Nowy sklep

już ON-LINE

Cystadane

Działanie

Bezwodna betaina zmniejsza stężenie homocysteiny w osoczu w następujących trzech postaciach homocystynurii - niedobór beta-syntazy cystationinowej (CBS), niedobór reduktazy 5,10-metylenotetrahydrofolanowej (MTHFR) i defekt enzymatyczny koenzymu kobalaminy (cbl). Siła działania leku wzrasta wraz z bezwzględnym nasileniem hiperhomocysteinemii. U chorych na homocystynurię bezwodna betaina spełnia funkcję dawcy grupy metylowej w reakcji remetylacji homocysteiny do metioniny. Tak więc w tej grupie pacjentów należy oczekiwać zmniejszenia stężenia homocysteiny w osoczu do 20-30% wartości sprzed rozpoczęcia leczenia. Wykazano, że bezwodna betaina powoduje zwiększenie stężenia metioniny i S-adenozylometioniny (SAM) w osoczu u pacjentów z niedoborem MTHFR i innymi defektami cbl. U pacjentów z niedoborem CBS nieprzestrzegających diety ubogometioninowej obserwowano nagromadzenie metioniny w ustroju. Wykazano, że suplementacja z użyciem bezwodnej betainy łagodzi zaburzenia metaboliczne płynu mózgowo-rdzeniowego u chorych na homocystynurię. W badaniach obserwacyjnych u 75% pacjentów otrzymujących bezwodną betainę uzyskano poprawę kliniczną pod względem objawów sercowo-naczyniowych i zaburzeń neurorozwojowych. Większość z tych pacjentów otrzymywała również inne preparaty, np. witaminę B6, witaminę B12 oraz folany. Nie ustalono bezwzględnej dostępności biologicznej bezwodnej betainy. U zdrowych dorosłych pacjentów po podaniu bezwodnej betainy w pojedynczej doustnej dawce 50 mg/kg mc. wchłanianie było szybkie (tmax = 0,9 ± 0,3 h i Cmax = 0,9 ±0,2 mM). Po wielokrotnym podaniu dawki 100 mg/kg mc./dobę przez 5 dni kinetyka procesu wchłaniania nie uległa zmianie. Bezwodna betaina po krótkim czasie osiąga kompartment o względnie dużej objętości dystrybucji (V/F = 1,3 l/kg). Po wielokrotnym podaniu dawki 100 mg/kg mc./dobę przez 5 dni okres półtrwania fazy dystrybucji istotnie się wydłużył (do 36 h) na skutek zjawiska redystrybucji i wysycenia mechanizmów transportowych. Szybkość eliminacji jest niewielka (średni T0,5 wynosi 14 h). Przy założeniu 100% dostępności biologicznej klirens nerkowy jest nieistotny (5% klirensu całkowitego).

Wskazania

Leczenie wspomagające homocystynurii obejmujące następujące niedobory lub defekty enzymatyczne: beta-syntazy cystationinowej, reduktazy 5,10-metylenotetrahydrofolanowej, metabolizmu koenzymu kobalaminy. Lek należy stosować jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. witaminą B6, witaminą B12, folanami i leczenia dietetycznego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną.

Środki ostrożności

Na początku leczenia oraz okresowo w jego trakcie należy kontrolować stężenie metioniny w osoczu. Podczas leczenia osoczowe stężenie metioniny powinno być mniejsze niż 1000 µM. W razie wystąpienia objawów obrzęku mózgu należy skontrolować stężenie metioniny w osoczu, stosowanie się pacjenta do zaleceń dietetycznych i przerwać leczenie preparatem. W razie nawrotu objawów obrzęku mózgu po wznowieniu leczenia należy bezpowrotnie zaprzestać stosowania bezwodnej betainy.

Ciąża i laktacja

Leku nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Z danych otrzymanych z ograniczonej liczby zastosowań leku w okresie ciąży nie wynika szkodliwe działanie bezwodnej betainy na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu/noworodka. Podawanie kobietom ciężarnym bezwodnej betainy w skojarzeniu z pirydoksyną, folanami, lekami przeciwzakrzepowymi i leczeniem dietetycznych, z dokładną kontrolą stężenia homocysteiny, może być korzystne dla matki i płodu. Nie wiadomo, czy bezwodna betaina przenika do mleka kobiecego (niemniej jednak cholina, metaboliczny prekursor betainy, osiąga znaczne stężenia w mleku kobiecym). Ze względu na brak danych należy zachować ostrożność, przepisując lek kobietom podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: zwiększenie stężenia metioniny we krwi. Niezbyt często: jadłowstręt; pobudzenie, depresja, drażliwość, zaburzenia osobowości, zaburzenia snu, obrzęk mózgu, choroby uzębienia, biegunka, zapalenie języka, nudności, niestrawność, wymioty, wypadanie włosów, pokrzywka, zmiana zapachu skóry, nietrzymanie moczu. Obrzęk mózgu i hipermetioninemia mogą wystąpić w okresie od 2 tygodni do 6 miesięcy od rozpoczęcia kuracji bezwodną betainą; po przerwaniu leczenia uzyskano całkowite ustąpienie objawów. Objawy obrzęku mózgu obejmują poranne bóle głowy z wymiotami i (lub) zaburzeniami widzenia. W tej grupie pacjentów opisywano okresowe zwiększenie stężenia metioniny w osoczu od 1000 do 3000 µM. Jako że obrzęk mózgu również opisywano u pacjentów z hipermetioninemią, aktualnie rozważa się znaczenie wtórnej hipermetioninemii podczas leczenia bezwodną betainą w patogenezie obrzęku mózgu.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Na podstawie danych pochodzących z badań in vitro wiadomo, że istnieje ryzyko interakcji bezwodnej betainy z mieszaninami aminokwasów i produktami leczniczymi zawierającymi wigabatrynę oraz analogi GABA.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli, młodzież, dzieci >10 lat: zalecana dawka wynosi 3 g 2 razy na dobę; u dzieci i młodzieży korzystne może być indywidualne dostosowanie dawkowania. Dzieci <10 lat: zwykle skuteczna dawka wynosi 100 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych; zwiększenie częstości dawkowania ponad 2 razy na dobę i (lub) wielkości dawki ponad 150 mg/kg mc./dobę nie nasila działania zmniejszającego stężenie homocysteiny. Celem leczenia jest utrzymanie całkowitego stężenia homocysteiny w osoczu poniżej 15 µM lub jak najbliżej tej wartości. Stan stacjonarny jest najczęściej osiągany w ciągu pierwszego miesiąca leczenia.
Proszek należy wymieszać z wodą, sokiem, mlekiem, preparatem żywieniowym lub pokarmem do całkowitego rozpuszczenia i natychmiast zażyć. W celu ograniczenia ryzyka ewentualnych interakcji lekowych zaleca się zachowanie 30-minutowej przerwy pomiędzy zażyciem bezwodnej betainy oraz mieszanin aminokwasów i (lub) preparatów zawierających wigabatrynę oraz analogi GABA.

Uwagi

Pharmindex