Nowy sklep

już ON-LINE

Baladex

Działanie

Preparat zawierający teofilinę o działaniu rozkurczającym mięśnie gładkie oskrzeli i gwajafenezynę o działaniu wykrztuśnym. Teofilina jest lekiem z grupy metyloksantyn, działającym m.in. poprzez hamowanie aktywności fosfodiesterazy, wskutek czego dochodzi do rozkurczu mięśni gładkich oskrzeli i naczyń krwionośnych. Ma silne działanie rozkurczające oskrzela, poprawia kurczliwość przepony, pobudza ośrodek oddechowy, może mieć pewne działanie zapobiegające degranulacji komórek tucznych i uwalnianiu mediatorów reakcji zapalnej. Gwajafenezyna, podana doustnie, łatwo wchłania się do krwiobiegu; wydalana jest przez drogi oddechowe, pobudzając błonę śluzową oskrzeli do produkcji śluzu. Działa wykrztuśnie rozrzedzając i upłynniając wydzielinę, co ułatwia jej odkrztuszanie. Teofilina wchłania się w 90-100% z przewodu pokarmowego osiągając maksymalne stężenie we krwi w 4 h po podaniu. Wiąże się z białkami krwi w 60%. Jest metabolizowana głównie w wątrobie (ok. 90%) do pochodnych kwasu moczowego. T0,5 teofiliny wynosi u dorosłych 3-8 h, u dzieci - 1,9-8 h, u noworodków- 0,8-8 h. T0,5 zmniejsza się u osób palących tytoń, a zwiększa u osób z chorobą alkoholową, otyłych, z marskością wątroby, niewydolnością krążenia, nerek i oddychania, nerek, po 55 rż. i z długotrwałą gorączką. Teofilina wydalana jest głównie z moczem w postaci metabolitów. Gwajafenezyna łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego, szybko zaczyna działać (15–30 min od chwili podania). T0,5 wynosi 1 h. Jest metabolizowana w wątrobie i wydala się z moczem w postaci nieczynnego metabolitu w ciągu 8 h od podania.

Wskazania

Zapobiegawczo i leczniczo w stanach duszności w przebiegu astmy oskrzelowej, zapaleniu oskrzeli oraz w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Zawał serca. Zaburzenia rytmu serca. Padaczka. Nadczynność tarczycy. Choroby nerek. Dzieci w wieku do 6 lat (ze względu na zawartość alkoholu).

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów: otyłych; z gorączką utrzymującą się dłużej niż 3 dni; u osób po 55 rż. (ze względu na zmniejszony klirens leku, wymagane jest zmniejszenie dawki); z niewydolnością krążenia, oddychania; z nadciśnieniem, chorobami serca; z chorobami wątroby; z chorobą alkoholową. Zaleca się monitorowanie terapii stężeniami teofiliny. Preparat zawiera sacharozę (2,5 g na dawkę 5 ml) - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy; należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Preparat zawiera glukozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat zawiera sorbitol (250 mg w 5 ml) - nie należy stosować go u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy; wartość kaloryczna sorbitolu 0,6 kcal/5 ml; dawka 5 ml syropu to 0,295 jednostek chlebowych. Lek zawiera 10 mg benzoesanu sodu w 5 ml syropu oraz mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 5 ml syropu, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Syrop zawiera etanol - 650 mg/5 ml - tzn. 0,772 ml (czystego alkoholu), co jest równoważne ok. 15,43 piwa i 6,44 ml wina na dawkę (5 ml syropu) - szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową. Zawartość etanolu należy wziąć pod uwagę u dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką. Alkohol zawarty w leku może zmieniać działania innych leków oraz zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Teofilina przenika do mleka i może wywoływać działania niepożądane u dzieci karmionych piersią - leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, niepokój, pobudzenie, drgawki kloniczno-toniczne (zwłaszcza przy znacznym przedawkowaniu), hipotonia, niewydolność krążenia, zaburzenia rytmu serca, tachykardia, wysypka, hipokaliemia oraz hiperglikemia.

Interakcje

Preparatu nie należy stosować jednocześnie z następującymi lekami: cymetydyna, antybiotyki makrolidowe, klindamycyna, linkomycyna, izoniazyd, pochodne chinolonu, doustne środki antykoncepcyjne, meksyletyna, allopurinol, furosemid, doustne leki przeciwzakrzepowe, halotan, sympatykomimetyki (np. efedryna), glikozydy naparstnicy, rezerpina (zwiększenie kardiotoksyczności), ketamina (zwiększa się ryzyko wystąpienia drgawek), nikotyna, barbiturany, ryfampicyna, fenytoina - zmniejszają stężenie teofiliny we krwi. Teofilina osłabia działanie soli litu, propranololu, niedepolaryzujących środków zwiotczających, nasila hipoglikemię występującą w przebiegu stosowania glikokortykosteroidów, β-adrenomimetyków oraz leków moczopędnych. Leki osłaniające błonę śluzową żołądka osłabiają działanie gwajafenezyny.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 6 lat o mc. powyżej 40 kg: 5-10 ml (50-100 mg teofiliny) 2 do 3 razy na dobę. Dzieci o mc. poniżej 40 kg: 11-16,5 mg/kg mc. teofiliny na dobę podzielone na 2 lub 3 dawki. Nie stosować leku u dzieci w wieku do 6 lat. Do opakowania dołączona jest miarka pozwalająca odmierzyć 2,5 ml lub 5 ml syropu.

Uwagi

Lek wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Ze względu na zawartość etanolu w preparacie nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Pharmindex