Nowy sklep

już ON-LINE

Znajdź lek

Ambroxol Dr.Max

Działanie

Lek mukolityczny o działaniu sekretolitycznym i sekretomotorycznym. Chlorowodorek ambroksolu zwiększa wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, zwiększa wytwarzanie surfaktantu płucnego i poprawia czynność rzęsek nabłonka układu oddechowego. W rezultacie zwiększa się ilość śluzu i poprawia jego transport (klirens śluzowo-rzęskowy). Zwiększenie wydzielania śluzu i klirensu śluzowo-rzęskowego ułatwia odkrztuszanie i łagodzi kaszel. Ambroksol po podaniu doustnym wchłania się szybko i całkowicie. Maksymalne stężenie leku w osoczu osiągane jest w ciągu 1 do 2,5 h po podaniu doustnym leku w postaci o natychmiastowym uwalnianiu oraz po 6,5 5godzinach (mediana) po podaniu w postaci o opóźnionym uwalnianiu. Wiąże się z białkami osocza w około 90%. Metabolizowany jest głównie w wątrobie. Około 6% dawki jest stwierdzane w moczu w postaci niezwiązanej, zaś około 26% dawki w postaci sprzężonej w ciągu 3 dni od podania doustnego. T0,5 wynosi ok. 10 h.

Wskazania

Ostre i przewlekłe choroby płuc i oskrzeli przebiegające z zaburzeniem wydzielania śluzu oraz utrudnieniem jego transportu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, pacjentów z astmą i w przypadku ciężkich ataków astmatycznych. U pacjentów z niewydolnością nerek lub ciężką niewydolnością nerek ambroksol należy podawać z zachowaniem ostrożności (na przykład w niższych dawkach lub w dłuższych odstępach czasu) i dopiero po konsultacji z lekarzem. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, można oczekiwać kumulacji powstałych w wątrobie metabolitów ambroksolu. Zgłaszano przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) i ostra uogólniona krostkowica (AGEP) związanych ze stosowaniem ambroksolu - jeśli wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy postępującej wysypki skórnej (czasem związane z pojawieniem się pęcherzy lub zmian na błonach śluzowych), należy natychmiast przerwać leczenie ambroksolem i udzielić pacjentowi porady lekarskiej. Lek zawiera sorbitol (0,35 g/ml). Syrop (15 mg/5 ml): maksymalna zalecana dawka dzienna 30 ml zawiera 10,5 g sorbitolu. Syrop (30 mg/5 ml): maksymalna zalecana dawka dzienna 20 ml zawiera 7 g sorbitolu. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego leku. Preparat nie zawiera cukru, dzięki czemu nadaje się dla diabetyków.

Ciąża i laktacja

Chlorowodorek ambroksolu przenika przez barierę łożyskową. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Na podstawie dużego doświadczenia klinicznego u kobiet ciężarnych po 28 tyg. ciąży nie wykazano jego szkodliwego działania na stan zdrowia płodu. Pomimo tego, należy zachować zwykłe środki ostrożności podczas stosowania leku u kobiet w ciąży. Zwłaszcza w I trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania ambroksolu. Chlorowodorek ambroksolu przenika do mleka kobiecego. Ponieważ nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania ambroksolu u kobiet karmiących piersią, ambroksol powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią tylko po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.

Działania niepożądane

Często: zaburzenia smaku, niedoczulica gardła, nudności, niedoczulica jamy ustnej. Niezbyt często: biegunka, wymioty, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha. Rzadko: reakcje nadwrażliwości, wysypka, pokrzywka. Bardzo rzadko: syndrom Stevensa-Johnsona, zespół Lyella. Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd), suchość gardła, ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica).

Interakcje

Jednoczesne stosowanie ambroksolu z antybiotykami (amoksycyliną, erytromycyną, cefuroksymem) powoduje zwiększenie stężenia antybiotyków w śluzie oskrzelowym i plwocinie. Stosowanie ambroksolu jednocześnie z lekami przeciwkaszlowymi (np. kodeiną), może hamować odruch kaszlowy i utrudniać odkrztuszanie upłynnionego śluzu z drzewa oskrzelowego. Równoczesne stosowanie tych leków nie jest zalecane. Nie wykazano istotnych klinicznie niekorzystnych interakcji ambroksolu z innymi lekami, które byłyby zgłoszone.

Dawkowanie

Doustnie. Syrop 15 mg/5 ml. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: 10 ml 3 razy dziennie; dzieci 6-12 lat: 5 ml 2-3 razy dziennie; dzieci 2-5 lat: 2,5 ml 3 razy dziennie; dzieci poniżej 2 lat: 2,5 ml 2 razy dziennie. Syrop 30 mg/5 ml. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: 10 ml 2 razy dziennie; dzieci 6-12 lat: 5 ml 2-3 razy dziennie; dzieci 2-5 lat: 2,5 ml 3 razy dziennie; dzieci poniżej 2 lat: 2,5 ml 2 razy dziennie. Wyższe dawki są odpowiednie do rozpoczęcia leczenia, po upływie 14 dni dawki mogą być zmniejszone o połowę. Jednakże inny preparat powinien być stosowany do takiego dawkowania, ponieważ dołączona strzykawka doustna nie pozwala odmierzyć dawki 1,25 ml. Jeżeli w trakcie leczenia ostrej niewydolności oddechowej objawy nie ulegną poprawie lub się pogorszą, należy skonsultować się z lekarzem. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Sposób podania. Syrop może być przyjmowany niezależnie od posiłków. Zaleca się popicie leku szklanką wody po jego przyjęciu oraz przyjmowania dużej ilości płynów w ciągu dnia.

Uwagi

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex