Nowy sklep

już ON-LINE

Letrozole Apotex

Działanie

Lek przeciwnowotworowy - niesteroidowy inhibitor aromatazy - enzymu przekształcającego androgeny nadnerczowe, przede wszystkim androstendion i testosteron, do estronu i estradiolu.  Zahamowanie wzrostu guza przez estrogeny ma podstawowe znaczenie w terapii nowotworów, w przypadku, gdy rozrost tkanki nowotworowej zależy od obecności estrogenów i jest stosowane leczenie endokrynologiczne. Wybiórcze hamowanie aktywności aromatazy powoduje zahamowanie biosyntezy estrogenów w tkankach obwodowych i w tkance nowotworowej. Letrozol unieczynnia aromatazę poprzez kompetycyjne wiązanie się z hemem cytochromu P450 aromatazy. U kobiet po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi, leczonych dobową dawką 0,1-5 mg, letrozol zmniejsza stężenie estradiolu, estronu i siarczanu estronu we krwi o 75-95% u wszystkich leczonych pacjentek w stosunku do wartości wyjściowych. Letrozol wykazuje dużą specyficzność w hamowaniu aktywności aromatazy w związku z czym, nie ma konieczności stosowania leczenia uzupełniającego glikokortykosteroidami czy mineralokortykoidami. Po podaniu doustnym letrozol jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego (biodostępność wynosi 99,9%). Obecność pokarmu nieznacznie zmniejsza szybkość wchłaniania leku, ale nie ma wpływu na biodostępność. Lek wiąże się z białkami osocza w około 60%. Główną drogą metabolizmu letrozolu jest redukcja do farmakologicznie nieaktywnego metabolitu - karbinolu, która przebiega przy udziale izoenzymów 3A4 i 2A6 cytochromu P-450. Jest wydalany głównie z moczem (około 90%), gdzie stwierdzono 6% dawki leku w postaci niezmienionej i 75% w postaci metabolitu. Pozostała część wydalana jest z kałem (około 3,8%). T0,5 w końcowej fazie eliminacji wynosi około 2-4 dni. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 2-6 tyg.

Wskazania

Leczenie uzupełniające u kobiet po menopauzie we wczesnym stadium inwazyjnego raka piersi z receptorami dla hormonów. Przedłużone leczenie uzupełniające u pacjentek po menopauzie z hormonozależnym rakiem piersi we wczesnym stadium zaawansowania, po standardowym leczeniu uzupełniającym tamoksyfenem trwającym 5 lat. Leczenie pierwszego rzutu zaawansowanego hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. Leczenie zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie fizjologicznej lub wywołanej sztucznie, u których wystąpił nawrót lub progresja choroby nowotworowej, a które wcześniej były leczone lekami o działaniu przeciwestrogenowym. Leczenie neoadjuwantowe HER-2-ujemnego raka piersi z receptorami dla hormonów u kobiet po menopauzie, u których chemioterapia nie jest odpowiednim leczeniem, a natychmiastowa operacja nie jest wskazana. Nie wykazano skuteczności preparatu u pacjentek z rakiem piersi bez receptorów dla hormonów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stan przed menopauzą. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

U pacjentek, u których stan pomenopauzalny nie jest wyjaśniony, należy zbadać przed rozpoczęciem leczenia stężenie LH, FSH i (lub) estradiolu, w celu jednoznacznego określenia stanu hormonalnego. Tylko kobiety po menopauzie mogą być leczone preparatem. Nie badano stosowania preparatu u wystarczającej liczby pacjentek z niewydolnością nerek z Ccr <10 ml/min - przed zastosowaniem leku należy uważnie rozważyć stosunek ryzyka do korzyści. U osób z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (stopień C według Child-Pugh) ekspozycja układowa i T0,5 w końcowej fazie eliminacji były około 2-krotnie większe w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. W związku z tym takie pacjentki wymagają ścisłej kontroli. Pacjentki z osteoporozą i (lub) złamaniami w wywiadzie lub z grupy zwiększonego ryzyka osteoporozy powinny mieć wykonane badanie gęstości kości przed rozpoczęciem leczenia uzupełniającego lub przedłużonego leczenia uzupełniającego oraz powinny być obserwowane w celu oceny rozwoju osteoporozy podczas leczenia i po jego zakończeniu. Jeżeli jest to wskazane, należy zalecić profilaktykę lub leczenie osteoporozy i regularnie to monitorować. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności letrozolu u dzieci i młodzieży w wieku do 17 lat, lek nie jest zalecany do stosowania w tej grupie wiekowej. Lek zawiera laktozę - nie należy go stosować u pacjentek z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Preparat można stosować jedynie u kobiet, u których wyraźnie potwierdzono przebycie menopauzy. W związku z tym, że istnieją doniesienia o wznowieniu czynności jajników w czasie leczenia letrozolem, pomimo wyraźnego stanu pomenopauzalnego na początku terapii, jeśli to konieczne, lekarz powinien omówić z pacjentką odpowiednie metody antykoncepcji. Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Płodność: farmakologiczne działanie letrozolu polega na zmniejszaniu produkcji estrogenów poprzez hamowanie aromatazy. U kobiet przed menopauzą hamowanie syntezy estrogenów prowadzi na drodze sprzężenia zwrotnego do wzrostu stężeń gonadotropin (LH, FSH). Z kolei zwiększone stężenia FSH pobudzają wzrost pęcherzyków i mogą indukować owulację.

