Znajdź lek

Seebri Breezhaler

Działanie

Długo działający lek przeciwcholinergiczny do stosowania wziewnego. Bromek glikopironiowy jest antagonistą receptorów muskarynowych wykazującym do nich duże powinowactwo (wykazuje ponad 4-krotną selektywność dla receptorów M3 względem receptorów M2). Działa poprzez blokowanie zwężającego oskrzela działania acetylocholiny na mięśnie gładkie dróg oddechowych, powodując w ten sposób ich rozszerzenie. Lek charakteryzuje się szybkim początkiem i długim czasem działania. Po inhalacji doustnej za pomocą inhalatora Seebri Breezhaler lek wchłania sie szybko, a maksymalne stężenia w osoczu występują po 5 min od podania dawki. Całkowita biodostępność wynosi ok. 45% dostarczanej dawki. Ok. 90% AUC po wziewnym przyjęciu leku jest wynikiem wchłaniania z płuc, a 10% - wchłaniania z przewodu pokarmowego. U pacjentów z POChP, farmakokinetyczny stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 1 tyg. od rozpoczęcia leczenia. Wiązanie glikopironium z białkami osocza in vitro wynosi od 38-41%. Lek metabolizowany jest na drodze hydroksylacji oraz bezpośredniej hydrolizy. Liczne izoenzymy CYP uczestniczą w przemianach oksydacyjnych glikopironium. Eliminacja leku macierzystego przez nerki wynosi ok. 60-70% całkowitego klirensu glikopironium dostępnego ogólnoustrojowo, natomiast klirens nienerkowy dotyczy ok. 30-40% dawki. Na klirens nienerkowy składa się wydalanie leku z żółcią, jednak uważa się, że większość klirensu nienerkowego stanowią przemiany metaboliczne. Do 23% dostarczonej dawki wykrywano w moczu w postaci leku macierzystego. Stężenia glikopironium w osoczu zmniejszają się w sposób wielofazowy. Średni T0,5 w fazie końcowej po wziewnym przyjęciu leku wynosi 33-57 h. Przebieg eliminacji wskazuje na długotrwałe wchłanianie leku z płuc i (lub) przejście glikopironium do krążenia ogólnoustrojowego po 24 h od przyjęcia wziewnego i później.

Wskazania

Preparat wskazany do stosowania w podtrzymującym leczeniu rozszerzającym oskrzela, w celu złagodzenia objawów choroby u dorosłych pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Preparat nie jest przeznaczony do stosowania w stanach ostrych (nie jest lekiem do stosowania doraźnego). Jeżeli wystąpi paradoksalny skurcz oskrzeli należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i zastosować leczenie alternatywne. Preparat należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub u pacjentów z zatrzymaniem moczu. Należy poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach ostrej jaskry z wąskim kątem przesączania oraz o konieczności przerwania leczenia preparatem i natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem w razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (wyliczony wskaźnik przesączania kłębuszkowego poniżej 30 ml/min/1,73 m2pc.), w tym u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek wymagających dializoterapii, preparat należy stosować tylko w sytuacji, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko; pacjentów tych należy ściśle monitorować, czy nie występują u nich działania niepożądane. Z udziału w badaniach klinicznych wyłączono pacjentów z niestabilną chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością lewej komory, zawałem serca w wywiadzie, arytmią (inną niż przewlekłe, stabilne migotanie przedsionków), zespołem wydłużonego odstępu QT w wywiadzie lub pacjentów, u których QTc (oznaczane metodą Fridericia) był wydłużony (wynosił >450 ms dla mężczyzn lub >470 ms dla kobiet) i dlatego doświadczenie dotyczące stosowania leku w tej grupie pacjentów jest ograniczone, preparat należy stosować ostrożnie. Stosowanie preparatu u dzieci i młodzieży (poniżej 18 lat) we wskazaniu POChP nie jest właściwe. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Lek należy stosować w czasie ciąży wyłącznie w sytuacji, gdy spodziewane korzyści dla pacjentki uzasadniają możliwe ryzyko dla płodu. Nie wiadomo, czy bromek glikopironiowy przenika do mleka ludzkiego. Stosowanie glikopironium przez kobiety karmiące piersią należy rozważyć wyłącznie w sytuacji, gdy spodziewane korzyści dla kobiety przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka.

Działania niepożądane

Często: zapalenie części nosowej gardła, bezsenność, ból głowy (u pacjentów powyżej 75 lat), suchość błony śluzowej jamy ustnej (głównie podczas pierwszych 4 tyg. leczenia), zapalenie żołądka i jelit, zakażenie układu moczowego (u pacjentów powyżej 75 lat). Niezbyt często: zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie pęcherza, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, hiperglikemia, niedoczulica, migotanie przedsionków, kołatanie serca, przekrwienie zatok, kaszel z odkrztuszaniem, podrażnienie gardła, krwawienie z nosa, niestrawność, próchnica zębów, wysypka, świąd, ból kończyny, bóle mięśniowo-szkieletowe klatki piersiowej, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, uczucie zmęczenia, astenia. Częstość nieznana: paradoksalny skurcz oskrzeli.

Interakcje

Nie badano jednoczesnego stosowania preparatu z innymi lekami zawierającymi substancje o działaniu przeciwcholinergicznym, dlatego nie jest ono zalecane. Mimo, iż nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji, produkt był podawany jednocześnie z innymi produktami leczniczymi powszechnie stosowanymi w leczeniu POChP i nie stwierdzono klinicznych dowodów wskazujących na interakcje z innymi lekami. Do leków tych należą: sympatykomimetyczne leki rozszerzające oskrzela, metyloksantyny oraz doustne i wziewne steroidy. W badaniu klinicznym z udziałem zdrowych ochotników cymetydyna, inhibitor transportu kationów organicznych, uważana za współodpowiedzialną za wydalanie glikopironium przez nerki powodowała zwiększenie AUC glikopironium o 22% oraz zmniejszenie klirensu nerkowego o 23% - nie należy spodziewać się klinicznie istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania glikopironium i cymetydyny lub innych inhibitorów transportu kationów organicznych. Jednoczesne podawanie preparatu oraz podawanego w postaci doustnej inhalacji indakaterolu, agonisty receptora ß2, w stanie stacjonarnym obu substancji czynnych nie miało wpływu na farmakokinetykę żadnego z tych leków.

Dawkowanie

Wziewnie. Dorośli: zalecana dawka to inhalacja zawartości 1 kaps. raz na dobę za pomocą inhalatora Seebri Breezhaler. Zaleca się, by preparat podawać o tej samej porze dnia każdego dnia. W razie pominięcia dawki leku, następną dawkę należy przyjąć tak szybko, jak to możliwe. Nie przyjmować więcej niż 1 dawkę na dobę. Preparat może być stosowany w zalecanej dawce u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku 75 lat i starszych) oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie należy spodziewać się znacznego zwiększenia narażenia na lek. Kapsułki należy podawać wyłącznie za pomocą inhalatora, nie wolno ich połykać.

Uwagi

Pharmindex