Znajdź lek

Omnipap

Działanie

Lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Paracetamol hamuje syntezę cyklooksygenazy, enzymu ważnego w syntezie prostaglandyn. Cyklooksygenaza w OUN jest bardziej wrażliwa na paracetamol niż obwodowa cyklooksygenaza. Paracetamol prawdopodobnie obniża gorączkę, działając centralnie na ośrodek regulacji ciepła w podwzgórzu. Po podaniu doustnym szybko i prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w ciągu 0,5 - 2 h. Jest metabolizowany w wątrobie, głównie na drodze sprzęgania (u dorosłych z kwasem glukuronowym, u dzieci - z kwasem siarkowym) i wydalany z moczem, 90% przyjętej dawki wydalane jest przez nerki w ciągu 24 h. Mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi ok. 2 h.

Wskazania

Objawowe leczenie łagodnego do umiarkowanego bólu i (lub) gorączki.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu.

Środki ostrożności

Należy unikać długotrwałego lub częstego stosowania. Nie przyjmować jednocześnie innych leków zawierających paracetamol. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej z powodu ryzyka ciężkiego uszkodzenia wątroby. W przypadku przedawkowania, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze, należy niezwłocznie zgłosić się po poradę do lekarza. U młodzieży leczonej paracetamolem w dawce dobowej 60 mg/kg, jednoczesne stosowanie z innym lekiem przeciwgorączkowym nie jest uzasadnione z wyjątkiem przypadku nieskuteczności. Należy zachować ostrożność u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek, łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby (w tym zespół Gilberta), ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh >9), ostrym zapaleniem wątroby, podczas jednoczesnego stosowania leków wpływających na czynność wątroby, u pacjentów z niedoborem G-6-PD, niedokrwistością hemolityczną oraz u pacjentów uzależnionych od alkoholu, odwodnionych lub przewlekle niedożywionych. Ryzyko przedawkowania jest większe u pacjentów z alkoholową chorobą wątroby bez marskości. Należy zachować ostrożność w przypadku przewlekłej choroby alkoholowej. Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia paracetamolem. Po leczeniu długoterminowym (ponad 3 miesiące) lekami przeciwbólowymi stosowanymi co drugi dzień lub częściej, może wystąpić lub nasilić się ból głowy. Ból głowy związany z nadużywaniem leków przeciwbólowych nie powinien być leczony poprzez zwiększenie dawki. W takich przypadkach, po konsultacji z lekarzem należy zaprzestać stosowania leków przeciwbólowych. Nagłe odstawienie po długotrwałym, w dużych dawkach, niewłaściwym stosowaniu leków przeciwbólowych może prowadzić do bólu głowy, zmęczenia, bólu mięśni, nerwowości i objawów wegetatywnych (objawy z odstawienia ustępują po kilku dniach). Należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą wrażliwych na kwas acetylosalicylowy, ponieważ donoszono o łagodnych reakcjach skurczu oskrzeli po paracetamolu (reakcja krzyżowa). Tab. powl. 500 mg nie są przeznaczone do stosowania u dzieci o mc. <26 kg.

Ciąża i laktacja

Paracetamol nie powoduje wad rozwojowych, ani nie jest toksyczny dla płodów i noworodków. Lek można stosować podczas ciąży, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione. Należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną zalecaną dawkę przez możliwie jak najkrótszy czas i jak najrzadziej. Paracetamol w niewielkich ilościach przenika do mleka matki. Lek może być stosowany przez kobiety karmiące piersią tak długo, jak nie zostanie przekroczone zalecane dawkowanie. W przypadku długoterminowego stosowania należy zachować ostrożność.

Działania niepożądane

Rzadko: zaburzenia płytek krwi, zaburzenia komórek macierzystych, nadwrażliwość (z wyłączeniem obrzęku naczynioruchowego), depresja, splątanie, omamy, drżenie, ból głowy, nieprawidłowe widzenie, obrzęk, krwawienia, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność wątroby, martwica wątroby, żółtaczka, świąd, wysypka, potliwość, plamica, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, zawroty głowy (z wyłączeniem zawrotów głowy pochodzenia błędnikowego), złe samopoczucie, gorączka, uspokojenie, interakcje leku, przedawkowanie, zatrucie. Bardzo rzadko: trombocytopenia, leukopenia, neutropenia i niedokrwistość hemolityczna, hipoglikemia, hepatotoksyczność, jałowy ropomocz (mętny mocz), działania niepożądane ze strony nerek, reakcje nadwrażliwości (wymagające przerwania leczenia), ciężkie reakcje skórne. Zgłoszono kilka przypadków rumienia wielopostaciowego, obrzęku krtani, wstrząsu anafilaktycznego, niedokrwistości, zaburzeń czynności wątroby i zapalenia wątroby, zaburzeń czynności nerek (ciężka niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, niemożność oddania moczu), wpływu na układ pokarmowy oraz zawrotów głowy pochodzenia błędnikowego.

