Nowy sklep

już ON-LINE

Enzaprost F

Działanie

Prostaglandyna F2α powodująca skurcz mięśnia macicy na każdym etapie ciąży, przyspiesza również dojrzewanie szyjki macicy. Dinoprost powoli wchłania się z płynu owodniowego do krążenia ogólnego. Po podaniu doowodniowym pojedynczej dawki 40 mg maksymalne stężenie leku we krwi występuje po 6-10 h. Jest szybko metabolizowany, wydalany głownie z moczem, w postaci metabolitów. T0,5 w płynie owodniowym wynosi 3-6 h. Okres półtrwania dinoprostu po podaniu dożylnym jest krótszy niż 1 min.

Wskazania

Zakończenie ciąży w II trymestrze w przypadku obumarcia płodu lub występowania ciężkich powikłań ze strony matki.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na dinoprost, inne leki uterotoniczne lub pozostałe składniki preparatu. Dychawica oskrzelowa (także w wywiadzie). Przewlekła obturacyjna choroba płuc lub czynna choroba płuc. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna. Nadczynność tarczycy. Jaskra. Ostre infekcje. Ostre stany zapalne w obrębie miednicy (np. zapalenie błon płodowych, zapalenie szyjki macicy). Pęknięcie błon płodowych. Istotna niewspółmierność porodowa lub nieprawidłowe ułożenie płodu. Nadciśnienie tętnicze. Niedokrwistość sieropowatokrwinkowa.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku, należy rozważyć korzyść ze stosowania leku w stosunku do ryzyka w następujących przypadkach: choroba serca z ostrymi objawami; istniejąca choroba układu sercowo-naczyniowego (obecnie lub w wywiadzie); nadciśnienie tętnicze lub niedociśnienie (także w wywiadzie); padaczka (także w wywiadzie); cukrzyca (także w wywiadzie); ostra choroba wątroby (także w wywiadzie); żółtaczka (także w wywiadzie); ostra choroba nerek (także w wywiadzie); stan przedrzucawkowy u ciężarnej, zwężenie szyjki macicy, ciąża mnoga, włókniakomięśniak macicy, mięśniak gładkokomórkowy i mięśniak; w wywiadzie zabiegi operacyjne na mięśniu macicy (zwiększone ryzyko pęknięcia macicy), wielorództwo u ciężarnej; niedokrwistość (także w wywiadzie). Niezamierzone wchłonięcie leku może powodować: nudności, wymioty, skurcz oskrzeli, zwężenie naczyń obwodowych, omdlenia, osłabienie, nadciśnienie tętnicze i napady paniki. Ponieważ dinoprostjest szybko metabolizowany, objawy niepożądane są przemijające (trwają 15-30 min) i zazwyczaj nie mają znaczenia klinicznego. Przed zastosowaniem dinoprostu w celu wywołania porodu, należy uważnie zbadać współmierność porodową. W trakcie wlewu, należy starannie monitorować aktywność macicy, stan płodu i postęp rozszerzania szyjki macicy w celu rozpoznania potencjalnych działań niepożądanych. W przypadku pacjentek z hipertonicznymi lub tężcowymi skurczami macicy w wywiadzie, należy monitorować aktywność macicy i stan płodu w trakcie wywoływania porodu. W przypadku hipertonicznych skurczów macicy, należy rozważyć ryzyko pęknięcia macicy. Dinoprost stosowany w celu wywołania porodu, należy podawać z wielką ostrożnością u starszych pacjentek lub u pacjentek z ryzykiem komplikacji porodowych lub u pacjentek, które były w ciąży przez ponad 40 tyg., z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (ang. DIC). Po przerwaniu ciąży konieczne jest odpowiednie monitorowanie w celu upewnienia się, że zabieg został całkowicie zakończony.

Ciąża i laktacja

W przypadku indukowania zakończenia ciąży za pomocą dinoprostu, zabieg musi być całkowicie zakończony, ponieważ działanie leku na płód nie jest jeszcze znane. W trakcie badańna zwierzętach zaobserwowano proliferację tkanki kostnej w przypadku stosowania wysokich dawek prostaglandyny E i prostaglandyny F. Również w trakcie badań klinicznych zaobserwowano proliferację tkanki kostnej podczas długoterminowego leczenia prostaglandyną E1. Nie ma dowodów na to, że krótkotrwałe stosowanie dinoprostu powoduje rozrost kości u płodu.

