Znajdź lek

Aclasta

Spis treści

Działanie

Lek z grupy bisfosfonianów, inhibitor zależnej od osteoklastów resorpcji kości. Selektywne działanie bisfosfonianów na kości polega na ich znacznym powinowactwie do zmineralizowanej kości. Głównymi cząsteczkami docelowymi dla leku w obrębie osteoklastu są cząsteczki enzymu syntazy pirofosforanu farnezylu. Długi czas działania kwasu zoledronowego przypisuje się jego znacznemu powinowactwu do wiązania z aktywną częścią syntazy pirofosforanu farnezylu (FPP) oraz jego dużemu powinowactwu do wiązania ze składnikami mineralnymi kości. Leczenie preparatem gwałtownie zmniejszało zwiększoną w okresie pomenopauzalnym szybkość obrotu kostnego. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu występuje pod koniec infuzji, a następnie obserwuje się szybkie zmniejszenie stężenia do wartości <10% wartości maksymalnych po 4 h oraz <1% po 24 h. Wydalanie przebiega trójfazowo: szybkie dwufazowe wydalanie z T0,5α - 0,24 h i T0,5β - 1,87 h, a następnie długa faza eliminacji z T0,5γ - 146 h. Stopień wiązania z białkami osocza jest niewielki, wynosi 43-55%. Lek nie podlega przemianom metabolicznym, wydalany jest przez nerki w postaci niezmienionej.

Wskazania

Leczenie osteoporozy u kobiet po menopauzie oraz u dorosłych mężczyzn, u których występuje zwiększone ryzyko złamań kości, w tym pacjentów, którzy przebyli ostatnio niskoenergetyczne złamanie szyjki kości udowej. Leczenie osteoporozy związanej z długotrwałą terapią glikokortykosteroidami stosowanymi ogólnoustrojowo u kobiet po menopauzie oraz u dorosłych mężczyzn, u których występuje zwiększone ryzyko złamań. Leczenie choroby Pageta kości u dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z bisfosfonianów lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Hipokalcemia. Ciężkie zaburzenia czynności nerek z klirensem kreatyniny < 35 ml/min. Ciąża i okres karmienia piersią.