Znajdź lek

Betahistine Teva

Działanie

Mechanizm działania betahistyny nie jest znany. Wykazano działanie agonistyczne betahistyny na receptory H1 w obwodowych naczyniach krwionośnych. Skuteczność betahistyny w leczeniu zawrotów głowy może też wynikać z jej wpływu na przepływ krwi w uchu wewnętrznym lub z bezpośredniego wpływu na neurony jądra przedsionkowego. Pojedyncze dawki betahistyny maksymalnie do 32 mg powodowały zahamowanie indukowanego oczopląsu przedsionkowego w ciągu 3-4 h po podaniu; większe dawki były bardziej skuteczne w skróceniu czasu trwania oczopląsu. Przepuszczalność nabłonka płuc jest zwiększona podczas przyjmowania betahistyny. Betahistyna nie zwiększa pojemności minutowej serca, może u niektórych pacjentów powodować nieznaczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego, w niewielkim stopniu wpływa na czynność gruczołów zewnątrzwydzielniczych. Po podaniu doustnym betahistyna wchłania się całkowicie z przewodu pokarmowego, Cmax osiąga w ciągu 1 h od podania na czczo. Wiązanie z ludzkimi białkami osocza jest niewielkie lub nie występuje. Metabolizowana jest w wątrobie, a metabolity są następnie wydalane z moczem.

Wskazania

Leczenie choroby Meniere'a, charakteryzującej się zawrotami głowy, szumami usznymi, utratą słuchu i nudnościami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na betahistynę lub pozostałe składniki preparatu. Guz chromochłonny nadnerczy (betahistyna jest syntetycznym analogiem histaminy i może indukować uwalnianie amin katecholowych z guza, powodując ciężkie nadciśnienie tętnicze).

Środki ostrożności

Pacjenci z astmą oskrzelową oraz pacjenci z czynną lub przebytą chorobą wrzodową (sporadycznie występowała dyspepsja) muszą być uważnie monitorowani. Ostrożnie stosować u pacjentów z pokrzywką, wysypkami, alergicznym nieżytem nosa (możliwość zaostrzenia objawów) oraz u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym. Z powodu niewystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności działania leku, nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Ze względu na zawartość laktozy, pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Nie wiadomo, czy betahistyna przenika do mleka kobiecego. W okresie karmienia piersią znaczenie leku dla matki należy ocenić, porównując korzyści z terapii i potencjalne zagrożenia dla dziecka.

Działania niepożądane

Często: ból głowy, nudności, dyspepsja. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (np. anafilaksja), skórne i podskórne reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd), łagodne zaburzenia żołądkowe (np. wymioty, ból brzucha, wzdęcia), sporadycznie senność.

Interakcje

Istnieją doniesienia o interakcji betahistyny z etanolem i z preparatem zawierającym pirymetaminę i dapson, a także o nasilaniu działania betahistyny przez salbutamol. Dane z badań in vitro wskazują na zahamowanie metabolizmu betahistyny przez inhibitory MAO, włączając MAO typ B (np. selegilina) - zachować ostrożność podczas terapii skojarzonej. Ponieważ betahistyna jest analogiem histaminy, teoretycznie możliwe są interakcje z preparatami przeciwhistaminowymi. W oparciu o badania in vitro nie przewiduje się hamowania enzymów cytochromu P-450 in vivo.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku): 12-24 mg 2 razy na dobę. Poprawa stanu pacjenta może być widoczna po kilku tygodniach leczenia. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku.

Uwagi

W przypadku wystąpienia senności należy unikać prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu.

Pharmindex