Działania niepożądane

Często: biegunka, nudności, bóle i skurcze żołądka, wymioty. Rzadko: uogólnione reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny, polidypsja (wzmożone pragnienie), niepokój, ból głowy, zawroty głowy, senność, parestezje, podwójne widzenie, pieczenie oczu, bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy serca II stopnia, skurcz naczyń obwodowych, uderzenia gorąca lub zaczerwienienie twarzy, skurcz oskrzeli, kaszel, ból brzucha (czasami nasilony i ciągły), niedrożność porażenna jelit, ból nóg, ból rąk, ból pleców, ból barku, ból podczas oddawania moczu, krwiomocz, zatrzymanie moczu, ból macicy, obrzęk piersi z powodu przekrwienia, pieczenie piersi, skurcz tężcowy mięśnia macicy, przedłużone skurcze macicy, pęknięcie macicy, ból pod mostkiem, ból w klatce piersiowej, dreszcze lub nadmierne pocenie się, gorączka, rumień, zapalenie lub ból w miejscu podania leku, zwiększenie liczby białych krwinek krwi.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie oksytocyny i ergometryny nasila działanie dinoprostu i ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być zwiększone.

Dawkowanie

Doowodniowo. Premedykacja w celu zapobiegania wystąpieniu działań niepożądanych i w celu zniesienia lub złagodzenia bólu. Bezpośrednio przed zastosowaniem preparatu wskazane jest dożylne podanie jednego ze skojarzeń leków: 100 mg petydyny, 0,05 mg atropiny i 10 mg diazepamu lub 100 mg petydyny i 50 mg prometazyny lub 100 mg petydyny, 50 mg prometazyny i 0,5 mg atropiny lub 50 mg petydyny i 0,25 mg atropiny. Stosowanie preparatu jako wstrzyknięć doowodniowych wymaga ciągłej kontroli USG. Lek może być podawany przez ścianę brzucha lub przez sklepienie pochwy. Podanie doowodniowe przez ścianę brzucha. Pęcherz moczowy pacjentki musi być opróżniony. Nakłucie worka owodniowego należy przeprowadzić w miejscowym znieczuleniu na szerokość 3-4 palców powyżej spojenia łonowego za pomocą igły do nakłucia lędźwiowego (20 G lub 22 G) w bezpiecznej odległości od stwierdzonego w USG umiejscowienia łożyska.  Doowodniowo należy podać 25 mg preparatu. W razie konieczności po 8-12 h można powtórzyć wstrzyknięcie leku (przez plastykową kaniulę stosowaną w punkcji owodni). Jeżeli w wyniku pociągnięcia tłoka w strzykawce pojawi się krew lub podbarwiony krwią płyn owodniowy, nie należy podawać preparatu. Podanie doowodniowe poprzez sklepienie pochwy. Pęcherz moczowy pacjentki musi być opróżniony. Należy zdezynfekować pochwę i sklepienie pochwy. Szyjkę macicy należy umocować za pomocą odpowiedniego narzędzia chirurgicznego. Do jamy owodniowej należy dostać się przez przednie (najlepiej) lub tylne sklepienie pochwy i podać 25 mg preparatu. Należy nieprzerwanie kontrolować czynność macicy za pomocą badania przedmiotowego, tokografu lub rzadko poprzez badanie przez pochwę. W przypadku braku reakcji po upływie 8-12 h należy powtórzyć podanie preparatu w razie potrzeby podać oksytocynę w infuzji dożylnej. Jeżeli poród nie zakończy się w ciągu 12 h, należy dokładnie kontrolować stan pacjentki (tętno, temperatura ciała, liczba krwinek białych). W celu uzyskania stałego stężenia leku we krwi, a zwłaszcza w przypadku ciąży patologicznej, konieczne jest stosowanie leku w pompie infuzyjnej. Powyższe sposoby podawania leku mogą być wykonywane w szpitalu w oddziałach położniczych i ginekologicznych, gdzie jest również oddział intensywnej opieki medycznej.


Uwagi

Pharmindex