Znajdź lek

Letrozole Bluefish

Działanie

Lek przeciwnowotworowy - niesteroidowy inhibitor aromatazy (inhibitor biosyntezy estrogenów). Zahamowanie wzrostu guza przez estrogeny ma podstawowe znaczenie w leczeniu nowotworów, w przypadku gdy rozrost tkanki nowotworowej zależy od obecności estrogenów i jest stosowane leczenie endokrynologiczne. Lek hamuje aromatazę konkurując o miejsce wiązania w grupie hemowej kompleksu aromataza-cytochrom P-450. Prowadzi to do zmniejszenia biosyntezy estrogenów we wszystkich tkankach, w których występuje aromataza (także w tkance nowotworowej). Letrozol wykazuje dużą specyficzność w hamowaniu aktywności aromatazy. U pacjentek po menopauzie, dobowe dawki letrozolu 0,1-5 mg nie powodują zmian stężenia kortyzolu, aldosteronu, 11-dezoksykortyzolu, 17-hydroksyprogesteronu i ACTH we krwi, aktywności reninowej osocza, stężeń LH i FSH, ani czynności tarczycy. Po podaniu doustnym letrozol jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego (średnia bezwzględna biodostępność wynosi 99,9%). Pokarm nieznacznie zmniejsza szybkość wchłaniania leku, natomiast nie wpływa na stopień wchłaniania. Lek wiąże się z białkami osocza w około 60%. Jest szybko i intensywnie dystrybuowany do tkanek. Główną drogą metabolizmu letrozolu jest redukcja do farmakologicznie nieaktywnego metabolitu - karbinolu, która przebiega przy udziale izoenzymów CYP3A4 i CYP2A6. Lek jest wydalany głównie z moczem (około 90%), gdzie stwierdzono 6% dawki leku w postaci niezmienionej i 75% w postaci metabolitu. Pozostała część wydalana jest z kałem (ok. 3,8%). T0,5 w końcowej fazie eliminacji wynosi około 2 dni. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 2-6 tyg.

Wskazania

Leczenie uzupełniające raka piersi z receptorami dla hormonów, we wczesnym stadium zaawansowania, u kobiet po menopauzie. Przedłużenie leczenia uzupełniającego hormonozależnego, inwazyjnego raka piersi, po standardowym leczeniu uzupełniającym tamoksyfenem trwającym 5 lat, u kobiet po menopauzie. Leczenie pierwszego rzutu zaawansowanego hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. Leczenie zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie fizjologicznej lub wywołanej sztucznie, u których nastąpił nawrót lub progresja choroby nowotworowej, a które wcześniej były leczone lekami o działaniu przeciwestrogenowym. Leczenie neoadjuwantowe HER-2-ujemnego raka piersi z receptorami dla hormonów u kobiet po menopauzie, u których chemioterapia nie jest odpowiednim leczeniem, a natychmiastowa operacja nie jest wskazana. Nie wykazano skuteczności leku u pacjentek z rakiem piersi bez receptorów dla hormonów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stan endokrynologiczny przed menopauzą. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

U pacjentek, u których stan pomenopauzalny nie jest wyjaśniony, przed rozpoczęciem leczenia letrozolem należy oznaczyć stężenie LH, FSH i (lub) estradiolu w celu jasnego określenia stanu hormonalnego. Tylko kobiety po menopauzie mogą być leczone preparatem. Szczególnie ostrożnie (po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka) stosować u pacjentek z Ccr <10 ml/min lub z ciężką niewydolnością wątroby (stopień C wg Child-Pugh). Pacjentki z osteoporozą i (lub) złamaniami w wywiadzie lub będące w grupie podwyższonego ryzyka osteoporozy powinny mieć wykonane badanie densytometryczne kości przed rozpoczęciem leczenia uzupełniającego lub przedłużenia leczenia uzupełniającego oraz powinny być monitorowane w kierunku rozwoju osteoporozy w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. Jeżeli istnieją wskazania, należy rozpocząć leczenie lub profilaktykę osteoporozy i regularnie kontrolować skuteczność tych działań. Należy unikać jednoczesnego podawania preparatu z tamoksyfenem, innymi lekami antyestrogenowymi lub lekami zawierającymi estrogeny. Nie zaleca sie stosowania preparatu u dzieci i młodzieży. Ze względu na zawartość laktozy, nie należy stosować preparatu u pacjentek z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Lek powinien być stosowany wyłącznie u kobiet, u których wyraźnie potwierdzono, że są one po menopauzie. Z uwagi na doniesienia o wznowieniu czynności jajników u pacjentek leczonych letrozolem mimo wyraźnie stwierdzonego wieku pomenopauzalnego w chwili rozpoczynania terapii, należy omówić z pacjentką odpowiednie metody antykoncepcji, gdy jest to konieczne. Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i okresie karmienia piersią. Płodność: farmakologiczne działanie letrozolu polega na zmniejszaniu produkcji estrogenów poprzez hamowanie aromatazy. U kobiet przed menopauzą hamowanie syntezy estrogenów prowadzi na drodze sprzężenia zwrotnego do wzrostu stężeń gonadotropin (LH, FSH). Z kolei zwiększone stężenia FSH pobudzają wzrost pęcherzyków i mogą indukować owulację.

