Znajdź lek

Clinomel

Działanie

Emulsja przeznaczona do odżywiania pozajelitowego zawierająca zestaw 15 L-aminokwasów (w tym 8 niezbędnych), elektrolity, glukozę oraz oczyszczony olej sojowy.

Wskazania

Żywienie pozajelitowe w sytuacjach, kiedy nie ma możliwości odżywiania doustnego lub dojelitowego lub gdy jest ono przeciwwskazane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki mieszaniny. Niewydolność nerek w przypadku braku możliwości do hemodializy, hemofiltracji, hemo-diafiltracji. Ciężka niewydolność wątroby. Zaburzenia w przemianach aminokwasów. Kwasica metaboliczna. Niewydolność nadnerczy. Śpiączka. Ogólne przeciwwskazania do podawania wlewów, np. obrzęk płuc, nadmierne nawodnienie, niewyrównana niewydolność układu krążenia. Poważna hiperlipidemia.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania preparatu w ciąży i okresie karmienia piersią nie zostało ustalone (brak badań klinicznych).

Działania niepożądane

Przedawkowanie lub zbyt szybki wlew oraz zawartość emulsji tłuszczowej mogą spowodować wystąpienie ostrych objawów, takich jak: wzrost temperatury ciała, pocenie się, dreszcze, ból głowy, duszności, objawy hiperwolemii, kwasicy, hiperglikemii, glukozurii oraz wzrost ciśnienia osmotycznego. W takich sytuacjach należy przerwać podawanie wlewu.

Dawkowanie

Preparat N4-550 we wlewie przez żyły obwodowe lub żyłę główną. Preparaty N5-800, N6-900 oraz N7-1000 we wlewie przez żyły główne. Dorośli: 0,16-0,35 g azotu na dobę (1- 2 g aminokwasów/kg m.c./dobę). Dzieci: 0,35-0,45 g azotu na dobę (2-3 g aminokwasów/kg m.c./dobę). Szybkość wlewu należy dostosować do dawki, charakterystyki roztworu, całkowitej objętości wlewu przewidzianej do przetoczenia w ciągu doby i czasu trwania wlewu. W przypadku konieczności podawania choremu dożylnie innych leków należy sprawdzić ich zgodność farmaceutyczną. Pacjenci otrzymujący przez dłuższy czas żywienie parenteralne oraz znacznie wyniszczeni dodatkowo powinni otrzymać suplementację witamin i pierwiastków śladowych.

Uwagi

Podczas leczenia wymagane jest monitorowanie stężenia elektrolitów we krwi i moczu oraz przeprowadzanie rutynowych badań laboratoryjnych. Częstość i rodzaj badań należy dostosować do stanu ogólnego pacjenta. Szczególnej kontroli wymagają dzieci, osoby starsze, chorzy z niewydolnością wątroby, nerek, płuc, z zaburzeniami układu krzepnięcia, z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej.

Pharmindex