Działania niepożądane

Bardzo często: hipercholesterolemia, uderzenia gorąca, zwiększona potliwość, ból stawów,, uczucie zmęczenia (w tym astenia, złe samopoczucie ogólne). Często:  brak łaknienia, wzmożony apetyt, depresja, ból i zawroty głowy, kołatania serca, nadciśnienie tętnicze, nudności, niestrawność, zaparcie, ból brzucha, biegunka, wymioty, łysienie, wysypka (w tym rumieniowa, plamisto-grudkowa, przypominająca zmiany łuszczycowe, pęcherzykowa), suchość skóry, bóle mięśni, bóle kości, osteoporoza, złamania kości, zapalenie stawów, krwawienie z dróg rodnych, obrzęki obwodowe, bóle w klatce piersiowej, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: zakażenia układu moczowego, ból nowotworowy, leukopenia, lęk (w tym nerwowość), drażliwość, senność, bezsenność, zaburzenia pamięci, nieprawidłowe odczuwanie bodźców (w tym parestezje, niedoczulica), zaburzenia smaku, udar mózgu, zespół cieśni nadgarstka, zaćma, podrażnienie oka, niewyraźne widzenie, tachykardia, niedokrwienne incydenty sercowe (pojawienie się nowej lub zaostrzenie istniejącej dławicy piersiowej, dławica wymagająca leczenia chirurgicznego, zawał mięśnia serca i niedokrwienie mięśnia serca), zakrzepowe zapalenie żył (w tym zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych i głębokich), duszność, kaszel, zapalenie jamy ustnej, suchość błon śluzowych w jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, hiperbilirubinemia, żółtaczka, świąd, pokrzywka, zwiększenie częstości oddawania moczu, upławy, suchość pochwy, bóle piersi, obrzęk ogólny, suchość błon śluzowych, pragnienie, gorączka, zmniejszenie masy ciała. Rzadko: zator tętnicy płucnej, zakrzepica tętnic, udar niedokrwienny mózgu. Częstość nieznana: reakcja anafilaktyczna, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, toksyczna nekroliza naskórka, rumień wielopostaciowy, palec zatrzaskujący.

Interakcje

Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne stosowanie letrozolu z cymetydyną nie powoduje wystąpienia istotnych klinicznie interakcji. Nie ma doświadczenia klinicznego w stosowaniu letrozolu w skojarzeniu z estrogenami lub innymi lekami przeciwnowotworowymi, z wyjątkiem tamoksyfenu. Tamoksyfen, inne leki antyestrogenowe lub leki zawierające estrogeny mogą osłabiać działanie farmakologiczne letrozolu. Wykazano ponadto, że jednoczesne stosowanie tamoksyfenu i letrozolu powoduje znaczne zmniejszenie stężenia letrozolu w osoczu. Należy unikać jednoczesnego stosowania letrozolu z tamoksyfenem, innymi lekami antyestrogenowymi lub estrogenami. Z badań in vitro wynika, że letrozol hamuje aktywność izoenzymów 2A6 i umiarkowanie 2C19 cytochromu P-450, ale znaczenie kliniczne tego wpływu jest nieznane. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania letrozolu z lekami, które są metabolizowane głównie przez powyższe izoenzymy i które mają wąski indeks terapeutyczny (np. fenytoina, klopidogrel).

Dawkowanie

Doustnie. Pacjentki dorosłe oraz w podeszłym wieku: 2,5 mg raz na dobę. U pacjentek z zaawansowanym lub rakiem piersi z przerzutami leczenie należy prowadzić do czasu pojawienia się dowodów świadczących o progresji nowotworu. W terapii uzupełniającej i przedłużonym leczeniu uzupełniającym leczenie należy kontynuować przez 5 lat lub do momentu nawrotu choroby nowotworowej. W terapii uzupełniającej można także rozważyć schemat leczenia sekwencyjnego (letrozol przez 2 lata, a następnie tamoksyfen przez 3 lata). W terapii neoadjuwantowej leczenie letrozolem może być kontynuowane przez 4 do 8 miesięcy w celu uzyskania optymalnego zmniejszenia nowotworu. Jeśli nie ma wystarczającej odpowiedzi, należy zaprzestać stosowania leku oraz wyznaczyć termin operacji i (lub) omówić z pacjentką dalsze możliwości leczenia. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek z Ccr ≥10 ml/min. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania letrozolu pacjentek z Ccr <10 ml/min oraz u pacjentek z ciężką niewydolnością wątroby (stopień C według Child-Pugh - pacjentki te wymagają ścisłego monitorowania). U pacjentek z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (stopień A lub B według skali Child-Pugh) nie ma konieczności modyfikowania dawki. Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci i młodzieży (nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności). Sposób podania. Lek należy przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. W razie pominięcia dawki leku, należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe. Jeśli jednak nadchodzi już czas przyjęcia kolejnej dawki, należy pominąć zapomnianą dawkę leku i powrócić do zwykłego planu dawkowania. Nie należy podwajać dawki leku, ponieważ po podaniu dawek dobowych przekraczających zalecaną dawkę wynoszącą 2,5 mg obserwowano nieproporcjonalne zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej.

Uwagi

Ze względu na możliwość wystąpienia zmęczenia, zawrotów głowy lub senności w trakcie stosowania preparatu, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Pharmindex