Prawdziwe królowe wśród orzechów. 👑 Sprawdź❗
Prawdziwe królowe wśród orzechów. 👑 Sprawdź❗
Prawdziwe królowe wśród orzechów. 👑 Sprawdź❗

Kompulsywne objadanie się: czym jest i jak sobie pomóc?

Podstawowym celem sięgania po jedzenie jest zaspokojenie głodu, jednak nasze nawyki żywieniowe mocno wiążą się też ze stanem emocjonalnym. W pewnych sytuacjach jedzenie może stać się sposobem na poprawę nastroju albo ucieczką przed trudnymi emocjami. Jak podają portale o zdrowiu i uzależnieniach – 2-5% osób z zaburzeniami odżywiania objada się kompulsywnie. Czym jest kompulsywne jedzenie i jak sobie pomóc?
Spis treści

Reklama

Jak rozpoznać kompulsywne objadanie się?

Kompulsywne objadanie się to zaburzenie odżywiania polegające na nawracających epizodach niekontrolowanego jedzenia. Potrzeba ta pojawia się jako reakcja na nagromadzone napięcia, stres, trudne emocje.

Osoba objadająca się kompulsywnie:

  • spożywa duże porcje, chociaż fizycznie nie jest wcale głodna;

  • ma trudności z przerwaniem jedzenia, nawet gdy zaczyna odczuwać nieprzyjemne uczucie pełności;

  • w towarzystwie często je umiarkowanie, aby później zjeść dużą porcję w samotności.

Charakterystyczna dla tego zaburzenia odżywiania jest utrata kontroli zarówno nad ilością, jak i rodzajem spożywanego jedzenia, a także pojawiające się po czasie poczucie winy, wstydu, niechęci do siebie. W przeciwieństwie jednak do bulimii nie obserwuje się tutaj zachowań kompensacyjnych – czytamy na portalach o zdrowiu. Innymi słowy, po epizodzie objadania się taka osoba nie wymiotuje, nie stosuje środków przeczyszczających ani intensywnych ćwiczeń.

Reklama

Przyczyny kompulsywnego jedzenia

Podobnie jak w przypadku uzależnień behawioralnych, do których część źródeł zalicza zaburzenia odżywiania, u podłoża kompulsywnego objadania się leżą czynniki psychologiczne. Dla osoby dotkniętej tym problemem jedzenie staje się narzędziem regulowania emocji. Objada się ona, aby stłumić złość, strach, smutek, bezsilność, a tym samym poczuć się lepiej.

Zaburzenia kompulsywne mogą wiązać się także z obniżonym poczuciem wartości oraz potrzebą aprobaty z zewnątrz. Nieprawdziwe przekonania na temat siebie i swojego wyglądu mogą nasilać zachowania typowe dla zaburzeń odżywiania – zarówno ciągłe kontrolowanie wagi czy porównywanie się z innymi, jak i kompulsywne objadanie się. 

Niekiedy powodem mogą być też czynniki środowiskowe (w tym brak zdrowych wzorców żywieniowych w rodzinie czy trudne doświadczenia z dzieciństwa) lub fizjologiczne (np. uszkodzenia ośrodka głodu i sytości).

Reklama

Skutki niekontrolowanego objadania się

Jedzenie kompulsywne wiąże się z regularnym przejadaniem się, często wysokoprzetworzoną żywnością bogatą w tłuszcz, cukier, sól i sztuczne dodatki. W konsekwencji zwiększa się ryzyko wystąpienia otyłości, a także związanych z nią chorób, m.in. sercowo-naczyniowych, cukrzycy typu 2.

Przedłużający się stan braku kontroli nad jedzeniem wpływa negatywnie nie tylko na wygląd i zdrowie fizyczne, lecz także na samopoczucie psychiczne. Rosnąca waga dodatkowo nasila samokrytykę, obniża poczucie wartości, potęguje strach przed negatywną oceną otoczenia. W dłuższej perspektywie często pojawia się poczucie osamotnienia, bezradności, braku mocy sprawczej. Gdy taki stan psychiczny utrzymuje się, może przerodzić się w depresję.

Reklama

Leczenie zaburzeń odżywiania

Ponieważ kompulsywne objadanie się stanowi ucieczkę przed trudnymi emocjami, leczenie polega w głównej mierze na pracy psychoterapeutycznej. Pierwszym krokiem jest skonfrontowanie się z własnymi emocjami: nauczenie się ich rozpoznawania i nazywania. Ważne jest, aby dać sobie pełne prawo do odczuwania, zrozumieć, skąd się biorą konkretne emocje i czemu mają służyć.

Istotnym elementem terapii w zaburzeniach odżywiania jest również obniżenie poziomu lęku i niepokoju. Warto zastanowić się więc, jakie konkretnie sytuacje wyzwalają wewnętrzne napięcia prowadzące do kompulsji. Warto także poznać skuteczne techniki redukcji stresu, które pomogą rozładowywać gromadzące się emocje, nie krzywdząc przy tym siebie.

Reklama

Skorzystaj z pomocy specjalisty!

Wychodzenie z zaburzeń odżywiania to proces wymagający wyczucia, zrozumienia istoty problemu i indywidualnego podejścia. Chcąc sobie pomóc, najlepiej skorzystać z pomocy doświadczonego psychologa. Dobrze poprowadzona psychoterapia pozwala nie tylko uwolnić się od kompulsji, ale przede wszystkim lepiej poznać siebie i poczuć się ze sobą naprawdę dobrze. Więcej porad na temat psychologii, uzależnień oraz zdrowego stylu życia znajdziesz na portalu Zdrowie i Życie – sprawdź!

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca.
Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na
temat zdrowia i zdrowego stylu życia,
zapraszamy na nasz portal ponownie!
Więcej z kategorii Zaburzenia odżywiania
Ortoreksja - co to jest? Przyczyny, objawy, skutki i leczenie
Dziewczyna cierpi na ortoreksję
Zaburzenia odżywiania – czym są i jak z nich wyjść?
Bulimia
Podobne artykuły
Kobieta chorująca na bulimię w toalecie
Bulimia - przyczyny, objawy i leczenie. Jakie powoduje skutki?
Ogryzek od jabłka stojący przy lustrze
Anoreksja - przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie
Objawy anoreksji - jak anorektyczki ukrywają chorobę?
Anoreksja u mężczyzn i chłopców
Anoreksja to nie jest „niewinna” dieta

Reklama


Niesamowite ptaki, których śpiew słychać wiosną!
Sprawdź!