Znajdź lek

Antithrombin III NF Baxter

Działanie

Antytrombina III jest fizjologicznym inhibitorem krzepnięcia. W największym stopniu hamuje trombinę i czynnik Xa, ale jest także inhibitorem czynników aktywacji kontaktowej, układu wewnątrzpochodnego i kompleksu czynnika VIIa/czynnika tkankowego. Aktywność antytrombiny znacząco wzmaga heparyna, a efekt przeciwkrzepliwy heparyny zależy od obecności antytrombiny. U dorosłych poziom aktywności antytrombiny wynosi 80-120%, a u noworodków ok. 40-60%. T0,5 wynosi ok. 3 dni, jednak może on ulec skróceniu do ok. 1,5 dnia gdy stosowana jest równocześnie heparyna.

Wskazania

Wrodzone i nabyte niedobory antytrombiny III. Podawanie leku jest wskazane u pacjentów z aktywnością osoczową antytrombiny poniżej 70% normy, w profilaktyce i leczeniu zaburzeń zakrzepowych i zakrzepowo-zatorowych. Wlewy antytrombiny mogą mieć szczególnie istotne znaczenie w następujących przypadkach klinicznych: zabiegi chirurgiczne, ciąża i poród u pacjentów z wrodzonym niedoborem antytrombiny; brak lub niewystarczająca reakcja na heparynę; istniejące lub zagrażające rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (np. uraz wielonarządowy, powikłania septyczne, wstrząs, stan przedrzucawkowy i inne zaburzenia związane z ostrą koagulopatią "ze zużycia"); istniejące lub zagrażające zakrzepy u pacjentów z zespołem nerczycowym lub chorobami zapalnymi jelit; interwencja chirurgiczna lub krwotok u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, zwłaszcza u pacjentów leczonych koncentratami czynników krzepnięcia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki leku. Trombocytopenia indukowana heparyną w wywiadzie.

Środki ostrożności

U pacjentów regularnie lub wielokrotnie przyjmujących preparaty ludzkiej antytrombiny osoczowej należy rozważyć odpowiednie szczepienia ochronne (przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B).

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania leku u kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią nie zostało potwierdzone w badaniach klinicznych. Lek powinien być podawany kobietom z niedoborem antytrombiny w czasie ciąży lub karmienia piersią tylko wówczas, gdy istnieją istotne wskazania, z uwzględnieniem faktu, że ciąża zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych u tych pacjentek.

Działania niepożądane

Bardzo rzadko: tachykardia; nudności, wymioty; pieczenie i kłucie w miejscu podawania wlewu, dreszcze, senność, uczucie ucisku w klatce piersiowej, gorączka, trombocytopenia (typ II), której mediatorem są przeciwciała indukowane przez heparynę; nadwrażliwość i reakcje alergiczne, (ciężka) reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs), obrzęk naczyniowo-ruchowy, (uogólniona) pokrzywka, swędząca wysypka; liczba płytek krwi <100 000/µl lub spadek liczby płytek krwi o 50%; ból głowy, niepokój, uczucie mrowienia; świszczący oddech; zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie; trombocytopenia (typ II).

Interakcje

Uzupełnienie poziomu antytrombiny podczas podawania heparyny w dawce terapeutycznej powoduje wzrost ryzyka krwawienia; należy zachować ostrożność u pacjentów ze skazą krwotoczną.

Dawkowanie

Dożylnie. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu niedoborów antytrombiny. We wrodzonym niedoborze dawka antytrombiny powinna być dobierana indywidualnie, uwzględniając wywiad rodzinny w kierunku incydentów zakrzepowo-zatorowych, aktualne czynniki ryzyka oraz wyniki badań laboratoryjnych. W nabytym niedoborze antytrombiny dawkowanie i czas trwania terapii substytucyjnej zależy od poziomu antytrombiny w osoczu, obecności objawów zwiększonego zużycia, przyczyny zaburzenia oraz ciężkości stanu klinicznego pacjenta. Obliczenie wymaganej dawki antytrombiny oparte jest na danych empirycznych, że podanie 1 j.m. antytrombiny na kg mc. powoduje wzrost aktywności antytrombiny w osoczu o ok. 2%. Dawka początkowa jest wyliczana przy pomocy wzoru: wymagana ilość antytrombiny j.m. = mc. (kg) x (poziom docelowy - obecna aktywność antytrombiny [%]) x 0,5. Wielkość podawanej dawki należy wyznaczać i kontrolować na podstawie pomiarów aktywności antytrombiny, które powinny być wykonywane co najmniej 2 razy na dobę do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta, a następnie raz na dobę, najlepiej na krótko przed kolejnym wlewem. Korekcja dawki powinna uwzględniać zarówno zwiększoną konsumpcję antytrombiny, wyniki laboratoryjne i objawy kliniczne. Podczas leczenia aktywność antytrombiny powinna być utrzymywana na poziomie powyżej 80%, chyba że przesłanki kliniczne będą wymagać innego, skutecznego poziomu. Przeciętna dawka początkowa w niedoborze wrodzonym wynosi 30-50 j.m. antytrombiny/kg mc. Maksymalna prędkość wlewu wynosi 5 ml/min.

Uwagi

Należy ściśle monitorować pacjentów podczas wlewu. Należy regularnie kontrolować aktywność antykoagulacyjną osocza (aPPT i w razie konieczności aktywność czynnika anty-FXa), w niewielkich odstępach czasu, szczególnie w pierwszych minutach/godzinach po rozpoczęciu stosowania antytrombiny oraz wykonywać codzienny pomiar poziomów antytrombiny, w celu ustalenia pojedynczej dawki, z uwagi na ryzyko zmniejszenia poziomów antytrombiny wskutek przedłużonego leczenia niefrakcjonowaną heparyną.

Pharmindex