RDW SD - co oznacza podwyższony a co obniżony wynik w morfologii?

Wskaźnik RDW SD pokazuje, jak bardzo objętość niektórych krwinek czerwonych odbiega od średniej. Badanie wykonuje się w trakcie tradycyjnej morfologii krwi. Wskaźnik RDW SD zawsze bada się wspólnie z innymi wskaźnikami czerwonokrwinkowymi. Dopiero porównanie wszystkich parametrów pozwala lekarzowi na postawienie diagnozy.
Badanie próbki z morfologią krwi
Źródło: 123RF

Spis treści

Czerwone krwinki można podzielić na cztery typy pod względem ich wielkości:

  • normocyty (7,7-8,0 µm),
  • mikrocyty (<6,0 µm), makrocyty (>9,0 µm),
  • megalocyty (>12,0 µm).

Co to jest RDW SD?

W prawidłowych wynikach powinny mieć one zbliżone do siebie objętości. W stanach chorobowych tak się jednak nie dzieje, a żeby je zdiagnozować trzeba wiedzieć jak bardzo objętość niektórych krwinek odbiega od średniej. O tym właśnie informuje wskaźnik RDW SD. Jednak do dokładnej oceny zdrowia pacjenta trzeba zbadać wszystkie parametry układu czerwonokrwinkowego, czyli:

  • RBC (liczba czerwonych krwinek),
  • HGB (stężenie hemoglobiny),
  • HCT (hematokryt, czyli stosunek objętości krwinek do osocza),
  • MCV (średnia objętość krwinki czerwonej),
  • MCH (średnia waga hemoglobiny w krwince),
  • MCHC (średnie stężenie hemoglobiny w krwince),
  • RDW (miara zróżnicowania wielkości erytrocytów),
  • RET (liczba retykulocytów).

Zobacz też: Małopłytkowość krwi

RDW SD - jak wygląda badanie?

Oznaczanie poziomu RDW SD wykonuje się w trakcie badania krwi, próbka pobierana jest z żyły łokciowej lub włośniczkowej.  Poziom RDW SD jest oznaczany, jako jeden z parametrów podczas wykonywanego badania morfologii krwi, nigdy jako samodzielny wskaźnik. Przed pobraniem krwi pacjent musi być na czczo, rano może wypić pół szklanki wody. Ostatni posiłek powinien zjeść poprzedniego dnia, najlepiej około godziny 19.

Reklama

Wskazania do wykonania RDW-CV

Badanie krwi RDW SD powinno być wykonywane profilaktycznie raz w roku lub gdy pacjent ma objawy anemiiWskazaniem do badania RDW SD i innych parametrów układu czerwonokrwinkowego powinno być podejrzenie:

  • niedokrwistości spowodowanej niedoborem żelaza,
  • niedokrwistości megaloblastycznej,
  • niedokrwistości hemolitycznej,
  • niedokrwistości makrocytowej,
  • talasemii (tzw. „niedokrwistość śródziemnomorska" występująca częściej u populacji zamieszkującej basen Morza Śródziemnego i powodująca zmniejszenie syntezy hemoglobiny),
  • kwashiorkoru (charakterystyczna dla krajów ubogich choroba spowodowana niedożywieniem i niedoborem białka, witamin i minerałów).

U pacjenta z podejrzeniem niedokrwistości uwagę mogą zwrócić charakterystyczne objawy, takie, jak:

  • regularne zmęczenie,
  • zawroty głowy,
  • bladość skóry i błon śluzowych,
  • duszność,
  • zaburzenia libido.  

Normy RDW

Norma RDW jest różnie określana przez laboratoria, ze względu na różne normy i rodzaje odczynników. Zawsze jednak wartość RDW podawana jest w procentach i nie powinna przekraczać 11,5-14,5 proc. dla dorosłych pacjentów, niezależnie od płci. RWD może być wyrażone jako odchylenie standardowe – RDW SD i wtedy jednostką, w której wyrażane są wartości jest femtolitr (fL). Przyjmuje się, że norma RDW SD dla obu płci wynosi 37- 46 fl (istotna klinicznie wartość to > 60 fl).

Przyczyny podwyższonego RDW SD

Oprócz różnych rodzajów anemii wyższe RDW SD mają pacjenci, którzy przeszli transfuzję krwi, przekroczenia zdarzają się również u niektórych osób z chorobą nowotworową, w której doszło do przerzutów do szpiku kostnego. Tzw. anizocytoza często towarzyszy też stanom zapalnym, zespołowi mielodysplastycznemu, metaplazji szpikowej. Wyższy wskaźnik RDW SD może być skutkiem ubocznym przyjmowania witaminy B12 lub kwasu foliowego

Zobacz też: Choroba Raynauda

Przyczyny obniżonego RDW SD

Jeśli spadek poziomu RDW SD jest niewielki, a pozostałe parametry są w normie pacjentowi raczej nic nie dolega i wynik nie ma wartości diagnostycznych. Znacznie obniżone RDW SD także może być objawem niedokrwistości.

  • Dokładne badanie poziomu żelaza. Sprawdź, co to jest: Ferrytyna

Bibliografia

  • Mariańska B., Fabijańska-Mitek J., Windyga J., Badania laboratoryjne w hematologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2003.

Oceń artykuł

(liczba ocen 49)

16682
Pytanie: Co stosujesz na podrażnienia i otarcia w jamie ustnej?

  Żel stomatologiczny

  Płukanki ziołowe

  Preparaty w sprayu

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

<-- popup -->