Znajdź lek

Calcium gluconicum Espefa

Spis treści

Działanie

Wapń jest niezbędnym pierwiastkiem regulującym ważne procesy życiowe, jak przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, prawidłowy rozwój układu kostno-szkieletowego, procesy krzepnięcia krwi, aktywację szeregu enzymów, przepuszczalność błon komórkowych i naczyń. Sole wapnia uszczelniają naczynia włosowate i zmniejszają ich przepuszczalność, działając przeciwwysiękowo i przeciwobrzękowo. Działają przeciwalergicznie oraz pobudzają mechanizmy obronne organizmu. Niedobór wapnia powoduje zmniejszenie zawartości wapnia w tkance kostnej, osteomalację lub krzywicę. Wapń wchłaniany jest w początkowym odcinku jelita cienkiego na drodze transportu aktywnego zależnego od witaminy D, oraz w mniejszym stopniu, w końcowym odcinku jelita cienkiego, na zasadzie transportu ułatwionego. Po podaniu doustnym wchłonięciu ulega do 30% wapnia. Wchłonięte jony wapnia są transportowane do płynu pozakomórkowego i ulegają szybkiemu wiązaniu w układzie kostnym. Wapń występuje w osoczu związany w postaci kompleksów z kwasami di- i trikarboksylowymi, związany z białkami i wolny w postaci zjonizowanej. Wydalanie wapnia zależy od stężenia w osoczu, szybkości przesączania kłębuszkowego oraz od czynników hormonalnych. Wapń niewchłonięty lub wydalony do jelita z sokiem trzustkowym i żółcią wiąże się z kwasami żółciowymi lub tłuszczowymi i jest usuwany z kałem. Z moczem i potem wydala się do 250 mg wapnia na dobę. 98% przesączonego w kłębuszkach nerkowych wapnia ulega resorpcji zwrotnej w cewkach nerkowych.

Wskazania

Zapobieganie niedoborom wapnia. Wspomagająco łącznie z lekami o właściwościach przeciwzapalnych, przeciwwysiękowych i przeciwobrzękowych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Hiperkalcemia lub hiperkalciuria. Ciężka niewydolność nerek.