Działania niepożądane

Bardzo często: hipercholesterolemia, uderzenia gorąca, zwiększona potliwość, bóle stawów, uczucie zmęczenia (w tym astenia, złe samopoczucie ogólne). Często: jadłowstręt, zwiększenie łaknienia, depresja, ból i zawroty głowy, kołatania serca, nadciśnienie tętnicze, nudności, niestrawność, zaparcie, biegunka, wymioty, ból brzucha, łysienie, wysypka (w tym wysypka rumieniowa, plamisto-grudkowa, przypominająca zmiany łuszczycowe, pęcherzykowa), suchość skóry, bóle mięśni, bóle kości, osteoporoza, złamania kości, zapalenie stawów, krwawienia z pochwy, obrzęki obwodowe, ból w klatce piersiowej, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: zakażenia układu moczowego, ból nowotworowy, leukopenia, lęk (nerwowość i drażliwość), senność, bezsenność, zaburzenia pamięci, zaburzenia czucia (parestezje, niedoczulica), zaburzenia smaku, udar naczyniowo-mózgowy, zespół cieśni nadgarstka, zaćma, podrażnienie oka, niewyraźne widzenie, tachykardia, incydenty niedokrwienia serca (w tym nowe przypadki lub nasilenie już istniejącej dławicy, dławica wymagająca leczenia chirurgicznego, zawał mięśnia sercowego i niedokrwienie mięśnia sercowego), zakrzepowe zapalenie żył (powierzchownych i głębokich), duszność, kaszel, zapalenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, hiperbilirubinemia, żółtaczka, świąd, pokrzywka, zwiększenie częstości oddawania moczu, upławy, suchość pochwy, bóle piersi, obrzęki ogólne, gorączka, suchość błon śluzowych, nasilone pragnienie, zmniejszenie masy ciała. Rzadko: zator płuc, zakrzepica tętnic, udar niedokrwienny mózgu. Częstość nieznana: reakcja anafilaktyczna, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, rumień wielopostaciowy, palec trzaskający.

Interakcje

Letrozol jest częściowo metabolizowany z udziałem CYP2A6 i CYP3A4. Cymetydyna, słaby, niespecyficzny inhibitor enzymów CYP450 nie miała wpływu na stężenia letrozolu w osoczu. Wpływ silnych inhibitorów CYP450 nie jest znany. Dotychczas nie ma doświadczenia klinicznego w stosowaniu letrozolu w skojarzeniu z estrogenami lub innymi lekami przeciwnowotworowymi, z wyjątkiem tamoksyfenu. Tamoksyfen, inne leki antyestrogenowe lub leki zawierające estrogeny mogą osłabiać działanie farmakologiczne letrozolu. Wykazano ponadto, że jednoczesne stosowanie tamoksyfenu i letrozolu powoduje znaczne zmniejszenie stężenia letrozolu w osoczu. Należy unikać jednoczesnego stosowania letrozolu z tamoksyfenem, innymi lekami antyestrogenowymi lub estrogenami. W badaniach in vitro wykazano, że letrozol hamuje aktywność izoenzymów 2A6 i umiarkowanie, 2C19 cytochromu P450, ale znaczenie kliniczne tego wpływu jest nieznane. Należy dlatego zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania leków, które są metabolizowane głównie przez ww. izoenzymy i które mają wąski indeks terapeutyczny (np. fenytoina, klopidrogel). 

Dawkowanie

Doustnie. Pacjentki dorosłe (także w podeszłym wieku): 2,5 mg raz na dobę. U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi lub rakiem piersi z przerzutami leczenie letrozolem należy prowadzić do czasu pojawienia się dowodów świadczących o wyraźnej progresji procesu nowotworowego. W terapii uzupełniającej i przedłużonym leczeniu uzupełniającym, leczenie letrozolem należy kontynuować przez 5 lat lub do momentu nawrotu nowotworu, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi jako pierwsze. W leczeniu uzupełniającym można także rozważyć schemat leczenia sekwencyjnego (letrozol przez 2 lata, a następnie tamoksyfen przez 3 lata). W terapii neoadjuwantowej leczenie może być kontynuowane przez 4 do 8 miesięcy w celu uzyskania optymalnego zmniejszenia nowotworu. Jeśli nie ma wystarczającej odpowiedzi, należy zaprzestać leczenia oraz wyznaczyć termin operacji i (lub) omówić z pacjentką dalsze możliwości leczenia. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek z CCr≥10 ml/min. Brak wystarczających danych dotyczących dawkowania u pacjentek z CCr <10 ml/min. U pacjentek z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (stopień A lub B według skali Child-Pugh) nie ma konieczności modyfikowania dawki. Dane dotyczące pacjentek z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (stopień C według Child-Pugh) są niewystarczające; pacjentki te wymagają ścisłego monitorowania. Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci i młodzieży (nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności). Sposób podania. Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. W razie pominięcia dawki leku, należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe. Jeśli jednak nadchodzi już czas przyjęcia kolejnej dawki, należy pominąć zapomnianą dawkę leku i powrócić do zwykłego planu dawkowania. Nie należy podwajać dawki leku, ponieważ po podaniu dawek dobowych przekraczających zalecaną dawkę wynoszącą 2,5 mg obserwowano nieproporcjonalne zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej.

Uwagi

Ze względu na możliwość wystąpienia zmęczenia, zawrotów głowy lub senności w trakcie stosowania preparatu, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex