Znajdź lek

Carbo medicinalis VP

Spis treści

Działanie

Jelitowy lek adsorbujący. Po podaniu doustnym wiąże nieselektywnie różne substancje znajdujące się w przewodzie pokarmowym, w tym związki nasilające perystaltykę i przenikanie wody do światła jelita, toksyny bakteryjne, bakterie, leki, produkty gnilne, gazy jelitowe, substancje toksyczne itp. i uniemożliwia ich wchłonięcie z przewodu pokarmowego. Uniemożliwia także wtórne wchłanianie związków wydalonych do jelit np. z żółcią. Nie wchłania się z przewodu pokarmowego i jest w całości wydalany z kałem. Działa zapierająco. Ocenia się, że w leczeniu zatruć jest równie skuteczny jak płukanie żołądka lub wymioty, a nawet efektywniejszy, kiedy po pewnym czasie po zastosowaniu węgla zostanie podany lek przeczyszczający.

Wskazania

Biegunki, niestrawność, wzdęcia. Zatrucia lekami i innymi związkami chemicznymi -po porozumieniu z lekarzem.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Preparatu nie należy stosować u pacjentów nieprzytomnych, u których nie zabezpieczono dróg oddechowych.

Środki ostrożności

Nie należy stosować węgla leczniczego, jeśli konieczne jest jednoczesne podanie doustne swoistego antidotum, np. metioniny. Ostrożnie stosować w przypadku zatrucia środkami wpływającymi na perystaltykę jelit (np. środki cholinergiczne, opioidy) i tylko sporadycznie stosować środki przeczyszczające podczas leczenia węglem aktywowanym (ryzyko wystąpienia zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej). Produkt zawiera sacharozę, należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Preparat jest mało skuteczny w zatruciu kwasem borowym, siarczanem żelazawym i innymi związkami metali, DDT, cyjankami, litem, etanolem, glikolem etylenowym, produktami rafinacji ropy naftowej, a także kwasami mineralnymi i zasadami. Istnieje zagrożenie aspiracją do płuc w czasie podawania produktu pacjentom nieprzytomnym oraz w przypadku zatrucia lekami hamującymi oun lub prowadzącymi do drgawek - wymaga to zabezpieczenia w postaci intubacji przed wykonaniem płukania żołądka. W leczeniu ostrych zatruć, wymioty należy wywołać przed podaniem węgla. Po ich ustaniu węgiel należy podać w ciągu 30-60 minut. Ze względu na zawartość sacharozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie w przypadku, gdy w opinii lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak danych o stosowaniu węgla leczniczego przez matki karmiące piersią. Ponieważ preparat nie wchłania się z przewodu pokarmowego mało prawdopodobne jest, by wywierał on niekorzystny wpływ na dzieci karmione piersią.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wymioty (zwłaszcza u dzieci), zaparcia. Opisywano podczas wymiotów aspirację podanego węgla do płuc. Węgiel barwi stolec na czarno.

Interakcje

Może osłabiać wchłanianie innych leków z przewodu pokarmowego. Węgiel adsorbuje następujące substancje lecznicze: salicylany, kwas acetylosalicylowy, barbiturany, benzodiazepiny, chlormetiazol, chlorochinę, chlorpromazynę i podobne do niej fenotiazyny, klonidynę, kokainę i inne leki stymulujące oun, digoksynę, digitoksynę, ibuprofen, kwas mefenamowy, mianserynę, nikotynę, paracetamol, parakwat, środki z grupy inhibitorów MAO, fenytoinę, propranolol i inne środki blokujące receptory β-adrenergiczne, chininę, teofilinę, zidowudynę. Leki należy stosować co najmniej 2 godziny przed lub po przyjęciu węgla leczniczego. W leczeniu ostrych zatruć niezbędne inne leki należy podawać parenteralnie.

Dawkowanie

Doustnie. Niestrawność i wzdęcia: dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 3-4 tabl. kilka razy na dobę, aż do ustąpienia objawów. Tabletki można połykać w całości, jednak w celu ich szybszego działania zalecane jest ich rozgryzanie. Biegunki: dorośli i dzieci powyżej 12 lat: jednorazowo ok. 4 g (10-13 tabl.), najlepiej w postaci przygotowanej z rozkruszonych tabletek wodnej papki. Dawkę można powtarzać co kilka godzin, jeśli to konieczne. Zatrucia lekami i związkami chemicznymi. Dorośli oraz dzieci powyżej 1 roku: jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle ok. 12,5 g (41-42 tabl.). W razie potrzeby można ją podawać kilka razy w ciągu doby. Dzieci poniżej 1 roku: jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle 1 g/kg mc. W razie potrzeby można ją powtarzaćco 4-6 h. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w wieku podeszłym, u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby. W leczeniu zatruć lekami i substancjami chemicznymi lek podaje się najczęściej w zawiesinie wodnej, np. do płukania żołądka. Sporządza się ją mieszając rozkruszone tabletki z 400 ml wody destylowanej. Zawiesina powinna mieć konsystencję gęstej śmietany. Podaje się ją doustnie przez zgłębnik w zalecanej dawce i usuwa przez odessanie lub wywołanie wymiotów, odzyskując całkowitą ilość podanego węgla.

Uwagi

Pharmindex