Znajdź lek

Calcilac

Działanie

Preparat wapnia i witaminy D. Witamina D zwiększa wchłanianie wapnia w jelitach. Podawanie wapnia i witaminy D przeciwdziała zwiększeniu wydzielania hormonu przytarczyc (PTH), wywołanego niedoborem wapnia i nasilającego resorpcję kości. Wapń wchłaniana się w przewodzie pokarmowym w ok. 30% przyjętej dawki. 99% wapnia w organizmie znajduje się w twardych strukturach kości i zębów. Pozostały 1% znajduje się w płynie wewnątrz- i zewnątrzkomórkowym. Ok. 50% całkowitego wapnia we krwi występuje w fizjologicznie czynnej postaci zjonizowanej, ok. 10% w postaci kompleksów z cytrynianami, fosforanami i z innymi anionami, pozostałe 40% w postaci połączeń z białkami, głównie albuminami. Wapń jest wydalany z kałem, moczem i potem. Wydalanie nerkowe jest zależne od przesączania kłębuszkowego i kanalikowego wchłaniania zwrotnego. Witamina D jest łatwo wchłaniana w jelicie cienkim. Cholekalcyferol i jego metabolity krążą we krwi w połączeniu ze specyficznymi globulinami. Cholekalcyferol jest przekształcany w wątrobie poprzez hydroksylację do aktywnego 25-hydroksycholekalcyferolu, który jest dalej przekształcany w nerkach do 1,25-hydroksycholekalcyferolu. 1,25-hydroksycholekalcyferol jest metabolitem odpowiedzialnym za wzrost wchłaniania wapnia. Niezmetabolizowana witamina D jest magazynowana w tkance tłuszczowej i mięśniach. Witamina D jest wydalana z kałem i moczem.

Wskazania

Zapobieganie i leczenie niedoborów witaminy D i wapnia u osób w podeszłym wieku. Suplementacja witaminy D i wapnia jako uzupełnienie swoistego leczenia osteoporozy u pacjentów, u których występuje ryzyko niedoboru witaminy D i wapnia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Choroby i (lub) stany skutkujące hiperkalcemią i (lub) hiperkalciurią np. szpiczak, przerzuty do kości, pierwotna nadczynność przytarczyc. Kamica nerkowa i (lub) nefrokalcynoza. Niewydolność nerek. Hiperwitaminoza D.

Środki ostrożności

W trakcie długotrwałego leczenia należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi oraz czynność nerek poprzez badanie stężenia kreatyniny w surowicy krwi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku leczonych jednocześnie glikozydami nasercowymi lub lekami moczopędnymi i u pacjentów ze znaczną tendencją do tworzenia się kamieni nerkowych. W przypadku hiperkalcemii lub objawów zaburzenia czynności nerek należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie. Witaminę D należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (należy monitorować wpływ na stężenie wapnia i fosforanów; należy uwzględnić ryzyko zwapnienia tkanek miękkich), z sarkoidozą (ryzyko zwiększonego metabolizmu witaminy D do jej aktywnych postaci; należy monitorować zawartość wapnia w surowicy krwi i w moczu) oraz u unieruchomionych pacjentów z osteoporozą (zwiększone ryzyko wystąpienia hiperkalcemii). Leku nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek; u tych pacjentów witamina D w formie cholekalcyferolu nie jest normalnie metabolizowana i powinno się stosować inne rodzaje witaminy D. W przypadku przyjmowania dużych ilości wapnia wraz z wchłanialnymi środkami alkalizującymi (takie jak węglany) może dojść do rozwoju zespołu mleczno-alkalicznego (zespołu Burnetta), tj. hiperkalcemii, zasadowicy metabolicznej, zaburzeń czynności nerek i zwapnienia tkanek miękkich. Lek zawiera aspartam, może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Ponadto lek zawiera sorbitol i sacharozę - pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub z niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni stosować tego preparatu. Lek może wpływać szkodliwie na zęby.

Ciąża i laktacja

Lek można stosować podczas ciąży w przypadku niedoboru wapnia lub witaminy D. W trakcie ciąży dobowe spożycie nie powinno przekraczać 1500 mg wapnia i 600 IU witaminy D. Należy unikać przedawkowania wapnia i witaminy D u kobiet w ciąży, ponieważ długotrwała hiperkalcemia była związana z niepożądanymi działaniami na rozwijający się płód. Lek można stosować w okresie karmienia piersią. Wapń i witamina D przenikają do mleka kobiecego, co należy uwzględnić podając dziecku dodatkowo witaminę D.

