniu, że nie lekarz i nie leki odgrywają wiodącą rolę w procesie powrotu do zdrowia, lecz niezwykła moc sprawcza, którą przypisuje się organizmowi człowieka. De facto więc ten rodzaj terapii odwołuje się do koncepcji samoleczenia.

Czy refleksologia to nauka?

Przez współczesną medycynę refleksologia uznawana jest za pseudonaukę. Jej przeciwnicy podkreślają brak dowodów na skuteczność stosowanych praktyk, poza ewentualną relaksacją wynikającą z masażu, a także oddziaływaniem efektu placebo, a więc czynnika obiektywnie neutralnego, wpływającego na organizm pacjenta poprzez jego psychikę. 

Co ważne, nawet sceptycy podkreślają, że refleksoterapia sama w sobie nie jest dla pacjenta w żaden sposób niebezpieczna, uciskanie punktów na ciele nie jest bowiem inwazyjne. Podkreśla się jednak wagę ogromnego ryzyka związanego z fałszywym poczuciem bezpieczeństwa. 

Całkowite zawierzenie tego typu metodom może prowadzić do zaniechania profesjonalnej diagnostyki i ewentualnego leczenia w gabinecie lekarskim i z użyciem środków zaakceptowanych przez współczesną medycynę, których działanie zostało udowodnione w badaniach naukowych.

Choć refleksologia swoich źródeł szuka w starożytności, współcześnie nawiązuje przede wszystkim do teorii Williama Fitzgeralda (twórcy pojęcia refleksów) rozwiniętej następnie i rozpropagowanej w latach trzydziestych XX wieku przez amerykańską fizjoterapeutkę Eunice Ingham. 

Reklama

Refleksologia stóp

Kluczowe w refleksoterapii jest uciskanie precyzyjnie określonych obszarów na stopach, dłoniach lub twarzy. Są to tak zwane punkty refleksologiczne – miejsca, które mają mieć bezpośrednie połączenie z innymi obszarami ciała. Kanałami przepływu energii, zwanej chi, są wedle założeń medycyny chińskiej, tzw meridiany. Refleksologia stóp wyróżnia kilkadziesiąt punktów, wśród których wymienić można strefy odpowiedzialne za takie organy i układy, jak między innymi:

  • mózg;
  • oczy, uszy, zatoki;
  • serce, płuca, oskrzela, przepona;
  • tarczyca, śledziona, nadnercza, przysadka mózgowa;
  • nerki, pęcherz moczowy, moczowód;
  • żołądek, trzustka, jelito grube i cienkie, wyrostek robaczkowy, pęcherzyk żółciowy.

Specjaliści w zakresie refleksologii posługują się w swojej pracy swego rodzaju mapami, na których wyrysowane są dokładne zależności między poszczególnymi strefami na podeszwach stóp i narządami wewnętrznymi oraz strukturami anatomicznymi organizmu. Co istotne - analogiczne punkty znajdują się na wewnętrznej i częściowo zewnętrznej powierzchni dłoni.

Na czym polega refleksoterapia stopy?

Zabieg refleksoterapii stopy polega na uciskaniu punktów, najpierw delikatnym, później coraz silniejszym, możliwe że wywołującym ból. Masaż wykonuje się kciukami. Ruchy powinny być płynne i coraz bardziej zdecydowane. 

Uważa się, że działanie leczniczych mocy ujawnia się po wykonaniu kilkunastu tego typu sesji. Zwolennicy refleksoterapii wierzą, że uciskanie odpowiednich punktów wyzwala lub poprawia przepływ energii, mającej zbawienny wpływ na funkcjonowanie danego układu. Jest to jednocześnie narzędzie diagnostyczne, pozwalające wychwycić problem zdrowotny na wczesnym etapie, często zanim jeszcze znajdzie on manifestację w postaci klasycznych, czytelnych objawów. 

Tego typu rozpoznanie formułuje się na podstawie reakcji organizmu na uciskanie konkretnych stref. Jeśli jest ono bolesne lub nieprzyjemne, oznaczać ma problemy w funkcjonowaniu danego organu lub układu. Przykładowo – nadwrażliwy punkt nerek (mniej więcej na środku stopy) oznaczać może kamicę czy przewlekłą niewydolność tego narządu. Z kolei twardość i bolesność strefy ulokowanej po wewnętrznej stronie dużego palca wiązać się może z takimi problemami, jak szumy uszne, zawroty głowy, sztywności karku etc. 

Refleksoterapia twarzy

Dziedziną także odwołującą się do praktyk starożytnych, ale we współczesnym wydaniu znacznie młodszą, jest refleksoterapia twarzy. W tym przypadku mapa punktów i pierwsze ogólne zasady leczenia zostały sformułowane w latach osiemdziesiątych XX wieku przez Bui Quoc Chau. Wietnamski lekarz nie masował, lecz nakłuwał odpowiednie punkty, aczkolwiek jego naśladowcy często używają dziś technik uciskowych. Metodę tę w późniejszych latach rozwijali i propagowali między innymi Toshikatsu Yamamoto, Nhuan’a Le Gang i Marie France-Muller. 

Uważa się, że masaż twarzy:

  • zapewnia głęboką relaksację, 
  • łagodzi napięcia emocjonalne,
  • wprowadza pacjenta w błogostan, 
  • pobudza przemiany metaboliczne, 
  • detoksykuje organizm, 
  • poprawia przepływ krwi i limfy,
  • stymuluje sprawność umysłową,
  • zwiększa napięcie skóry.

Przeciwwskazania do refleksoterapii

Za główne przeciwwskazanie do refleksoterapii uważana jest ciąża. Zwolennicy tej metody uważają, że masaż stóp może stymulować przedwczesny poród, zagrażając w ten sposób bezpieczeństwu matki i dziecka. 

Negatywne rekomendacje dotyczą też między innymi osób cierpiących na:

  • choroby nowotworowe,
  • hemofilię,
  • zakrzepicę żył,
  • cukrzycę.

Ilość zabiegów nie powinna przekraczać 3 w tygodniu oraz 12-15 w jednym cyklu. Należy pamiętać, że z punktu widzenia współczesnych nauk medycznych, refleksoterapia może być stosowana jedynie jako wsparcie konwencjonalnego leczenia, a wszelkich diagnoz i rekomendacji w kwestii przedmiotowego schorzenia powinien udzielać lekarz specjalista. 

Czytaj też:

Bibliografia

  • Holly Tse, Refleksologia w praktyce – przez stopy do zdrowia, Wydawnictwo Vital, Białystok 2016
  • Eunice Ingham, International Institute of Reflexology, https://www.reflexology-uk.net
  • O refleksologii, http://refleksoterapia.net/

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

<-- popup -->