Interakcje

Substancje indukujące enzymy wątrobowe mogą zmniejszać stężenie paracetamolu w osoczu nawet o 60%. Przewlekłe przyjmowanie alkoholu lub stosowanie substancji indukujących enzymy wątrobowe, takich jak: barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, izoniazyd i ziele dziurawca może zwiększać hepatotoksyczność w przypadku przedawkowania paracetamolu. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania substancji indukujących enzymy wątrobowe. Podczas jednoczesnego stosowania probenecydu, należy rozważyć zmniejszenie dawki (poprzez hamowanie sprzęgania z kwasem glukuronowym, probenecyd prawie o połowę obniża klirens paracetamolu). Salicylamid może wydłużać okres półtrwania w fazie eliminacji paracetamolu. Paracetamol może zmniejszać biodostępność oraz osłabiać działanie lamotryginy. Może istotnie zwiększać okres półtrwania w fazie eliminacji chloramfenikolu - jeżeli podaje się chloramfenikol we wstrzyknięciu, zaleca się monitorowanie jego stężenia w osoczu. Metoklopramid i domperidon zwiększają szybkość wchłaniania paracetamolu, a cholestyramina zmniejsza. Cholestyramina i paracetamol powinny być stosowane oddzielnie w odstępie 1 h. Jednoczesne stosowanie leków, które spowalniają opróżnianie żołądka może opóźniać wchłanianie i początek działania paracetamolu. Działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych kumaryn może być nasilone podczas regularnego i długotrwałego stosowania paracetamolu. Krwawienia mogą wystąpić już przy dawce dobowej 1,5-2 g paracetamolu stosowanego przez 5 do 7 dni.

Dawkowanie

Doustnie. Tabl. powl. w dawce 500 mg nie są przeznaczone do stosowania u dzieci o mc. <26 kg. Dorośli i młodzież (o mc. >50 kg): 500-1000 mg co 4-6 h w razie potrzeby, do maksimum 3 g na dobę. Maksymalna pojedyncza dawka wynosi 1000 mg. Dzieci i młodzież o mc. 20-50 kg: zalecana dawka wynosi ok. 60 mg/kg mc./dobę w 4 lub 6 dawkach (ok. 15 mg/kg mc. co 6 h lub 10 mg/kg mc. co 4 h). Dzieci i młodzież o mc. 43-50 kg (ok. 12-15 lat): 500 mg co 4 h w razie potrzeby, do maksimum 2,5 g na dobę. Dzieci o mc. 34-43 kg (ok. 11-12 lat): 500 mg co 6 h w razie potrzeby, do maksimum 2 g na dobę. Dzieci o mc. 26-34 kg (ok. 8-11 lat): 250 mg co 4 h lub 500 mg co 6 h w razie potrzeby, do maksimum 1,5 g na dobę. W przypadku wysokiej gorączki lub objawów zakażenia utrzymujących się dłużej niż 3 dni lub jeżeli ból utrzymuje się po 5 dniach leczenia, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikowania dawki. U pacjentów z niewydolnością nerek paracetamol należy stosować z ostrożnością, a w przypadku ciężkiej niewydolności nerek zaleca się wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami (w przypadku CCr <10 ml/min, minimalny odstęp pomiędzy kolejnymi dawkami powinien wynosić 8 h). U pacjentów z niewydolnością wątroby lub zespołem Gilberta lek należy stosować z ostrożnością; dawkę należy zmniejszyć lub wydłużyć odstęp pomiędzy dawkami. Przewlekłe spożywanie alkoholu może obniżyć próg toksyczności paracetamolu; u tych pacjentów odstęp pomiędzy kolejnymi dawkami powinien wynosić minimum 8 h. Nie należy przekraczać dawki 2 g paracetamolu/dobę

Uwagi

Paracetamol może wpływać na oznaczenie stężenia kwasu moczowego przy użyciu fosfowolframianu i glukozy we krwi metodą glukoza-oksydaza-peroksydaza.

Pharmindex