Działania niepożądane

Niezbyt często: hiperkalcemia i hiperkalciuria. Rzadko: zaparcia, niestrawność, wzdęcia, nudności, ból brzucha i biegunka. Bardzo rzadko: świąd, wysypka i pokrzywka, zespół mleczno-alkaliczny (obserwowany zwykle tylko w przypadku przedawkowania). Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy lub obrzęk krtani. U pacjentów z niewydolnością nerek może wystąpić potencjalne ryzyko hiperfosfatemii, kamicy nerkowej i wapnicy nerek.

Interakcje

Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają wydalanie wapnia z moczem (zwiększone ryzyko wystąpienia hiperkalcemii); należy regularnie badać stężenie wapnia w surowicy krwi podczas jednoczesnego stosowania. Węglan wapnia może zaburzać wchłanianie stosowanych jednocześnie preparatów zawierających tetracykliny - tetracykliny należy podawać co najmniej 2 h przed lub 4-6 h po doustnym przyjęciu wapnia. Hiperkalcemia może zwiększyć toksyczność glikozydów nasercowych w czasie stosowania wapnia i witaminy D; pacjentów należy monitorować poprzez badania EKG i badania stężenia wapnia w surowicy krwi. Jeśli stosuje się jednocześnie bisfosfoniany lub fluorek sodu, należy je podawać co najmniej 3 h przed przyjęciem leku, ponieważ wchłanianie w przewodzie pokarmowym może ulec zmniejszeniu. Skuteczność lewotyroksyny może być zmniejszona przy jednoczesnym stosowaniu wapnia, z powodu zmniejszonego wchłaniania lewotyroksyny - podanie wapnia i lewotyroksyny powinny oddzielać co najmniej 4 h. Wchłanianie chinolonów może być obniżone w przypadku jednoczesnego podawania wapnia - chinolony należy przyjmować 2 h przed lub 6 h po przyjęciu wapnia. Glikokortykosteroidy o działaniu ogólnym zmniejszają wchłanianie wapnia; w przypadku jednoczesnego stosowania może być konieczne zwiększenie dawki leku. Leczenie skojarzone z żywicami jonowymiennymi takimi jak kolestyramina lub środkami przeczyszczającymi takimi jak olej parafinowy może zmniejszać wchłanianie witaminy D w przewodzie pokarmowym. Ryfampicyna, fenytoina lub barbiturany mogą osłabiać działanie witaminy D, ponieważ zwiększają szybkość jej metabolizmu. Sole wapnia mogą zmniejszać wchłanianie żelaza, cynku lub strontu - preparaty zawierające żelazo, cynk lub stront należy przyjmować w odstępie 2 h od przyjęcia leku. Kwas szczawiowy (znajdujący się w szpinaku, szczawiu i rabarbarze) i kwas fitynowy (znajdujący się w pełnoziarnistych produktach zbożowych) mogą hamować wchłanianie wapnia poprzez tworzenie nierozpuszczalnych związków z jonami wapnia - pacjenci nie powinni przyjmować preparatów wapnia w ciągu 2 h od posiłku bogatego w kwas szczawiowy i kwas fitynowy. Dodatkowe dawki wapnia i witaminy D mogą prowadzić do znacznego podwyższenia stężenia wapnia we krwi oraz wywołać szkodliwe działania niepożądane; należy zachować szczególną ostrożność podczas przyjmowania dodatkowych dawek wapnia i witaminy D - konieczny jest ścisły nadzór lekarski oraz częste kontrolowanie stężenia wapnia w surowicy krwi i wydalania wapnia z moczem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i osoby w podeszłym wieku: 1 tabl. do rozgryzania i żucia 2 razy na dobę. Nie należy stosować leku przez okres dłuższy niż miesiąc bez konsultacji lekarskiej. Nie jest wymagana modyfikacja dawki u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Sposób podania. Tabletkę można żuć lub ssać, najlepiej podczas posiłku.

Uwagi

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Wpływ taki jest jednak mało prawdopodobny. Należy wziąć pod uwagę przyjmowanie wapnia i środków alkalizujących z innych źródeł (jedzenie, suplementy diety i inne leki).

Pharmindex