Znajdź lek

Anticol



Anticol to lek odwykowy, który należy stosować w trakcie leczenia uzależnienia od alkoholu. Podczas picia alkoholu etylowego oraz przyjmowania leku dochodzi do wystąpienia w organizmie objawów zatrucia, jak: nudności, zawroty głowy, wymioty oraz niedociśnienie tętnicze krwi.

Działanie

Inhibitor dehydrogenazy aldehydowej, enzymu przekształcającego aldehyd octowy (główny metabolit alkoholu etylowego) do kwasu octowego. W przypadku jednoczesnego zastosowania leku i picia alkoholu etylowego dochodzi do znacznego wzrostu stężenia aldehydu octowego w organizmie i wystąpienia objawów zatrucia tym związkiem. Do objawów należą: nudności, wymioty, tachykardia, niedociśnienie, zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy z uczuciem gorąca. Stopień nasilenia objawów zależy od ilości wypitego etanolu, utrzymują się one zwykle od 30-60 min do kilku godzin. W wyniku reakcji disulfiramowej w przypadkach, gdy poziom alkoholu we krwi przekracza 125-150 mg/100 ml, mogą pojawić się: niewydolność oddechowa, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, niewydolność krążenia, utrata przytomności, drgawki, w sporadycznych przypadkach, gdy nie zostanie udzielona pomoc - zgon. Zazwyczaj po reakcji nietolerancji na alkohol, pacjent staje się senny i może spać przez kilkanaście godzin. Wyżej opisana reakcja stanowi podstawę stosowania disulfiramu w leczeniu przewlekłego alkoholizmu. Po podaniu doustnym wchłanianie leku jest zmienne, dystrybucja następuje głównie do nerek, trzustki, wątroby, jelit i tkanki tłuszczowej. Disulfiram jest szybko metabolizowany. Wydalanie zachodzi głównie przez nerki.

Wskazania

Uzależnienie od alkoholu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na disulfiram, tiokarbaminiany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stan upojenia alkoholowego, spożywanie napojów zawierających alkohol etylowy lub stosowanie preparatów zawierających alkohol w ciągu ostatnich 24 h. Stwierdzona niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze, uprzednio przebyta niewydolność obwodowa krążenia. Zaburzenia psychiczne, psychozy (z wyjątkiem przebytych ostrych psychoz alkoholowych), próby samobójcze w wywiadach. Preparatu nie należy stosować bez świadomej zgody pacjenta.

Środki ostrożności

W okresie leczenia disulfiramem oraz w ciągu 1 tyg. od zakończenia terapii obowiązuje bezwzględny zakaz picia napojów alkoholowych. Picie alkoholu w trakcie stosowania disulfiramu może powodować wystąpienie objawów zagrażających życiu. Preparat może być stosowany wyłącznie za zgodą pacjenta oraz pod warunkiem poinformowania go o zagrożeniach w razie picia alkoholu w czasie stosowania leku. Disulfiram można zastosować po przeprowadzeniu bardzo dokładnego wywiadu i rozważeniu wszystkich zalet i wad takiego leczenia alkoholizmu. Objawy nietolerancji alkoholu mogą wystąpić także po zastosowaniu płynów zawierających alkohol (np. płyny do płukania jamy ustnej, sosy, ocet, syropy przeciwkaszlowe, środki rozgrzewające, płyny po goleniu i inne kosmetyki). Podczas stosowania disulfiramu należy zachować ostrożność u pacjentów z: niewydolnością nerek, wątroby, chorobami układu oddechowego lub serca, cukrzycą, padaczką. Wystąpienie reakcji disulfiramowej może pogłębić stopień zaawansowania tych chorób.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży i karmienia piersią.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak lub smak czosnku w ustach, przemijająca impotencja, łatwe męczenie się. Rzadko obserwowano reakcje psychotyczne, w tym stany depresyjne lub paranoidalne, schizofrenię i manię. Odnotowywano występowanie skórnych reakcji alergicznych, zapalenia nerwów obwodowych i uszkodzenia hepatocytów.

Interakcje

Disulfiram może powodować nasilenie działania leków przeciwzakrzepowych w wyniku hamowania ich przemian enzymatycznych. Disulfiram nasila też działanie antypiryny, fenytoiny, chlordiazepoksydu i diazepamu poprzez hamowanie ich metabolizmu. Badania przeprowadzone na zwierzętach wskazują na podobny wpływ na metabolizm petydyny, morfiny i amfetaminy. Amitryptylina i chlorpromazyna mogą nasilać, a diazepam osłabiać objawy reakcji disulfiramowej. Disulfiram hamuje reakcje utleniania i wydalanie ryfampicyny przez nerki. Jednoczesne stosowanie izoniazydu i disulfiramu może wpływać na czynność o.u.n. i wywoływać zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchów, drażliwość, bezsenność. Metronidazol i disulfiram stosowane jednocześnie mogą wywołać stany dezorientacji i stany psychotyczne. Nie zaleca się równoczesnego stosowania tych leków. Kontakt z organicznymi rozpuszczalnikami zawierającymi alkohol, aldehyd octowy, paraldehyd podczas terapii disulfiramem może wywołać reakcję disulfiramową. Disulfiram może przedłużać czas działania alfentanylu.

Dawkowanie

Doustnie. Podawanie preparatu można rozpocząć po co najmniej 24 h okresie abstynencji. Dawka początkowa zwykle wynosi 500 mg na dobę (1 tabl.). Tabletkę stosuje się raz na dobę rano lub w przypadku znacznego nasilenia efektu uspokajającego wieczorem. Dawkę tę należy stosować zwykle przez 1-2 tyg. Następnie podaje się dawkę podtrzymującą, która wynosi 250 mg na dobę (125-500 mg na dobę). Maksymalna dawka doustna wynosi 500 mg na dobę. Podawanie leku należy kontynuować przez okres zalecony przez lekarza, jednak nie dłużej niż 6 mies. bez ponownej oceny pacjenta.

Uwagi

Jest mało prawdopodobne, aby preparat wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex