Nowy sklep

już ON-LINE

Barium sulfuricum Medana

Działanie

Środek cieniujący wykorzystywany w rentgenodiagnostyce przewodu pokarmowego. Nie rozpuszcza się w wodzie i nie wchłania z przewodu pokarmowego. W odróżnieniu od rozpuszczalnych soli baru nie powoduje zatruć. Mechanizm działania wynika z jego zdolności do pochłaniania promieniowania rentgenowskiego. Po podaniu środka cieniującego (doustnie lub we wlewie doodbytniczym) w badaniu rtg zostają uwidocznione: rzeźba błony śluzowej i światło przewodu pokarmowego, co pozwala na wykrycie zmian patologicznych przełyku, żołądka, jelita cienkiego lub jelita grubego. Preparat nie wpływa na czynności wydzielnicze i motoryczne przewodu pokarmowego. Zapach i smak ułatwia przyjmowanie preparatu przez pacjentów. Siarczan baru wydalany jest w postaci niezmienionej z kałem.

Wskazania

Badania radiologiczne przewodu pokarmowego: przełyku, żołądka, jelita cienkiego i jelita grubego

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedrożność jelit. Zapalenie otrzewnej. Wstrząs septyczny. Podejrzenie lub rozpoznanie perforacji w obrębie przewodu pokarmowego. Wrzodziejące zapalenie okrężnicy. Obecność przetoki tchawiczo-przełykowej.

Środki ostrożności

Stosować ostrożnie u pacjentów podających w wywiadzie skłonność do występowania zaparć. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z astmą, mukowiscydozą, nadciśnieniem tętniczym, zaawansowanymi chorobami serca, alergią, z reakcjami nadwrażliwości na środki cieniujące, zaburzeniami przełykania, osobom w podeszłym wieku oraz osobom wyniszczonym lub odwodnionym. Siarczanu baru powinien być ze szczególną ostrożnością podawany dzieciom. Siarczanu baru nie należy stosować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy.

Ciąża i laktacja

Ze względu na zagrożenie dla płodu, u kobiet w ciąży nie należy wykonywać badań radiologicznych. Warunki bezpiecznego stosowania preparatu u kobiet w ciąży nie zostały ustalone. Preparat może być stosowany w okresie karmienia piersią, jednak wskazana jest wcześniejsza konsultacja lekarska.

Działania niepożądane

Bardzo rzadko: migrenowe bóle głowy (przypadkowe dostanie się siarczanu baru do światła naczynia krwionośnego może być przyczyną nieodwracalnego uszkodzenia mózgu), zmiany w zapisie EKG, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi (przypadkowe dostanie się siarczanu baru do światła naczynia krwionośnego np. podczas wykonywania wlewu doodbytniczego, może być przyczyną powikłań takich jak: zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca, migotanie komór, bradykardia, asystolia). Przypadkowe dostanie się siarczanu baru do światła naczynia krwionośnego (np. podczas wykonywania wlewu doodbytniczego) może być przyczyną: rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), powikłań takich jak: zator naczyń płucnych, niewydolność oddechowa. Dysfagia (utrudnione połykanie pokarmu), zaparcia, biegunki, niedrożność przewodu pokarmowego, kurczowe bóle brzucha, ziarniniak barowy, zapalenie wyrostka robaczkowego. Przyczyną wystąpienia kurczowych bólów brzucha i biegunki może być zastosowanie zbyt dużej ilości produktu we wlewie doodbytniczym. U pacjentów w wieku podeszłym siarczan baru może zalegać nawet przez 4-6 dni po podaniu preparatu. Niewłaściwie wykonany wlew doodbytniczy może być przyczyną zapalenia okrężnicy, odbytu lub perforacji okrężnicy, w następstwie których środek cieniujący może wywołać zapalenie otrzewnej. Reakcje nadwrażliwości - pokrzywka, świąd, rumień, uogólniona wysypka, obrzęk okołooczodołowy, kontaktowe zapalenie skóry. Objawy te mogą wystąpić natychmiast, jak również z pewnym opóźnieniem po zakończeniu badania.

Interakcje

Nie są znane.

Dawkowanie

Do użycia pod kontrolą medyczną. Ilość podawanej zawiesiny powinna być każdorazowo określona przez prowadzącego badanie. Doustnie: do badania przełyku, żołądka, dwunastnicy i jelita cienkiego. Doodbytniczo w formie wlewu - do badania jelita grubego: metodą podwójnego kontrastu (preparatu nie rozcieńcza się), metodą konwencjonalną (preparat rozcieńczyć wodą w stosunku 1:1). Na ogół na jedno badanie zużywa się 80-200 g zawiesiny, zależnie od badanego odcinka przewodu pokarmowego, masy ciała osoby badanej, czasu trwania badania, itp. Szczególne grupy pacjentów. Zachować szczególną ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku i dzieci. Sposób podania. Dla otrzymania jednolitej zawiesiny, przed otwarciem należy wielokrotnie wstrząsnąć pojemnikiem. Preparat przed podaniem należy ogrzać do temperatury ciała. Po zakończeniu badania należy dążyć do usunięcia pozostałego kontrastu (przez odpowiednie nawodnienie, ewentualnie zastosowanie środków przeczyszczających), aby zapobiec powikłaniom związanym z zaleganiem siarczanu baru w przewodzie pokarmowym.

Uwagi

Preparat nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex