Znajdź lek

SmofKabiven

Działanie

Emulsja przeznaczona do odżywiania pozajelitowego, zawierająca emulsję lipidową, zestaw aminokwasów, elektrolity oraz glukozę.

Wskazania

Żywienie pozajelitowe u dorosłych, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na białko ryb, jaja, soi lub orzeszków ziemnych, bądź którąkolwiek z substancji pomocniczych. Ciężka hiperlipidemia, Ciężka niewydolność wątroby. Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi. Wrodzone wady metabolizmu aminokwasów. Ciężka niewydolność nerek, bez możliwości zastosowania hemofiltracji lub dializoterapii. Ostry wstrząs. Niekontrolowana hiperglikemia. Patologicznie zwiększone stężenie w surowicy któregokolwiek z elektrolitów zawartych w preparacie. Ogólne przeciwwskazania do dożylnego przetaczania płynów: ostry obrzęk płuc, przewodnienie, niewyrównana niewydolność krążenia. Zespół hemofagocytarny. Niestabilny stan ogólny (np. ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, zawał serca, udar, zator, kwasica metaboliczna, ciężka posocznica, odwodnienie hipotoniczne i śpiączka hiperosmolarna).

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować w przypadku zaburzeń gospodarki lipidowej, mogących wystąpić u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, nieprawidłową czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy, posocznicą. Przed rozpoczęciem infuzji należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe i bilans płynowy. Preparat stosować ostrożnie u pacjentów z tendencją do retencji płynów - należy obserwować pacjenta na początku infuzji, w przypadku wystąpienie nieprawidłowych objawów należy przerwać infuzję. U pacjentów z niewydolnością nerek należy dokładnie kontrolować podaż fosforanów i potasu, aby zapobiec hiperfosfatemii i hiperkaliemii. Żywienie pozajelitowe należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z kwasicą mleczanową, niewystarczającym dowozem tlenu do komórek i zwiększoną osmolarnością surowicy. Tłuszcze zawarte w preparacie mogą mieć wpływ na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (stężenie bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, natlenowanie, stężenie hemoglobiny), jeżeli krew zostanie pobrana zanim tłuszcze zostaną usunięte z krążenia (zwykle usuwane są w ciągu 5-6 h od podania). Infuzji dożylnej aminokwasów towarzyszy zwiększone wydalanie z moczem niektórych pierwiastków śladowych, w szczególności miedzi i cynku; należy to uwzględnić przy ustalaniu dawki tych pierwiastków, zwłaszcza w przewlekłym żywieniu dożylnym. U pacjentów niedożywionych rozpoczęcie żywienia pozajelitowego może spowodować przemieszczenie płynów w organizmie i w wyniku tego prowadzić do obrzęku płuc i zastoinowej niewydolności krążenia, jak również do zmniejszenia stężenia w surowicy potasu, fosforu, magnezu i witamin rozpuszczalnych w wodzie. Do tych zmian może dojść w ciągu 24-48 h, dlatego w tej grupie pacjentów zaleca się ostrożne i powolne rozpoczynanie żywienia pozajelitowego, w połączeniu ze ścisłym monitorowaniem i odpowiednim korygowaniem podaży płynów, elektrolitów, soli mineralnych i witamin. Nie należy podawać preparatu jednocześnie z krwią w tym samym zestawie infuzyjnym, ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji. U pacjentów z hiperglikemią konieczne może być podawanie egzogennej insuliny. Ze względu na skład roztworu aminokwasów nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci poniżej 2 lat; brak doświadczeń u dzieci 2-11 lat. Brak doświadczeń z leczeniem przy zastosowaniu lipidowego komponentu preparatu dłużej niż 14 dni.

Ciąża i laktacja

Preparat można podawć kobietom w ciąży i laktacji wyłącznie po starannym rozważeniu konieczności podjęcia tego leczenia.

Działania niepożądane

Często: niewielkie zwiększenie temperatury ciała. Niezbyt często: brak łaknienia, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, dreszcze, ból i zawroty głowy. Rzadko: tachykardia, duszność, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze, reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne, wysypka skórna, pokrzywka, uderzenia gorąca, ból głowy), uczucie gorąca lub zimna, bladość, sinica, ból w obrębie szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi.

Interakcje

Niektóre leki, jak np. insulina mogą wpływać na aktywność lipazy - znaczenie kliniczne tej interakcji jest ograniczone. Heparyna powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej do krążenia, może to początkowo spowodować lipolizę osoczową, a w następstwie przejściowo zmniejszyć klirens triglicerydów. Olej sojowy zawiera naturalną witaminę K1 - jej stężenie w preparacie jest na tyle niskie, że nie powinno istotnie wpływać na krzepnięcie krwi u pacjentów leczonych pochodnymi kumaryny.

Dawkowanie

Dożylnie (do żyły centralnej) we wlewie kroplowym. Dawkowanie i szybkość infuzji zależą od zdolności pacjenta do eliminacji tłuszczów i metabolizowania azotu i glukozy oraz zapotrzebowania na substancje odżywcze. Dawka dobierana jest indywidualnie z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta i jego masy ciała. Zakres dawki wynosi 13-31 ml preparatu/kg mc./dobę, co odpowiada 0,1-0,25 g azotu/kg mc./dobę (0,6-1,6 g aminokwasów/kg mc./dobę) i 14-35 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej (12-27 kcal/kg mc./dobę energii pozabiałkowej). U pacjentów otyłych dawki należy obliczać na podstawie szacunkowej prawidłowej masy ciała. Zapotrzebowanie na azot u pacjentów z prawidłowym stanem odżywienia lub w stanie łagodnego stresu katabolicznego wynosi 0,1-0,15 g/kg mc./dobę (0,6-0,9 g aminokwasów/kg mc./dobę); u pacjentów z umiarkowanie lub bardzo nasilonym stresem metabolicznym z towarzyszącym niedożywieniem lub bez zapotrzebowanie na azot wynosi 0,15-0,25 g/kg mc./dobę (0,9-1,6 g aminokwasów/kg mc./dobę). W niektórych szczególnych stanach (po oparzeniach lub w przypadku znacznego anabolizmu) zapotrzebowanie na azot może być większe.
Maksymalna szybkość infuzji glukozy wynosi 0,25 g/kg mc./h, aminokwasów - 0,1 g/kg mc./h, tłuszczów - 0,08 g /kg mc./h. Zalecany czas trwania infuzji wynosi 14-24 h. Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 35 ml/kg mc./dobę. Zaleca się przeprowadzenie infuzji w sposób ciągły i dobrze kontrolowany, jeśli to możliwe z zastosowaniem pompy objętościowej.

Uwagi

W trakcie stosowania preparatu należy monitorować zdolność eliminacji tłuszczów (oznaczanie stężenia triglicerydów); podczas infuzji stężenie triglicerydów nie powinno przekraczać 4 mmol/l. Zaleca się kontrolowanie stężenia glukozy i elektrolitów w surowicy, osmolarności oraz bilansu płynowego i równowagi kwasowo-zasadowej oraz wykonywanie enzymatycznych prób wątrobowych. Przy długotrwałym podawaniu tłuszczów konieczne jest kontrolowanie morfologii i parametrów krzepnięcia krwi.

Pharmindex