Znajdź lek

Calcium Teva

Działanie

Preparat przeznaczony do podawania pozajelitowego, zawierający organiczny związek wapnia. Wapń jest podstawowym składnikiem mineralnym, wpływającym na utrzymanie równowagi elektrolitowej organizmu oraz prawidłowe funkcjonowanie wielu mechanizmów regulacyjnych. Jest niezbędny w wielu procesach, m.in. przewodnictwie nerwowo-mięśniowym, czynności mięśni, prawidłowym rozwoju układu kostnego, procesach krzepnięcia krwi, aktywacji niektórych enzymów, przepuszczalności błon komórkowych i naczyń. Podanie preparatu prowadzi do uszczelnienia śródbłonków naczyń, zmniejszenia obrzęków i odczynów alergicznych, przywraca prawidłową kurczliwość mięśni oraz wyrównuje niedobory wapnia w organizmie. Po podaniu dożylnym, po natychmiastowym zwiększeniu stężenia wapnia we krwi, stężenie powraca do prawidłowych wartości od 30 min do 2 h, w zależności od klirensu nerkowego.

Wskazania

Stany niedoboru wapnia wymagające szybkiego uzupełnienia (tężyczka, ostra hipokalcemia, mnogie złamania, kurcz głośni, długotrwałe żywienie pozajelitowe). Uzupełniająco w leczeniu chorób alergicznych (astma oskrzelowa, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, alergiczne choroby skóry, alergiczny nieżyt nosa). Zatrucie solami metali ciężkich, magnezu, fluoru i czterochlorkiem węgla. Hiperkaliemia. Uzupełnianie niedoboru wapnia u pacjentów nie reagujących na leczenie preparatami podawanymi doustnie.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na związki wapnia, ostra niewydolność nerek, hiperkalcemia, hiperkalciuria, migotanie komór, galaktozemia.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, kamicą nerkową, sarkoidozą lub chorobami serca (należy kontrolować stężenie wapnia we krwi).

Ciąża i laktacja

W ciąży i okresie karmienia piersią stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka.

Działania niepożądane

Pozajelitowe stosowanie wapnia może powodować zwapnienie tkanek miękkich (należy unikać podawania domięśniowego i podskórnego). Podanie dożylne z szybkością powyżej zalecanej może spowodować zaczerwienienie twarzy, poty, rozszerzenie naczyń obwodowych, obniżenie ciśnienia krwi, zwolnienie czynności serca, metaliczny smak w ustach. Przekroczenie zalecanych dawek może spowodować hiperkalcemię z następującymi objawami: brak łaknienia, nudności, wymioty, zaparcia, bóle brzucha, suchość w jamie ustnej, kredowy posmak, uderzenia gorąca, bóle głowy, senność, osłabienie mięśniowe, zwiększone wydalanie moczu, zwapnienia tkanek, zaburzenia rytmu serca, apatia, senność i śpiączka.

Interakcje

Wapń nasila toksyczne działanie glikozydów naparstnicy, zmniejsza ich działanie inotropowe i zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń rytmu. Osłabia działanie werapamilu i innych antagonistów wapnia. Z moczopędnymi lekami tiazydowymi zwiększa się ryzyko hiperkalcemii.

Dawkowanie

Dawkowanie ustala się indywidualnie w zależności od stopnia niedoboru wapnia. Dożylnie, powoli, z szybkością 1-2 ml/min. Dorośli: 5-10 ml na dawkę; noworodki i dzieci: 15-20 mg/kg mc./dobę.

Uwagi

Podczas leczenia należy monitorować czynność serca. Podczas leczenia może wystąpić ograniczenie zdolności kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Pharmindex